In principe is alles al een keer bedacht. Met name Shakespeare heeft veel van de beste ideetjes ooit bedacht of bewerkt. De etter. Daarom is het zo aardig als een nieuwe ontwikkeling een verhaal mogelijk maakt wat nog niet eerder kon bestaan. Neem nu het feit dat dankzij steeds geavanceerdere computerprogramma's filmmakers in staat zijn om mensen te vervangen door computeranimaties. Dat is al jaren aan de gang, of het nu gaat om een fly-over van de Titanic waarbij je honderden mensen op het dek ziet die geen van allen echt hebben bestaan of de Terminator himself, als hij zich opricht na een ontploffing. Op dit moment is er nog geen techniek om een mens volledig te vervangen door de computer: dan gaat het hooguit om een figurant (of een stuntman), óf om de hoofdrolspeler in een animatiefilm. Een digitale hoofdrolspeler waarvan niemand het doorheeft zit er voorlopig nog niet in, omdat mensen nu eenmaal erg goed zijn in het herkennen van andere mensen. (Bij dieren zijn we veel makkelijker om te tuin te leiden: voor Babe werden wel echte biggetjes gebruikt, maar aanzienlijk minder dan u denkt.)
Ziedaar het idee achter S1MØNE, vanaf nu gewoon geschreven als Simone. Zij is een digitale actrice met de beste trekjes van de mooiste leading ladies, dus de kin van Lauren Bacall en de benen van Marilyn Monroe (of omgekeerd, al naar gelang.) Ze is de uitvinding van een wereldvreemd computergenie die haar als 'erfenis' achterlaat aan Victor Taransky, een veelgeplaagd regisseur die het net helemaal gehad heeft met actrices van vlees en bloed.
Als de film begint zien we hoe de tweevoudig OscargenomineerdeTaransky (Al Pacino, jazeker!) bezig is om allerlei rode winegums uit een schaal te vissen. Hij werkt namelijk aan een film met Nicola Anders (een kort rolletje van Winona Ryder), een verwend nest dat in haar contract voorwaarden heeft laten opnemen zoals: geen rode winegums in de schaal met snoep, in elk vertrek tien pakjes sigaretten waarvan drie alvast opengemaakt en meer van die Jennifer Lopez-achtige flauwekul die helaas alleen maar op te lossen is met een flink pak slaag. (Maar houd me ten goede, want ik ben geen psycholoog.)
Als Nicola ontdekt dat ze niet de allergrootste trailer op de set heeft (omdat de banden van een andere iets harder zijn opgeblazen) verbreekt ze dan ook halverwege de opnamen pardoes haar contract. Nou, daar sta je dan als regisseur. De opnames zijn ook niet meer te gebruiken, want dan krijgt hij een proces aan zijn broek. Bovendien liepen zijn vorige twee films ook niet erg goed, dus wordt Victor ontslagen door de studio en wordt het vluchten voor schuldeisers.
Kortom, die erfenis (in de vorm van een harde schijf vol software) komt voor Victor als een geschenk uit de hemel. Zes maanden na het vertrek van Nicola Anders komt de film Sunrise Sunset alsnog uit, met debutante Simone in de hoofdrol. Iedereen is laaiend enthousiast en de pers wil natuurlijk meteen alles weten van deze nieuwe ster. (Nog even voor de duidelijkheid: Simone wordt echt gespeeld door een actrice, die vervolgens met de computer een synthetisch laagje heeft gekregen. Aanvankelijk trapte ik er dan ook met boter en suiker in, al heeft deze Rachel Roberts ook echt zo'n eigenaardige supermodellenkop waarbij je nooit helemaal weet wat echt is en wat niet.)
Eigenlijk was Victor niet eens van plan om het truukje stil te houden, omdat hij er van uit ging dat mensen hem door zouden hebben. Als dat niet zo blijkt te zijn, wordt het al snel aantrekkelijk om de mythe van Simone nog even intact te houden. Dan kan er namelijk nóg een film worden gedraaid, een project waar Victor al jaren mee bezig is. Hij doet dat op een volledig afgesloten set, die in wezen alleen bestaat uit een computer met drie beeldschermen. Er zijn wel een paar echte acteurs nodig voor de bijrollen, maar ook die krijgen een smoesje te horen. En zo gaat Simone dus een prachtige carriére tegemoet. Totdat...
Zullen we het daar maar bij laten? Uw nieuwsgierigheid is ongetwijfeld geprikkeld en waarom zou ik dan nog meer verklappen? Je moet wel een ijskonijn zijn om hier je schouders bij op te halen, zeker als Al Pacino de hoofdrol speelt. Die doet dat, zoals vrijwel altijd, weer erg goed. Het is trouwens wel aardig om te zien dat Victor echt heel gruwelijke films maakt. Van die artsy-fartsy crap waar ze bij het NRC altijd een stijve van krijgen, maar dan nog erger. Kortom, Hollywood neemt zichzelf in deze film flink in de maling. Ik mag dat graag zien. Voor die fictieve film is zelfs een promotiesite gebouwd: https://www.sunrisemovie.com/sunrise.html, net als voor Victor zelf. Simone is weliswaar geen comedy die je doet bulderen van de lach, maar het is absoluut een leuke film.
Score: 8/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|