Na The Sixth Sense en Unbreakable kon M. Night Shyamalan geen kwaad doen in Hollywood. En daarom is hier zijn nieuwste film, 'Wat Ruist Er Door Het Struikgewas', oftewel Signs, waarin graancirkels centraal staan.
Mel Gibson speelt Graham Hess, een weduwnaar met een zoontje en een dochtertje, die op een grote boerderij woont. Daar verbouwt hij maïs. Een half jaar voor dit verhaal begint was Graham nog dominee, maar nadat zijn vrouw bij een verkeersongeluk om het leven kwam en voor zijn ogen stierf, is Graham uit het ambt gestapt. Hij wenst geen minuut van zijn leven meer te verspillen aan bidden.
Naast Graham en zijn kinderen woont ook zijn broer Merrill (Joaquin Phoenix) sinds kort op de boerderij, om een oogje in het zeil te houden.
Op een dag worden Graham en Merrill wakker van geschreeuw en geblaf. Ze scheuren naar buiten en vinden daar hun kinderen, midden in het maïsveld (maïs wordt overigens ongeveer twee meter hoog, dus daar kun je dan lekker doorheen rennen), volledig overstuur. In het gewas is een raar symbool platgewalst, zoals we elk jaar in de komkommertijd wel een keer op het journaal zien.
Graham denkt aan een grap en haalt de politie erbij, maar die kan er ook weinig aan doen. Wel wordt al snel duidelijk dat er een 'epidemie' van graancirkels gaande is: over de hele wereld zijn tientallen meldingen. En op de boerderij gebeuren ook steeds gekkere dingen, bijvoorbeeld op de nacht dat Graham een vreemde figuur achtervolgt door het maïsveld...
Meer moet je eigenlijk niet weten voor je de zaal in gaat, al zal Buena Vista het ongetwijfeld zelf voor je verpesten door een trailer te monteren die veel te veel verklapt. Met name bij de films van M Night Shoarma is dat jammer, aangezien die er een sport van maakt zoveel mogelijk spanning op te bouwen door zo min mogelijk te laten zien. Het is geen man die rap door zijn budget voor speciale effecten heen raakt. Overigens is hij voor deze film 100% verantwoordelijk: niet alleen tekende hij voor het verhaal, de productie en de regie maar hij speelt zelfs nog een bijrol van enig formaat. En eerlijk is eerlijk: hij heeft in alle opzichten prima werk geleverd.
Signs is bloedstollend spannend, als je je overgeeft aan het verhaal. Dan spring je ook geregeld een meter in de lucht, al is dat vrijwel nooit om datgene wat je verwacht. Blaffende honden en rinkelende telefoons, dat zijn de manieren waarop deze film ons in de maling neemt. Persoonlijk vind ik ook dat we wel erg aan het lijntje worden gehouden, zelfs als al lang duidelijk is hoe de vork in de steel zit. Laat toch eens wat zien, man!
M Night Shawaziwazi maakt ook zijn reputatie van 'kinder-regisseur' weer helemaal waar: in Signs zitten zelfs twee kinderen (de zoon en dochter van de hoofpersoon) en die leveren allebei verbazingwekkende prestaties.
Natuurlijk kan een rechtgeaarde Amerikaanse film niet toezien hoe een man van zijn geloof valt. Bovendien moet een film als deze een happy end hebben. Voor de kritische kijker is het slot van Signs daarom redelijk teleurstellend. Aan de andere kant kun je zeggen dat we natuurlijk voornamelijk de zaal in gaan om weer in spanning te worden gehouden en dat lukt voortreffelijk. Toch heeft Signs in tegenstelling tot eerder werk van M Night Champignon e een zwak punt: je zult hem niet snel voor de tweede keer willen bekijken, want dan weet je wat er door het struikgewas ruist.
Tot slot een tip voor mensen die nieuwsgierig zijn maar de spanning toch een beetje binnen de perken willen houden: zolang de enge muziek te horen is, hoef je je nergens zorgen om te maken. Pas als die muziek stopt, kun je je nagels vast in de armleuning begraven. Die M Night toch he... wat een geinponem.
Score: 7,5/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|