Er was ooit ook een podcast. Klik hier

Dat ik (als enige, geloof ik) positief was over Nachtvlinder wil bepaald niet zeggen dat ik de Nederlandse film een warm hart toedraag. Houterig acteerwerk, niet-functionele en afstotelijke sex-scénes en vies doen met eten, dat is voor mij de Nederlandse film. Dat wil echter niet zeggen dat ik The Delivery geen kans gaf: het verhaal klonk veelbelovend en ik zou ook wel eens trots willen zijn op Nederlands Fabrikaat. Dat ben ik sinds 'Als je begrijpt wat ik bedoel' niet meer geweest. (Zei iemand nou 'Karakter'? Rot toch op joh...)

The Delivery heeft twee problemen: ten eerste een rammelend verhaal en ten tweede de verkeerde taal. Iedereen spreekt Engels en dat is tot daar aan toe als het Engelsen, Belgen of Fransen zijn, maar de Nederlanders klinken belachelijk. Hun accenten zijn gewoon te slecht om hun Engelse volzinnen geloofwaardig te maken, zeker als ze hun tekst zogenaamd gehaast of boos uitspreken. ('He has a compound fracture of the lower tibula!') Vooral Esmée de la Bretonière zit behoorlijk te brabbelen maar gelukkig is ze niet veel meer dan een edelfigurante.

Het verhaal is op zich niet erg origineel maar toch vind ik de uitwerking leuk: twee jonge mannen moeten een lading drugs naar Spanje smokkelen en de vriendin van één van hen is 'onderpand'. Een van de heren is Engelsman en dat is dan ook het excuus voor iedereen om Engels te spreken. Fromthere, thus.

Omdat dit een typisch Nederlandse film is, worden we op het volgende getracteerd:

1. iemand die overgeeft
2. iemand die schuimbekt
3. een vrouw die een mini-camera aanbrengt op een plek waar zelfs douaniers zelden komen (met hun handen bedoel ik).
4. veel sex en overbodige naakt-scènes

Voor sommige mensen is dat een aanbeveling maar ik denk nog steeds dat je best een goede film kunt maken zonder dat iemand recht in de camera kotst. Noem mij dan maar ouderwets. Volgens mij loopt er een bepaalde docent rond op de film- en televisie academie die Nederlandse filmmakers een fascinatie voor smerige scénes aan praat.

In elk geval krijgen de heren tijdens hun reis de diverse problemen die een normaal mens nooit zullen overkomen. Ik bedoel, wat is de kans dat je met een auto vol drugs ook nog eens geconfronteerd wordt met een auto die voor je neus van een viaduct lazert en waarin bovendien twee bekeerde terroristen zitten waarvan één een knappe vrouw? Maar goed, dat hoort bij film en Amerikaanse verhalen hebben ook vaak genoeg een ongeloofwaardig uitgangspunt (Mrs. Doubtfire bijvoorbeeld: alsof je je eigen vader niet herkent in een jurk). Gaandeweg het verhaal worden de gebeurtenissen wel logischer, maar dan ontstaan er weer allerlei gaten in het plot.

Ik heb twee mensen gesproken over deze film. Allebei dames, overigens. En allebei vonden ze deze film zwaar knudde. Ik was ook niet echt in de wolken, maar voor Nederlands fabrikaat ben ik toch wat milder en dat krakkemikkige Engels went vanzelf. Ik geef 'The Delivery' van Roel Reiné een voldoende. Een krappe voldoende, maar als je kijkt naar het camerawerk, de speciale effecten, de grime en nog wat van die details vind ik het al met al acceptabel. Ik hoop alleen niet dat ze hier internationale markt mee op gaan. We staan al zo voor lul met die molentjes en die klompen...

Score 6,2/10
Martijn Warnas

Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via .