No place like it, really.Wat, nu al weg?Vanaf wanneer draait...De nieuwste staan bovenaan!Reviews sinds 1999Zoek op titel, acteur, trefwoord...Wie, Wat, Waar en Waarom?Er is nog zo veel meer!
Er was ooit ook een podcast. Klik hier
   

filmtheater DVD bioscoop bios comedy humor actie thriller drama theater kunst cultuur
Small Time Crooks
Small Time Crooks

Eigenlijk had ik me voorgenomen nooit meer naar een film van Woody Allen te gaan. Bij filmkenners kan die man geen kwaad doen, maar na Deconstructing Harry had ik wel weer gehad met die man. Maar hoe gaat dat, je zit al in de zaal en het is toch je werk... Wel, ik ben blij dat ik ben blijven zitten!

Small Time Crooks is een hele aardige komedie, maar het uitgangspunt berust op een heel simpele plotwending. Die ga ik ook verklappen, want als ik het niet doe leest u het wel ergens anders of vertellen ze het in de trailer. Toch is dat een beetje jammer want het is leuker als je geheel blanco naar deze film gaat en iets heel anders krijgt te zien dan je verwacht. Met andere woorden: ik zou nu zelf ophouden met lezen en ook proberen alle informatie over deze film te vermijden. (Ik zou zelfs de site uit uw bookmarks verwijderen als ik u was - Ed.)

Nou ja, dan moet u het zelf maar weten. Woody speelt Ray, een onhandige sukkel die na een mislukte bankroof twee jaar in de gevangenis terecht komt en na zijn vrijlating hooguit een carriere als bordenwasser tegemoet kan zien. Ray vindt zichzelf een beroepscrimineel, hoewel hij nooit verder is gekomen dan valsspelen met kaarten en ander kruimelwerk. Hij is getrouwd met Frenchy, een voormalig stripteasedanseres die nu nagels verzorgt in een schoonheidssalon. Ze leiden een eenvoudig bestaan en zoals dat gaat, verlangen ze naar een beter leven.
Op een dag komt Ray met een doos Belgische chocolade thuis en Frenchy weet meteen hoe laat het is: hij heeft weer een dom plan dat haar geld zal kosten en hem in de cel zal doen belanden.
Deze keer heeft Ray bedacht dat hij een bank wil beroven door via een tunnel in de kluis te komen. Die tunnel moet dan gegraven worden vanuit een winkelpand dat vlak naast de bank ligt en op dat moment te huur is. Tijdens de graafwerkzaamheden moet Frenchy daar een winkeltje runnen om geen argwaan te wekken. Frenchy stemt na enig aarzelen toe en omdat ze goed kan bakken gaat ze daar koekjes verkopen. Ondertussen slaat Ray met een paar niet al te slimme vrienden in de kelder aan het graven. Dat gaat niet erg makkelijk, want als ze geen waterleidingen mollen houden ze de kaart wel ondersteboven, om vervolgens in het verkeerde pand te belanden.

Ondertussen worden de koekjes van Frenchy in razend tempo populair. Ze heeft zelfs extra personeel nodig en de keuze valt op een niet al te snuggere nicht, May. Die ziet de graafwerkzaamheden in de kelder, krijgt een smoesje te horen over een uitbreiding en duikt dan op de eerste de beste klant af, in dit geval een politieman, om daarover te vertellen. De politieman komt al snel achter het geheim en vraagt of hij mee mag delen in de winst. In de inhoud van de bankkluis is hij echter niet zo geinteresseerd: hij wil een eigen filiaal openen om Frenchy's koekjes te verkopen!

Binnen een jaar rijden er zeshonderd vrachtwagens door Amerika die vanuit een grote fabriek miljoenen koekjes distribueren. Ray en zijn domme vrienden vormen het management en omdat ze nooit voor manager hebben geleerd doen ze rare dingen zoals de waarheid vertellen aan cameraploegen. "Valt het u ook op dat onze koekjes ruiken alsof ze vers gebakken zijn? Wel, op deze afdeling krijgen onze koekjes door middel van chemicalien dat luchtje," vertelt Ray doodleuk.
Desondanks blijft de omzet stijgen en al snel hebben Ray en Frenchy zoveel geld dat ze niet meer weten wat ze ermee moeten doen. Frenchy zoekt aansluiting bij de hogere klasse en organiseert in haar stuitend lelijke appartement (veel wit, goud en luipaardenvel als u begrijpt wat ik bedoel...) geregeld feestjes, die ook erg populair blijken te zijn. Na een tijdje krijgt ze door dat de gasten alleen maar komen om zich over de wansmaak en de gastvrouw te amuseren. Dat doet pijn en daarom vraagt Frenchy aan kunsthandelaar David (Hugh Grant) om haar en Ray een stoomcursus cultuur te geven. Aan Ray is dat echter niet besteed. Hij mist zijn spaghetti met gehaktballetjes en heeft geen boodschap aan kunst. Het stel lijkt langzaam uit elkaar te groeien.

Het is leuk om Allen eens vol overtuiging een eenvoudige sukkelaar te zien spelen in plaats van een gekwelde intellectueel. Hoewel de kans groot is dat zijn volgende film weer een deprimerend, onbegrijpelijk verhaal wordt kun je Small Time Crooks met een gerust hart gaan bekijken.

Score: 8/10
Martijn Warnas

Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via .