Laat ik eerst eens uitleggen wat 'serendipity', in het Nederlands serendipiteit, eigenlijk is. Stel, je krijgt een lekke band. Da's pech. Maar als je dan overwacht hulp krijgt van een toevallige voorbijganger bij het verwisselen van die band en daar een hele goede vriend aan overhoudt, is het bij nader inzien mazzel dat je een lekke band kreeg, anders had je die persoon nooit leren kennen. Serendipiteit is dus een toevallige gebeurtenis waar een leuk voordeeltje aan hangt. Van Dale omschrijft het als: "het talent om een niet gezochte vondst te doen door een combinatie van intelligentie en toeval." Een beroerde definitie, maar verzin maar eens een betere. De klemtoon moet trouwens op de derde lettergreep. Se-ren-DI-pi-ty. Dat wordt nog lachen bij de bioscoopkassa de komende weken...
Eveneens beroerd is de film Serendipity, met John Cusack en Kate Beckinsdale als 'twee schepen die elkaar passeren in de nacht', om maar eens een suikerzoet clichee uit de kast te halen. Jonathan (Cusack) en Sara (gok eens) ontmoeten elkaar in een warenhuis terwijl ze inkopen doen voor kerstmis. Ze zijn allebei uit op hetzelfde paar handschoenen, maar er is nog maar één paar. Als een derde persoon ermee weg dreigt te lopen werken ze leuk samen om dat te voorkomen en dat eindigt in een nadere kennismaking bij een kopje koffie. Dat mondt weer uit in een romantisch avondje in New York, inclusief schaatsen op die ijsbaan midden in de stad. Helaas zijn ze allebei bezet en hoewel Jonathan dat vrij makkelijk van zich af kan zetten doet Sara er een beetje moeilijk over: ze houdt een kletsverhaal over het lot en hoe dingen voorbestemd zijn, maar weigert om zelfs maar haar naam te vertellen. Uiteindelijk verzint ze een manier om het lot een beetje te helpen: ze schrijft haar naam en nummer in een boek en belooft dat ze dat de volgende dag bij een tweedehands boekwinkel zal verkopen. Als zij en Jonathan 'voorbestemd' zijn, zal hij op een dag dat boek vinden en kan hij contact met haar opnemen. Hij moet zijn naam en nummer op een dollarbiljet schrijven en als zij dat ooit weer tegenkomt belt ze hem.
Kijk, en op dat moment had Jonathan al moeten begrijpen dat het niks dan ellende zou worden met dat mens. Wij mannen zien dat niet altijd op tijd aankomen, maar in dit geval is het net zo'n duidelijk signaal als tatouages, sigaren roken en beweren dat 'Fatal Attraction' de beste film aller tijden is.
Maar goed, Jonathan heeft niks door en zo beginnen zeven helse jaren waarin hij alle tweedehands boekwinkels afschuimt maar ondertussen wel bij zijn vriendin blijft. Als er dan ook nog een huwelijk in het verschiet ligt zet hij de zoektocht in een hogere versnelling. Sara doet hetzelfde en ik verklap alvast dat ze elkaar pas in de laatste minuut weer zien en vrijwel de hele film bestaat uit een tenenkrommende en deprimerende zoektocht waarbij ze elkaar steeds op het nippertje mislopen. Overigens had ik zo weinig sympathie voor die twee dat het me ook geen moer kon schelen dat ze elkaar niet vonden. Vergeleken daarbij raakte ik bijna in paniek toen ik zag hoe ze een gratis stuk chocoladetaart onaangeroerd lieten staan. Gratis! Chocoladetaart! Laten staan! WHAAAAAAAH!
Serendipity is een zenuwenfilm met zenuwenmuziek (ze lopen elkaar immers steeds net mis en daar speelt de muziek op in) en is eigenlijk alleen maar een anderhalf uur durende herinnering aan de pijn van liefdesverdriet en de angst dat de ander besluit je te laten schieten. En dat moet dan een leuke, romantische kerstfilm voorstellen...
Score: 4/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|