Swingers, voor wie dat niet weet, is een term voor echtparen of stellen die het met elkaar wel gezien hebben en dus af en toe met andere uitgelulde stellen ondeugende dingen doen. Ik wist dat toevallig, al wens ik niet aangekeken te worden op het feit dat ik toevallig een brede algemene ontwikkeling heb. Wat ik mezelf wél kwalijk neem is dat ik er totaal niet aan dacht toen ik deze persvoorstelling in mijn agenda noteerde. Ik had vluchtig de eerste regel van de omschrijving gelezen, iets met twee echtparen in een huis, en dacht nog: 'Leuk, een Nederlandse versie van The Osterman weekend!' Nou, niet dus. Dat was even schrikken!
Julian en Diana zijn volgens de persmap een gelukkig getrouwd stel. Kennelijk ontbreekt er toch wat, want op een dag stelt Julian voor om een oproep op Internet te plaatsen waarbij ze zoeken naar een ander stel voor vriendschap en partnerruil. Timo en Alexandra reageren en de film begint een paar uur voor de 'visite' arriveert voor een intiem weekeindje in het exorbitant luxe huis van Diana's ouders. Hoe luxe? Nou, de computer kan de gordijnen voor je openmaken en vertelt je dan ook nog eens dat het gelukt is. Natuurlijk is er ook nog een zwembad, een sauna en meer dan genoeg andere kamertjes. Het etentje gaat beginnen, eerst ongemakkelijk maar later met behulp van flink wat drank steeds intiemer. Alleen Diana is nog steeds erg nerveus. Als de laatste fles wijn geopend wordt, besluiten de beide mannen om een extra voorraadje te gaan halen. Ze lopen vertraging op door een lekke band en als ze thuiskomen heeft Alexandra inmiddels Diana op haar gemak gesteld. Het ziet er naar uit dat het feest kan beginnen, maar dan slaat er iemand op tilt...
Als een thema je om een of andere reden niet bevalt, is het lastig om objectief te blijven. Dat heb ik bijvoorbeeld met horror en daarom bespreek ik zulke films niet. Maar wat ik dan ook persoonlijk mag vinden van 'swingen': dit is geen slechte film. Het acteerwerk is zelfs best goed, zeker als je in aanmerking neemt dat de acteurs behoorlijk lang met de billen bloot moeten en een aantal scènes aardig in de buurt komen van softporno. Trouwens, als het de bedoeling was om van begin tot eind een tenenkrommend gevoel van plaatsvervangende schaamte op te wekken is dat in mijn geval ook uitstekend gelukt, al heb ik al eerder gemerkt dat de meeste mensen daar veel minder last van hebben dan ikzelf. Ik ga al blozen als ik op TV zie hoe iemand een wielklem krijgt. Geen idee waarom, trouwens.
Ook leren alle karakters iets belangrijks over zichzelf: De een wordt een stuk zelfverzekerder en de ander besluit dat het na een paar jaar genoeg is geweest met al dat eh... geruil. En die ontdekkingen zijn wel degelijk het zwaartepunt van de film, ondanks al die andere scènes. (Die zullen achteraf gezien ook wel meevallen, als je er een stopwatch bij houdt.)
Vroeger vond ik altijd dat een mens maar moest doen waar-ie zin in had om aan zijn gerief te komen, zolang de buren er maar geen last van hadden. Na Sex Voor De Buch heb ik die mening nogal bij moeten stellen, maar als echtpaar A het met echtpaar B wil doen gaan ze hun gang maar. Het zijn mijn zaken niet en half Nederland schijnt het te doen of in elk geval te willen. De acteurs zullen er ook wel goed over nagedacht hebben voor ze deze rollen op zich namen. Ik vraag me alleen af of ze het eindresultaat aan hun moeder durven te laten zien. Aan de andere kant: zo veel zien we nu ook weer niet, al zien we het wel behoorlijk lang achter elkaar.
Overigens heeft deze film nog een ander, zeer concreet probleem: de beeldkwaliteit. Alles is gedraaid met digitale apparatuur. Dat is goedkoop en maakt het monteren extra makkelijk, maar het laat zich erg slecht overzetten naar bioscoopformaat. Star Wars Episode II had hetzelfde probleem, maar het beeld bij Swingers is echt erg slecht. Het went wel, maar zeker een techneut als ik blijft zich er aan ergeren.
Als ik deze film met een willekeurige (of mijn vaste) vriendin had moeten bekijken, was ik na een minuut of twintig weer vertrokken. Daar wordt het allemaal veel te gênant voor. Evenzogoed is het een zinnig en interessant verhaal, al kan ik me voor deze film uiteindelijk maar twee doelgroepen voorstellen: sensatiezoekers die anderhalf uur naar een wazig beeld willen kijken in de hoop op wat bloot en mensen die, om wat voor reden dan ook, eens willen nadenken over partnerruil of alle complicaties rond sexualiteit. En dat laatste is voor iedereen nu eenmaal geheel zijn eigen zaak. Als je maar zorgt dat ik de politie niet hoef te bellen.
Score: 7/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|