The Titans, laat ik dat meteen maar even verduidelijken, zijn een football-team. American football, die sport met die helmen en die schoudervullingen. Dat was wel ongeveer het laatste waar ik op zat te wachten na 'The Waterboy' en 'Any Given Sunday'. Bovendien is het onderwerp discriminatie en als blanke man houd ik daar niet zo van want het is soms alsof ik persoonlijk aansprakelijk ben voor de slavenhandel, apartheid en die brand in dat Duitse asielzoekerscentrum. Maar goed, ik zat toch in die zaal en ik ben blij dat ik ben blijven zitten.
Het verhaal speelt in 1971. In de staat Virginia is de rassenscheiding officieel opgeheven. Daarom krijgt het footballteam The Titans, een schoolteam, een nieuwe coach. Hij heet Herman Boone: hij is zwart of liever gezegd bruin en hij wordt gespeeld door Denzel Washington.
De vorige coach van het team heet Bill Yoast: hij is blank of liever gezegd ergens tussen roze en wit in, en hoewel hij er helemaal niet blij mee is dat hij aan de kant wordt geschoven, blijft hij als assistant-coach in dienst. Omdat de school vanaf dat moment ook zwarte studenten heeft, komt er een selectiekamp om uit te maken wie er in het team komt en wie niet. Dat bevalt de studenten helemaal niet: de blanke studenten voelen zich te goed om met zwarten te spelen en de zwarte studenten gaan er bij voorbaat al vanuit dat ze een streepje voor hebben bij de nieuwe coach. Van enige samenwerking is in elk geval geen sprake.
Zo, dat lijkt me wel genoeg inleiding. Een beetje ervaren filmkijker kan de route verder wel invullen. De film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en ik kan alvast verklappen dat ebony en ivory langzaam aan elkaar wennen en dat de twee ergste kemphanen van het team de dikste vrienden worden.
Zo gemakkelijk gaat dat overigens niet: denk niet dat coach Yoast gemener is dan Boone, want het is eerder andersom. Het lijkt soms meer het leger dan een sportploeg. Wel bedenkt Yoast een manier om de samenwerking te bevorderen: als een speler een fout maakt, moet het hele team daar voor boeten. Daarnaast heeft hij nog wat andere truuks, die er meer op gericht zijn dat de spelers elkaar niet onderuit schoppen dan dat ze samen een biertje gaan drinken, maar het effect is wel dat iedereen ontdekt dat samenwerken minder vermoeiend is dan met een boog om elkaar heen lopen.
Beroepshalve wil ik alleen nog even zeuren over het dochtertje van coach Yoast: twee turven hoog, fanatiek footballfan, weet meer van de sport dan haar vader en heeft een ongekend psychologisch inzicht in alle spelers. Ongeloofwaardig en bloedirritant. Maar ja, het is dan ook een Disneyfilm. Overigens heeft ze wel een licht discriminerende inslag, maar aan het eind wordt zelfs zij vriendjes met de dochter van Boone. Ik verwachtte nog ergens een witte en een zwarte kat die elkaar in de armen vielen, maar dat vond Disney kennelijk wat veel van het goede.
Dit is een zogeheten 'feel good movie' en het lesje dat alle blanken gemeen zijn blijft daarom gelukkig grotendeels achterwege, want de zwarte studenten zijn ook niet van die 'keer de andere wang toe'-types. Zo blijft een verhaal over waarin mensen steeds verstandiger worden en ik vind dat persoonlijk erg aardig om te zien. Ondanks de hoge voorspelbaarheid en de talloze wedstrijdfragmenten van een sport die me gestolen kan worden is dit een prima film met sterk acteerwerk. Een aanrader dus.
Score: 8/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|