Het betreft hier een thriller uit de subcategorie detective. Daarover schrijven is altijd lastig, want voor je het weet heb je iets verklapt. Ik zal mijn best doen om dat te voorkomen, maar ik kan niks beloven.
Het begint goed, of in elk geval interessant: Angelina Jolie speelt Iliana Scott, een FBI-agent met als specialisme het doorgronden van het psychologisch profiel van moordenaars. Als er op een Canadese bouwplaats een lijk wordt, roept de plaatselijke recherche haar hulp in. Het verhaal speelt zich dan ook grotendeels af in en rond Québec, wat het een Europees tintje geeft omdat de meeste mensen daar bij voorkeur Frans spreken. De acteurs lijken overigens te denken dat ze in Montreal zijn, wat ongeveer net zo stom is als onder de Eiffeltoren een scène gaan filmen die in Brussel moet spelen.
Zodra Scott geland is, haalt ze een bijzonder stuntje uit: als een soort achternicht van Sherlock Holmes trekt ze allerlei conclusies door rond te snuffelen op de vindplaats van het lijk en door naar bijzonder onsmakelijke foto's te staren. Niet alle Canadese rechercheurs zijn daar even gecharmeerd van: ''Ha! Zees Amegican woomun wies her strange mezzods, vie lef et zat!"
Dan wordt de vermoedelijke moordenaar bijna betrapt als hij net een nieuw slachtoffer heeft gemaakt. Gelukkig is er een getuige, de kunstschilder James Costa (Ethan Hawke). Die kan zelfs een mooi portretje van de dader maken, waarmee al snel diens meest recente verblijfplaats bekend wordt. En dan wordt het ook duidelijk dat we hier met een seriemoordenaar te maken hebben, die het letterlijk heeft voorzien op de levens van zijn slachtoffers: zodra hij ze heeft gedood, neemt hij hun leven een paar jaar over! Helaas voor Costa stond hij zelf ook op het verlanglijstje van de moordenaar, wat hem in groot gevaar brengt. Iliana probeert het ondertussen allemaal zakelijk te bekijken, maar langzamerhand gaat ze voor de bijl en wordt ze verliefd op Costa.
Dit is een onsmakelijke film. We krijgen een hoop lijken te zien, sommige vers maar verminkt, andere in verregaande staat van ontbinding. Iliana loopt daarnaast de hele tijd rond met gruwelijke foto's. Ik kan echt wel wat hebben, maar leuk was anders en volgens mij maakt dit deze film ongeschikt voor dat deel van het publiek wat ook geen zin heeft in horror. En dat is jammer, want de spanning zit er goed in: ik ben twee keer bijna uit mijn stoel gesprongen!
De goed opgebouwde spanning en de onverwachte wendingen in het verhaal redden deze film, die anders makkelijk een ramp had kunnen worden. Het karakter van Angelina Jolie is namelijk compleet ongeloofwaardig. Mensen die zulk werk doen zullen waarschijnlijk niet de meest extraverte types zijn, maar Iliana komt aardig in de buurt van een zombie. Het is een stoere vrouw, oké. Maar emotioneel dysfunctioneel is toch ook niet de bedoeling, lijkt me. En zeker niet voor een psycholoog. Daarnaast wordt een subplotje over een zeurende politieman amper uitgewerkt, behalve als we een paar seconden moeten geloven dat hij de dader is. Dat voelt goedkoop. En zo zijn er nog wat dingen, die los niet zo erg zijn maar bij elkaar toch de indruk geven dat deze film in eerste instantie op sensatie uit is. Daarmee wordt het een wegwerpfilm. Ik kan me niet voorstellen dat iemand hier ooit de DVD van koopt, of je moet héél erg veel interesse hebben in de borsten van Jolie. Maar goed, al zullen meepuzzelaars een aantal dingen zeker aan zien komen, toch weet deze thriller je vaak genoeg op het verkeerde been te zetten of op zijn minst te verrassen. En dat is ook wat waard. Een krappe voldoende, om precies te zijn. Maar met wat minder gemangelde lijken in beeld was het nog wel een zeven geworden ook.
Score: 6/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|