Voor de voorstelling begon kregen we een Spiderman-stripboekje van de PR-dames. Ik was eigenlijk vergeten wat een infantiele vorm van vermaak dat is. En dan bedoel ik echt die Marvel-comics dus, niet strips zoals Asterix & Obelix. Een ding kun je echter niet ontkennen: het is geweldig basismateriaal voor films. Nou ja, geweldig... niet onaardig, op zijn minst. Wat denk je, zullen we de vorige film nog even doornemen? Dat is tenslotte ook alweer een poosje geleden.

Peter Parker, een sulletje van de bovenste plank, werd gebeten door een radio-actieve spin. De krachten die hij daardoor kreeg, maken hem een superheld. Hij verslaat The Green Goblin, in werkelijkheid de gestoorde vader van zijn goede vriend Harry.
Deze Harry vat het allemaal verkeerd op en krijgt een bloedhekel aan Spiderman, zonder te weten dat het eigenlijk Peter is. Verder moet je nog weten dat Peter verliefd was op zijn buurmeisje Mary Jane, maar dat hij daar geen werk van maakt omdat het voor superhelden nu eenmaal veel te gevaarlijk is om verkering te hebben: de eerste de beste boef grijpt dan natuurlijk je vriendin in plaats van jou. Dat het geen bewaar is om een relatie te hebben als je toch aan niemand vertelt wie je bent, komt nooit bij Peter op. Maar wie zei ooit dat spinnen slim waren? Je kunt ze niet voor niets vangen met een stofdoek.

In deel twee zijn we twee jaar verder en is Peter weliswaar een geroutineerde superheld, maar ook nog steeds een sukkel. Hij bezorgt pizza's, meestal op een brommer maar in geval van nood ook door de lucht. Verder woont hij op kamers, maar stel je daar ook niet teveel bij voor. En geld voor de huur heeft hij ook al niet. Tel daarbij op dat de krantenmagnaat Jonah Jameson een voortdurende hetze tegen Spiderman voert en dat Mary Jane gaat trouwen, en je kunt je voorstellen dat het superheldenbestaan niet erg aantrekkelijk is. Je kunt dan wel leuk kinderen weggraaien voor een vrachtwagen, maar dan is de pizza te laat en van applaus kun je niet leven.

Gelukkig is er in Spiderman-land dan altijd wel weer een imbeciel die een zodanig ongeluk weet te veroorzaken dat hij of zij (meestal hij) als een gemuteerde gek door het leven moet. Deze keer is dat een wetenschapper die iets leuks doet met robotarmen. Ik zou daar wel meer over kunnnen melden maar... Weet je, ik word al moe als ik er aan denk. Flauwekul allemaal.

Sorry, maar ik werd er deze keer niet warm of koud van. Ik weet niet precies wat het is met deze film, maar met een zak geld alleen kom je er niet. Hij ziet er goed uit, hij barst van de speciale effecten en er werd zelfs vrij vaak gelachen, waarschijnlijk door mensen met meer gevoel voor leedvermaak dan ik.
Voor mijn part geef ik weer een 7,5. Dat kreeg die vorige film ook en deze verschilt er in geen enkel opzicht van, behalve dan wat de boef van dienst betreft.

Misschien doe ik dit werk te lang, maar inmiddels zie ik hier de lol niet meer zo van in. En dat ligt niet aan het genre, want Hellboy vond ik wél leuk en Potter 3 kreeg ook een vette voldoende, maar Spiderman 2 is een zielloos stukje werk. Waarom precies? Ik heb er twee weken over nagedacht en ik weet het gewoon niet. Te makkelijk, te voorspelbaar, in die hoek moet je het zoeken. Maar het zal wel aan mij liggen. Zolang ik dat echter niet beter onder woorden kan brengen (het kan met mijn 31e verjaardag te maken hebben - ik ben verdorie nog steeds geen miljardair) gebruik ik gewoon de maatlat van de rest van de wereld. En die schijnt dit een geweldige film te vinden.

Score: 7,5/10
Martijn Warnas

Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via .