Eigenlijk wel! Harry Potter klopte bijvoorbeeld uitstekend, in mijn geval. Het was echt bijzonder om te zien hoe de producenten elke keer precies de juiste sfeer hadden getroffen, of de juiste acteur hadden gevonden. Maggie Smith als Minerva McGonnagal bijvoorbeeld: precies goed!
Lord Of The Rings klopte dan weer niet, want de film was zelfs veel mooier dan ik me bij het lezen van het boek voor had kunnen stellen. Dat klinkt nu een beetje of ik een fanboy ben, maar ik bedoel meer dat ik op punten waar beschrijvingen stonden van honderdduizend aanvallende Orcs er in mijn fantasie toch hooguit een stuk of honderd kon genereren. Ik moest tenslotte ook nog die Engelse tekst lezen, alle nutteloze historische lulkoek overslaan en opletten dat er op het juiste station uit de trein stapte. En weet ik veel hoe een vulkaan er van binnen uit ziet, om eens wat te noemen... Om de een of andere reden heb ik die slotscène altijd gelezen met een achtergrond uit een tekenfilm van Scooby Doo in mijn hoofd...
Maar goed, The Da Vinci Code dus. Na de bijbel en de twee zojuist genoemde boeken waarschijnlijk het meestgelezen verhaal in de Westerse wereld. Wat in Nederland wil zeggen dat hooguit 1 op de 100 mensen de moeite heeft genomen, want er was ook voetbal op TV en de kinderen moesten naar tennisles, u weet zelf wel hoe dat gaat. Kortom, klandizie genoeg voor die film: in 149 minuten ben je weer op de hoogte en dat scheelt toch al behoorlijk met de ruim 15 uur die het boek je kost.
Of u gaat kijken of niet heeft natuurlijk helemaal NIKS te maken met de samenvatting die ik nu geef, maar het hoort er nu eenmaal bij. In het Louvre (dat museum in Parijs waarvoor u de rij toen te lang vond om alleen even naar de Mona Lisa te kijken, weet u nog?) wordt het lijk van de conservator aangetroffen, in een heel eigenaardige positie. De man heeft zichzelf uitgekleed en met zijn eigen bloed van alles op zijn lichaam geschreven. Daarnaast ligt hij in dezelfde houding als de 'Vitruvian Man', die tekening van Leonardo Da Vinci van dat mannetje in die cirkel. Misschien wel eens gezien op de CD 'Balance' van Van Halen? Nou, dat hebben die jongens dus niet zelf verzonnen, da's een beroemd plaatje hoor! (Na zes jaar ken ik mijn doelgroep een beetje: 98% komt van uittreksel.com, de overige 2% zijn respectievelijk mijn moeder en een of andere psychopaat die in Google iets in gaat tikken waar ik nu in mijn stoutste dromen nog niet op zou komen, zoals 'Robert Langdon Anus Likken Naakt Foto', ofzo. Echt, je hebt geen idee wat ik zoal in mijn referrer-log aantref de laatste tijd...)
Oh ja, ik had het over die film... Goed, een raar lijk dus. Omdat de politie er geen moer van begrijpt, wordt de Amerikaanse kunsthistoricus Robert Langdon erbij gehaald. Nou ja, kunsthistoricus: professor in de Religieuze Symboliek. Over pretstudies gesproken... Ze zullen daar wel veel studenten zien die een jaartje uitgeloot zijn voor Vrijetijds-wetenschappen of de Filmacademie, denkt u niet? (Dit grapje vinden alleen mensen uit het Onderwijs leuk, negeer het gerust.) Langdon herkent allerlei aanwijzingen die leiden naar verborgen boodschappen in de werken van Leonardo Da Vinci en verder naar de geheime, religieuze organisatie Opus Dei. Die zitten in belangrijke kunststukken, zoals het schilderij van het Laatste Avondmaal en andere elementen uit de kunstgeschiedenis of het katholieke geloof, zoals de Heilige Graal, waaruit Jezus tijdens het Laatste Avondmaal dronk omdat zijn favoriete 'Fuck Me, I'm Jewish'-Senseokopje net even in de vaatwasser stond. (Nou verklap ik trouwens iets uit het verhaal, is dat erg?)
Dan is er ook nog een enge moordende monnik die namens Opus Dei die speurtocht moet saboteren, dus mijn liefje wat wil je nog meer? Kortom, een leuke en spannende speurtocht waar het verplichte museum- of kerkbezoekje tijdens je volgende vakantie ook erg van op zal knappen. Het is ook materie waar mensen die wél iets weten van kunst en religie, naar hartenlust over kunnen zeuren. Echt, dat boek is het beste dat het vak Kunstgeschiedenis de laatste 100 jaar overkomen is.
Tom Hanks speelt die Richard Langdon, een onwaarschijnlijk knappe geleerde. Tenminste, onwaarschijnlijk als je weet hoe de gemiddelde universitair docent zich toetakelt. Zijn 'hulpje' tijdens dit verhaal is Sophie Neveu (Audrey Tautou), een Franse jongedame die voor de politie werkt maar die ook de kleindochter is van het slachtoffer.
Ian McKellen, die nog steeds zijn Gandalf-imago niet helemaal kwijt is, speelt Sir Leigh Teabing, een excentrieke Engelse geleerde die ook erg geïnteresseerd is in de fantastische legende die Langdon op het spoor komt. Wat die legende precies inhoudt ga ik hier niet uitleggen. Het is iets religieus en voor een atheïst van de tiende generatie zoals ik is het min of meer vergelijkbaar met een discussie over of kaboutertjes nu rode of groene jasjes dragen.
Goed, de hamvragen: is de film net zo goed als het boek, of beter? En wat voor cijfer krijgt de film, voor mensen die het boek niet kennen en waarschijnlijk ook nooit zullen kennen?
Wel, ik ben niet de eerste die het zegt maar zonder het boek gelezen te hebben is dit verhaal waarschijnlijk amper te volgen. Simpel voorbeeld: het slachtoffer heeft met een onzichtbaar schrijvende pen allerlei aanwijzingen achter gelaten. Wie heeft in vredesnaam zo'n pen op zak? Het boek legt dat wél uit, de film niet. En ook heel veel achtergrondinformatie, die ik in het boek overigens meestal (deels) oversloeg, wordt hier zodanig teruggebracht tot de essentie dat het volkomen uit de lucht gegrepen lijkt. Heb je daarentegen het boek wel gelezen, dan is de film toch het bekijken meer dan waard. Akkoord, alle nieuwtjes zijn er af, maar je ziet nu tenminste waar het over gaat. Ik vond het bijzonder irritant om tijdens het lezen steeds naar mijn boekenkast of mijn PC te moeten lopen om een plaatje van een of andere kerk of een schilderij op te moeten zoeken. Daar heb je bij de film geen last van. Maar feit blijft dat het om een speurtocht gaat waarvan de conclusie, ondanks alle moorden en achtervolgingen, niet spannender is dan: kabouters dragen groene jasjes. Big Fucking Deal.
Cijfer: 7/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|