

Tom Bishop werkt voor de CIA. Dat baantje heeft hij te danken aan Nathan Muir, die hem ooit in Vietnam leerde kennen en hem hoogstpersoonlijk zijn opleiding gaf. Nathan (Robert Redford) is een oude rot in het vak. Zo oud dat hij zo langzamerhand met pensioen mag! Als Spy Game begint is hij dan ook bezig om zijn kantoor in het CIA hoofdkwartier te ontruimen.
Dan ontvangt hij het bericht dat Tom (Brad Pitt) in de penarie zit. Nou ja, penarie... Dat is misschien een understatement. Als je ijskast het op zaterdagavond begeeft, dan zit je in de penarie. Tom zit eigenlijk meer tot zijn nek in de shit. Dat komt omdat hij betrapt is tijdens een stuntje in een Chinese gevangenis, waar hij zich voordeed als arts om een gevangene te bevrijden. Helaas was dat geen officiële CIA-operatie maar een particulier initiatiefje van Bishop. Temeer omdat Amerika net op het punt staat een belangrijk handelsverdrag met China te ondertekenen is niemand écht blij met dit incident. Sterker nog, wat de CIA betreft kan Bishop het verder lekker zelf uitzoeken. Zelfs het nieuws dat hij binnen 24 uur geëxecuteerd zal worden maakt weinig indruk: eigen schuld, dikke bult.
Nathan Muir wordt op het laatste moment nog even bij zijn bazen geroepen om zo veel mogelijk informatie over zijn protégé te verschaffen. Hij doet alsof hij meewerkt, maar probeert ondertussen in het belang van Bishop te handelen. De film gaat dus niet zozeer over Toms avonturen in een Chinese cel, maar speelt zich met name af in het CIA hoofdkwartier. Daarnaast zijn er lange gedeeltes (ongeveer 2/3e van de film) waarin Muir terugkijkt op Toms verleden, met spectaculaire avonturen in Vietnam, Beiroet en de DDR. De sets voor die locaties zijn overigens indrukwekkend. De filmploeg heeft Beiroet wijselijk links laten liggen en is in plaats daarvan naar Marokko gegaan. Daar kijken ze niet meer op van een filmploeg die de boel overhoop komt halen: onder andere The Living Daylights, Spies Like Us, Gladiator en The Mummy Returns werden daar opgenomen. En over The Mummy gesproken: acteur annex stand-up komiek Omid Djalili, die inmiddels een aardige boterham verdient door allerlei ongure, grappige Arabieren te spelen, heeft ook hier een kleine bijrol. Niks opvallends, maar ik noem het graag omdat ik die man ongelofelijk grappig vind en het wel aardig is om op acteurs te letten die standaardtypes spelen. Je hebt zo ook een paar standaardChinezen die je in elke film terugziet. Lijkt me een mooie baan, standaardchinees. Het moet haast wel een echt beroep zijn want zelfs de spelcontrole van Word kent het.
Voor de DDR-sfeer ging de filmploeg trouwens naar Budapest. Nogmaals: de sets van deze film zijn ongelofelijk knap, maar dat valt pas op als je weet dat ze niet op de echte plekken hebben gefilmd.
Normaal gesproken laat ik een kans op Brad Pitt te kleineren niet graag onbenut, maar dat komt omdat hij meestal ook van die wezenloze types speelt. In dit geval gaat die vlieger helaas niet op. Pretty Boy Pitt speelt hier een moeilijke rol en dat doet hij goed. Overigens had Pitt zijn doorbraak ook in een film die door Robert Redford werd geregisseerd, in A River Runs Through it. Dit is de eerste keer dat ze naast elkaar spelen en ze vormen een ijzersterk duo.
Spy Game is niet echt zenuwslopend spannend, maar het verhaal is boeiend en afwisselend. Over het realisme kan ik niet oordelen, want zo vaak heb ik nou ook weer niet met de CIA te maken. Het doet er ook niet echt toe, eigenlijk. Spy Game wil ons boven alles gewoon vermaken en dat lukt uitstekend.
Score: 8,5/10
Martijn Warnas