Dit is een formulefilm, maar daarom niet meteen slecht. Jack Black is Dewey Finn, een nietsnut met een passie voor muziek. Overtuigd van zijn aanstaande doorbraak als rocker, heeft hij toch geld nodig om de huur te betalen. Als zijn kamergenoot, voormalig mede-rocker maar nu zwaar onder de plak bij zijn vriendin, gebeld wordt met de vraag om als invaller muziekles te geven aan een prestigieuze school, ziet Jack zijn kans schoon om zonder al te veel moeite iets te verdienen.
In dit soort films leert de leraar net zoveel van zijn klas als andersom. De rijke kakkertjes worden getracteerd op een lesje rock-historie en iedereen krijgt een taak in de nieuwe band, al is het maar roadie of groupie. Dat is goed voor het zelfvertrouwen enzo. De tranen schieten in mijn ogen, bij u vast ook. En de cynische Dewey wordt natuurlijk ook een beter mens van de omgang met al die kinderzieltjes.
Ik klink wel cynisch, maar dit is best een aardige film. Hoewel Jack Black vaak uit hetzelfde vaatje tapt, gaat me dat voorlopig niet vervelen. Zijn personage als onorthodoxe leraar is interessant genoeg om een film mee te vullen, al krijgt hij dan partij van een groep kinderen die ongetwijfeld voor hun eerste verjaardag al acteerlessen van hun ouders kregen. Het deed me allemaal een beetje denken aan Kindergarten Cop met drumstellen, of Daddy Daycare. Mannen die met kinderen leren om te gaan, dat is nu eenmaal grappig. En natuurlijk is de finale van de film een wedstrijd tussen bandjes. Laten we redelijk zijn: zo veel andere opties heb je niet met een verhaal als dit. Het eindresultaat is in elk geval een film waar het hele gezin naar kan kijken zonder dat er iemand, jong of oud, stiekem op zijn horloge gaat gluren. En dat soort films is zeldzaam.
Score: 7/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|