SWAT staat voor Special Weapons And Tactics, in Amerika de politie-eenheid die er aan te pas komt als de machinegeweren uit de kast moeten worden gehaald. In grote steden is de SWAT-eenheid een miniatuurleger met eigen helicopters, pantservoertuigen en andere hi-tech shit. Als die eenheden niet bestonden, had Hollywood ze wel uitgevonden.
Colin Farrell (Phone Booth) speelt Jim Street, lid van de SWAT-eenheid van Los Angeles. Samen met zijn impulsieve collega weet hij tijdens een bankoverval een bloedbad te voorkomen, maar dat komt hem duur te staan. Die collega, Gamble, heeft namelijk de neiging om instructies te negeren waarna Street als partner zijnde geen andere keus heeft om er achteraan te sukkelen. Dat was ook deze keer weer het geval, maar nu is hun baas het zat. Street kan kiezen: zijn collega afvallen of ontslagen worden. Hij kiest voor zijn baan en wordt overgeplaatst naar een kantoorbaantje in het wapenmagazijn. Zijn collega vliegt de laan uit.
Een half jaar later wordt Sergeant Dan Harrelson (Samuel L. Jackson) toegevoegd aan de SWAT-eenheid, met als opdracht een nieuw team samen te stellen. Harrolson, die om het overzichtelijk te maken de bijnaam 'Hondo' heeft, ziet al snel dat Street meer in zijn mars heeft dan wapens schoonmaken en telescoopvizieren afstellen en kiest hem uit voor zijn eenheid. Samen met vier anderen waaronder de voor elk elitekorps wettelijk verplichte jonge moeder (...) gaat Street dus weer de straat op. Ik verzin die namen trouwens niet hé, denk er even om.
De finale van de film is even simpel als briljant, althans in termen van actiefilms: een slijmerig boefje wordt gearresteerd wegens een kapot achterlicht, waarna zijn hele strafblad tevoorschijn komt. Het ziet er naar uit dat hij de rest van zijn leven achter de tralies komt, dus looft de engerd 100 miljoen dollar uit voor degene die hem helpt ontsnappen. De beste kans daarvoor is als hij naar de gevangenis moet worden overgebracht, dus dat wordt een interessant ritje.
Dit is naar vrijwel alle maatstaven een zeer matige film: hij is voorspelbaar, barst van de clichés, kent weinig afwisseling en heeft erg platte karakters. Maar ja, bij dit genre gelden toch wat andere regels: mannen vinden het nu eenmaal leuk om te zien hoe andere mannen met kogelvrije vesten op boeven jagen. Zoals een kat uren naar een kanarie kan staren, zo kunnen wij ons vermaken met dit soort beelden. En als deze film ergens geen gebrek aan heeft, is het wel aan politiemensen in kevlarvesten die gebouwen bestormen en voor de gezelligheid een gasgranaatje meebrengen.
Nu speelt deze film zich af bij de S.W.A.T-eenheid van Los Angeles, de eerste serieuze speciale eenheid die naast de reguliere politie ontstond. Anders gezegd: in LA kwamen ze ongeveer 30 jaar geleden voor het eerst op het idee dat het geen gek idee zou zijn om een speciale eenheid te trainen en uit te rusten voor het omgaan met bankovervallers, terroristen en andere types met grof geschut. Is deze film dan per ongeluk gebaseerd op een waargebeurd verhaal, legendarische karakters of historische feiten in de geschiedenis van een unit met meer dan 3000 gevaarlijke klussen waarbij nog nooit een gegijzelde is overleden?
Nee.
Jammer.
Score: 6/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|