Chris Cole (Mark Wahlberg) repareert kopieermachines voor zijn brood. Bleef het daar maar bij. Helaas is zijn echte ambitie in het leven om een rockster te worden. En niet zomaar een rockster, hij heeft zelfs een hele specifieke in gedachten: Bobby Beers, leadzanger van de Hutzeflutsers. Chris, een uitermate zielig figuur waar nodig eens iemand de hogedrukspuit op moet zetten, kleedt zich niet alleen als zijn idool maar is zelfs leadzanger in een 'tributeband', de Hozebozers. Het hele repertoire van de Hozebozers bestaat uit nummers van de Hutseflutsers en het verdriet mij u te melden dat de Hutzeflutsers geen klassiek ensemble is. Ze maken een onbeschrijfelijke kolereherrie. (Dat vind jij ook van Mahler, snob - Ed.)
Overigens zijn de Hozebozers niet de enige tributeband, zoals blijkt wanneer ze ruzie krijgen met een ander bandje. Om even te illustreren hoe treurig deze mensen zijn: het gaat om de juiste kleur van het borduursel op een jasje zoals Bobby Beers dat draagt. Stelletje mietjes...
Kort na die ruzie wordt Chris trouwens vervangen door de zanger van die andere band, aangezien zijn voormalige vrienden hem spuugzat beginnen te worden. Chris is namelijk nogal fanatiek.
Op hetzelfde moment wordt de heer Beers uit de Hutseflutsers verwijderd. Hij was volgens de andere bandleden juist niet fanatiek genoeg. Zelfs bij hardrockconcerten wordt het op prijs gesteld als de voltallige band inklokt, maar dat lukte hem niet erg. De band moet nu echter wel op zoek naar een vervanger en laat daarvoor allerlei zangers van tributebands zoals de Hozebozers auditie doen. Je raadt het al: Chris mag zijn idool vervangen. Vanaf dat moment is hij opeens volwaardig bandlid en moet hij mee op tournee.
Van parttime niksnut naar fulltime rockster is nogal een stap. Chris wordt een beetje overdonderd door de hoeveelheid sex en drugs die hij geacht wordt te consumeren, maar hij past zich snel aan. Zijn vriendin Emily (Jennifer Aniston) vindt het daarentegen niet zo leuk dat ze in het 'kippenhok' terecht komt. (Dat is een limousine waarin de partners van de bandleden achter de bus aanreizen, terwijl de heren zich met allerlei snolletjes vermaken.) Zij gaat uiteindelijk maar weer naar huis.
Genoeg over het verhaal. Ik zit wel te mopperen, maar dat is nu eenmaal het effect van anderhalf uur hardrockmuziek aan mijn oren. Er vallen een paar goede dingen te zeggen over deze film: Mark Wahlberg heeft zich erg goed ingeleefd in zijn rol en ik geloof warempel dat hij voornamelijk zelf zingt. Verder is Aniston, in de rol van het obligate vriendinnetje, beter dan je zou verwachten. Dan zitten er nog wat aardige grapjes in en als je van de muziek houdt is het helemaal goed te doen.
De film is trouwens losjes gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Tim Owens, die eerst fan was van de groep Judas Priest en er in slaagde om de leadzanger te worden. Wat dat betreft heb ik nog mazzel gehad dat de film niet gebaseerd is op hoe Carola bij BZN terecht kwam, anders was ik echt de zaal uit gerend.
Cijfer: 6/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|