Er was ooit ook een podcast. Klik hier

Nick Taylor heeft een heel bijzondere baan. Volgens zijn visitekaartje is hij 'vice-president' van de Academie Voor Tabaksonderzoek. Wat dat wil zeggen? Wel, Nick is gewoon de spreekbuis van de Amerikaanse tabaksindustrie. Big Tobacco, zoals dat heet. En ze hadden geen betere man kunnen kiezen, want Nick is een beminnelijk mens en hij houdt dan ook zeer overtuigende toespraken en lezingen, allemaal in het belang van sigarettenfabrikanten. Zelfs naast een vijftienjarig kankerpatiëntje dat zichzelf ziek heeft gerookt kan hij zich nog redden! Verder probeert Nick politici ervan te weerhouden anti-rookwetgeving in te voeren en filmmakers zo gek te krijgen hun helden te laten roken.
Een bepaald cynisme kan Nick trouwens niet ontzegd worden. Zijn beste vrienden zijn de vertegenwoordigers van respectievelijk de alcoholproducenten en de wapenfabrikanten. Ze noemen zich de MOD-squad, waarbij M.O.D. staat voor Merchants Of Death. En ze mogen elkaar graag de loef afsteken over het aantal doden waar hun bedrijfstak verantwoordelijk voor is. Ach, het is maar een baan. Je ziet nog eens wat van de wereld, het betaalt goed en Amerika is immers het land van de vrijheid, dus ook de vrijheid om je dood te roken.

Nick (Aaron Eckhart, voor wie dit zo te zien zijn eerste hoofdrol is en die zich érg goed weet te redden) is gescheiden, maar hij heeft wel een twaalfjarig zoontje dat geregeld een weekeindje bij hem blijft. Het is een leergierig knaapje, dat zich steeds meer begint af te vragen wat zijn vader eigenlijk bezielt. Nou, dat wil pappa best vertellen. Zo mag de kleine mee als Nick met een koffer vol geld naar de acteur gaat die ooit de beroemde Marlboro-cowboy speelde. Of meneer op wil houden met die vervelende rechtszaken, in ruil voor dat koffertje. Ik zei het al: dit is een cynische film. Toch is het duidelijk een comedy: zo wordt Nick even gekidnapt door de anti-rook lobby en volgeplakt met nicotinepleisters. En de opening van de film, waar Nick zich in die talkshow briljant uit een moeilijke situatie weet te draaien, doet mijn voorlichtershart (mijn échte vak) gloeien van trots. Zo doe je dat!

Er is een andere film over de tabaksindustrie, The Insider uit 1999. Daarin is Russell Crowe een wetenschapper die aan een TV-producent (Al Pacino) wat donkere geheimen verklapt en daar vervolgens zwaar voor moet boeten. De films zijn, mocht je dat soms vermoeden, totaal verschillend van toon en aanpak. Er komt bijna geen karakter in voor zonder dubbele moraal of verborgen agenda, van een politicus die het gevecht met Nick enkel als een stemmenwinner lijkt te zien (mooie rol voor William H. Macey) en dan is daar ook nog de grote baas van de tabaksindustrie, een man die op sterven ligt vanwege longkanker (Robert Duvall.) En ik wil geen open deuren intrappen, maar zo gaat het dus ook in de wereld van het grote geld: liegen en bedriegen, eten of gegeten worden. Dat het deze keer om sigaretten gaat is weliswaar een mooi en aansprekend voorbeeld, maar meer nog dan anti-rook propaganda is Thank You For Smoking een donkere maar intelligente comedy over politiek gekonkel, gelobby, machtsspelletjes en het conflict tussen je werk en je privé-leven.

Tel trouwens eens hoeveel mensen je in dit verhaal ziet roken, je zult verbaasd zijn. Tot slot een stukje trivia: de regie is van Jason Reitman, de zoon van de beroemde Ivan Reitman (o.a. Ghostbusters, Twins, Evolution). Ik heb het niet zo op kinderen van showbizz-ouders die ook het vak in willen, maar Jason heeft hiermee voor eens en voor altijd bewezen dat hij zeker zo goed is als zijn ouwe heer. En als hij dit volhoudt, wordt hij waarschijnlijk zelfs beter.

Score: 8/10
Martijn Warnas

Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via .