Houdt u zich nog een beetje bezig met de Indianen, als bevolkingsgroep zijnde? Het laatste wat ik er van hoorde is dat ze werkeloos rondhangen in hun reservaten en de dag vullen met drinken en rondcrossen in afgetrapte auto's. De mazzelaars. En weet je wat? Dat beeld blijkt redelijk te kloppen. Althans, volgens Smoke Signals.

Voor het eerst in de Amerikaanse filmgeschiedenis werd een film door een vrijwel geheel Indiaanse cast en crew gemaakt. Dan zou je denken dat ze al die voordelen eens uit de weg gingen ruimen door zichzelf in het zonnetje te zetten. Nou, niet dus. Woonwagens, drugsgebruik en een keurcollectie losers, dat zijn de kenmerken van Smoke Signals. Jammer hoor. Ik heb altijd al Indiaan willen zijn. Ten eerste hebben de mannen geen baardgroei (dat scheelt 60 uur scheren per jaar en ze zien er rond vijf uur dus nooit uit als een Albanese vluchteling) en bovendien hebben ze op hun hoofd dik, zwart haar. En wat heb ik? Inhammetjes. Ik kan zo langzamerhand beter op m'n handen gaan lopen. Maar goed, het gaat hier niet over mij. Tenminste, nu even niet.

Hoofdfiguren zijn Victor Joseph en Thomas Builds-The-Fire. Ze kennen elkaar al van jongs af aan. Thomas is wees, omdat zijn ouders vlak na zijn geboorte bij een brand zijn omgekomen. (Yep, that usually does the trick - Ed.) Hij is daarom door zijn oma opgevoed en eerlijk gezegd was hij beter afgeweest als hij door wolven was grootgebracht: oma heeft er namelijk wel zo'n hinderlijke, bloed-irritante, softe, nerderige lullo van gemaakt dat je echt een engelengeduld moet hebben om niet na vijf minuten zijn tong in de papierversnipperaar te proppen. Afgezien van het feit dat hij lange zwarte vlechten, een uilebril en een lullig pak draagt, mag Thomas namelijk graag zinloze verhalen vertellen. Zelfs een ontbijtje wordt bij hem een legende. Victor verliest dan ook geregeld zijn geduld met dit mannetje. Hij heeft ook zo zijn problemen want zijn vader is na een ruzie van huis weggelopen en hoewel het een alcoholist met losse handjes was, mist Victor hem toch wel. Als op een dag het bericht komt dat de man dood is aangetroffen in zijn trailer, wil Victor er eigenlijk naartoe. Helaas heeft hij geen geld voor de reis, maar dat wil Thomas hem wel lenen, op voorwaarde dat hij mee mag. Het tweetal gaat dus op stap.

Ik blijf het vreemd vinden dat Indianen in hun eerste film zichzelf meteen in zo'n kwaad daglicht stellen. Niet dat het nu criminelen zijn, maar laten we zeggen dat het Nobelprijs-comité de komende tijd geen delegatie naar het reservaat hoeft te sturen. En dan die Thomas. Gottegottegot, wat een eikel. Het was bijna niet vol te houden.

Smoke Signals is vakkundig gemaakt. Het vertelt een verhaal met de nodige diepgang en dramatiek. De film heeft ook een heel eigen sfeer, die het leven in een reservaat goed schetst. Maar afgezien van wat geneuzel over zelfgebakken brood zit er werkelijk niets in wat deze film authentiek Indiaans maakt. Dan blijft het verhaal over en dat is ook niet wereldschokkend. De hoofdfiguren leren iets over zichzelf, wij leren iets over de hoofdfiguren en dat was het wel zo'n beetje. Kortom, een beetje zouteloze film. Maar ik ben zoals bekend een vrij oppervlakkig type, dus als Star Wars niet jouw soort film is, kan Smoke Signals dat best zijn.

Score: 6,5/10
Martijn Warnas

Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via .