Ik moet zeggen dat je best wel even met je ogen knippert als je geheel blanco naar een persvoorstelling gaat en je achtereenvolgens Angela Groothuizen en Burt Reynolds op de credits ziet staan. Om maar niet te spreken van de reactie toen ik Reynolds uit een Amsterdams grachtenpand zag komen, gekleed als een soort clochard. Hij moest echter een boekverkoper voorstellen.
Misschien klink ik kritisch, maar het kwam allemaal erg veelbelovend op mij over. Groothuizen zal niet snel een acteerprijs winnen, maar het is natuurlijk wel een wereldwijf. En Burt Reynolds kan bij mij ook weinig kwaad doen, al was het maar omdat hij na een carriére als actieheld zonder gemopper omschakelde naar komische rollen waarbij hij zichzelf ook rustig in de maling durfde te nemen.
Snapshots is een Engelstalige film die begint met een rondvaart door de grachten. Pierre Bokma speelt Max Meyer, een louche zakenman die probeert om een groep Japanse investeerders te interesseren voor zijn nieuw te bouwen sexpaleis. Ik had geen idee dat Amsterdam daar nog om verlegen zat, maar de investeerders zien het in elk geval wel zitten. Het enige probleem is eigenlijk dat Larry J. Brodsky (Reynold) daar al dertig jaar zijn boekhandeltje heeft en niet van plan is te verkassen.
Max en Jack zijn wel tegenstanders, maar er heerst een beschaafde rivaliteit tussen de twee. Zo is Max niet te beroerd om bij Jack af en toe een zeldzame editie aan te kopen. Maar al komt hij met een koffer vol geld, dan nog is Jack niet van plan om te wijken.
Zo, is dit het dus? De strijd van een eenvoudige man tegen de verleiding van het kapitaal? Welnee. Om een of andere reden wordt deze verhaallijn al vrij snel ondergeschikt aan iets anders: een jong Amerikaans meisje dat van haar moeder op wereldreis mag en daarvoor stiekem Amsterdam heeft uitgekozen. Omdat Jack in zijn boekhandel een prikbord heeft waar dergelijke dolende zielen handige informatie kunnen vinden, komt deze Aisha daar geregeld over de vloer. Daar ontmoet ze dus Jack, maar ook zijn stotterende buurjongen Tim die een fotozaakje runt. Verder maakt ze kennis met de raamprostituee Roos (Groothuizen), die haar met behulp van een honkbalknuppel ontzet van een groepje dronkaards en haar daarna eens plaats laat nemen achter de ramen, om het zelfvertrouwen wat op te bouwen. Om redenen die voor mij niet helemaal duidelijk zijn ontwikkelt Aisha vervolgens de hobby om van zichzelf naaktfoto's te maken. Het is een hobby waar ik vierkant achter sta, maar begrijpen doe ik het niet. Waarschijnlijk heeft het iets te maken met innerlijke zelfverkenning, of zoiets. Dát zouden meer meiden moeten doen! Je ziet het trouwens ook te weinig in films, meiden met zo'n hobby. Wat dat betreft is 'Blame It On Rio' met Michael Caine ook wel een aanrader. Maar eh... ik dwaal af.
Tsja, meer kan ik eigenlijk niet vertellen. Het veelbelovende conflict tussen Jack en Max komt niet van de grond en in plaats daarvan krijgen we een tamelijk wazig, romantisch verhaaltje. Jack wordt namelijk verliefd op Aisha en dan heeft hij nog niet eens haar foto's gezien want die houdt ze angstvallig geheim. Daarnaast zijn er een aantal flashbacks naar Jack's jeugd, toen hij een reis maakte naar Marokko en daar verliefd werd op een plaatselijke schone. Dat zijn niet de leukste fragmenten om naar te moeten kijken, al ligt mijn tolerantiegrens erg laag waar het hippies betreft.
Over het verhaal kan ik al met al niet erg enthousiast worden, maar wat mij betreft is dat niet direct een reden om deze film af te serveren. Het zal wel zijn omdat ik een zwak heb voor films die zich in Amsterdam afspelen, of misschien omdat het tegen alle verwachting in lukt om Burt Reynolds als Amsterdamse boekhandelaar geloofwaardig neer te zetten. Hoewel 'het grote publiek' hier waarschijnlijk weinig van zijn gading zal vinden, is dit geen onplezierige film. Ik vrees alleen dat het al met al geen bioscoopkaartje rechtvaardigt. Ik bedoel, je ziet de ontknoping van een kilometer aankomen, het verhaal begint met een doodlopend spoor en verder zitten er ook flink wat rare fouten in. Zo belt Aisha met haar moeder vanuit een telefooncel die zeker drie KPN-restylingen geleden is, observeert Max onopvallend de winkel van Jack vanuit een rode Ferrari die midden op een brug in de rosse buurt staat geparkeerd en is de hobby van Aisha zoals gezegd erg boeiend, maar voor het verhaal van geen enkele waarde, al levert het wel een aardige titel op. En het begon zo aardig, met Pierre Bokma die bijna een karikatuur van een cliché speelt en Angela Groothuizen tegenover Burt Reynolds. Helaas komt dat allemaal niet goed van de grond. Het spijt me oprecht dat ik het volgende advies moet geven: wacht maar tot hij op TV te zien is.
Score: 5,5/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|