Er was ooit ook een podcast. Klik hier

Een Duitse film, trekt u dat? Wel een beetje alternatieve, overigens. Digitaal gedraaid enzo. En nogal linksig. Kom kom, niet zo benauwd! Daar heeft u mij toch juist voor, om dat soort dingen vantevoren eens even uit te zoeken? Ik ben niet van het snobistische polonekken-volkje, dat weet u toch zo langzamerhand wel? Ik draag niet eens een bril! (Maar wel veel lullige truien - Ed.)

Jule Lindner woont in eh... hee, waar zou het geweest zijn? Kom, laten we er Berlijn van maken. Daar heeft ze een rottig baantje als serveerster (dit is een linkse film en linkse mensen stellen er geen eer in het anderen naar de zin te maken - daarom koken ze ook vaak vegetarisch) en bovendien heeft ze chronisch geldgebrek. Niet omdat ze zestig paar schoenen heeft, zoals je misschien zou denken als je toevallig een vrouw in je kennissenkring hebt, maar omdat ze een poosje geleden een verkeersongeluk heeft veroorzaakt en onverzekerd bleek te zijn. Dan heeft ze ook nog eens een forse huurschuld, waardoor ze op straat terecht komt. Geef toe, dit ziet er niet best uit. We gaan toch geen Christianne F.-achtige toestanden krijgen he?

Wees gerust. Gelukkig heeft Jules een vriendje, Peter. Die heeft een flitsende carrière als posterplakker en ze mag bij hem in huis komen. Daar woont ook ene Jan, een raar, fel kereltje met heel duidelijke politieke ideeën die hij op een vreemde manier in de praktijk brengt: samen met zijn vriend Peter breekt Jan namelijk in bij dure huizen. Niet om de boel leeg te halen, maar wel om het complete meubilair te verplaatsen. Daarna laten ze een briefje achter met de dreigende tekst: 'U heeft teveel geld...' Da's een goeie hé?! Ik weet zo zes adresjes voor zo'n stunt.

Als Jule op een nacht met Jan op pad gaat (Peter is naar een demonstratie in Barcelona) ontdekt ze dat de man wiens BMW ze heeft aangereden en die haar nu financieel leegzuigt, ook op het lijstje van Jan en Peter staat. Die kans laat ze zich niet ontgaan!

Helaas loopt de actie niet als gepland: de miljonair, Herr Hardenberg, komt onverwachts thuis en herkent Jule. Wat nu? Wel, Peter wordt gebeld en een dag later zit het drietal samen met een geboeide Herr Hardenberg in een berghutje. Daar worden heel wat gesprekken gevoerd, al was het maar omdat Jule inmiddels meer 'op Jan' is dan 'op Peter' en die Hardenberg ook geen al te kwaaie peer blijkt te zijn, die overigens wel precies weet hoe hij zijn ontvoerders tegen elkaar kan uitspelen.

The Edukators is dus een bijzonder links georiënteerde film. Nu heb ik niks tegen linkse mensen, behalve hun vaak nogal achterlijke kapsels en het feit dat ze het kennelijk ook kapitalistisch hoogverraad vinden om hun huis eens lekker in de verf te zetten, maar je moet er dus wel tegen kunnen. Wie erg van de 'geld stinkt niet en je leeft maar een keer dus waarom zou je dan in een Daihatsu rijden'-school is, ergert zich hier ongetwijfeld groen en geel. Dan is dit ook nog eens een low-budget gebeuren (hoewel je dat voornamelijk aan de beeldkwaliteit ziet) en slaat de muziek, voor zover aanwezig, nergens op. Maar goed, toch vond ik het leuk om die strijd tussen links en rechts, jong en oud, verliefden en vrienden, zo aan me voorbij te zien trekken. Arthouse? Jazeker. Maar dat is niet per definitie slecht, hoor.

Score: 7/10
Martijn Warnas

PS Ik zou Edukators zelf ook met een c schrijven, maar ik ga er niet over. Ik geef alleen cijfers, weetuwel?

Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via .