Een bekende truuk om ideetjes op te doen voor een leuk verhaal is te beginnen met de woorden 'Wat als...' Dan krijg je bijvoorbeeld 'Wat als marsmannetjes ons aan gaan vallen?', 'Wat als we het zinken van de Titanic eens verfilmen' of, want het gaat ook wel eens fout, 'Wat als we Georgina Verbaan en Katja Schuurman naar Spanje sturen?'
Bij Reign Of Fire is de vraag: 'Wat nou als de wereld van vandaag opeens een epidemie van draken te verwerken krijgt?' En dat idee is in wezen best aardig, want iedereen vindt draken spannend. Of niet dan? Zijn we al zo blasé geworden dat we voor een aanval van woedende draken niet meer de deur uit komen? Het is toch te hopen van niet.
De draken komen tevoorschijn in het hartje van Londen, tijdens graafwerkzaamheden voor de metro. De eerste mens die sinds eeuwen weer eens een draak ziet is de twaalfjarige Quin. Zijn moeder kan die ontmoeting niet meer navertellen. Twintig jaar later is de hele wereld veranderd is een grote afgebrokkelde puinhoop, waar de overlevenden zich proberen te verschuilen voor hordes hongerige draken. Voedsel is schaars, want niemand is veilig boven de grond en champignonsoep komt na een jaartje ook je neus uit. (Afgezien daarvan: hoe kom je aan paardemest voor die champignons? Er is wel een alternatief, maar dan hoef ik zéker niet meer...)
Quin is inmiddels een volwassen kerel en de officieuze leider van een groepje mensen dat zich ergens in Engeland in een kasteelruine heeft verstopt. De situatie is uitzichtloos, maar op een dag nadert er een kolonne tanks, geleid door de Amerikaan Van Zan. Deze beweert dat hij een manier heeft gevonden om de draken te verslaan. Heeft Quin toevallig interesse in een vrijblijvende folder? (Sorry, ik had last van humor. Van Zan wil natuurlijk gewoon mannen ronselen en wat voorraden hebben.) Na een demonstratie in het drakendoden besluit Quin dat het risico van meewerken opweegt tegen het gevaar.
Reign Of Fire is een actiefilm en pretendeert ook niet meer te zijn. Dat mag. Maar dan verwacht ik wel dat het spannend wordt en daar stelt deze film nogal teleur. Dat komt grotendeels ook omdat het achtergrondverhaal tamelijk bizar is. Zo erg, dat het afleidt. Neem nou de manier die ze bedacht hebben om draken te verslaan: vanuit een helicopter worden vier parachutisten gedropt. In vrije val proberen die de draak met een parachute te vangen, zodat hij neerstort. Ondertussen hebben drie motorrijders het gebied afgebakend met peilzenders, waardoor er een 3D-beeld van het gebied beschikbaar is voor de tankcommandant die vervolgens de neergestorte draak afmaakt. Alle mensen, kan het nog omslachtiger? Het is bijna nog minder gedoe om een landmijn van zesduizend kilo in te graven! (Lijkt mij ook een hele aardige methode: met draken kun je niet voorzichtig genoeg zijn. Andere plannen die ik na afloop op mijn notitieblok aantrof: een lokdoosje van zestien etages, een vliegenmepper van 5 km2 en het land bedekken met 6 meter koffieprut. Tsja, ik hoefde toch niet echt op het verhaal te letten.)
Dit is geen slechte film, maar als ik eerlijk ben rechtvaardigt het geen bioscoopkaartje. Een film als deze zou gewoon direct op video uitgebracht moeten worden, voor kinderfeestjes waarbij je wilt voorkomen dat sommigen 'm al gezien hebben. Kijk, vuurspuwende draken zijn erg leuk, maar na een half uurtje weten we het wel. Wie wil zal hier genoeg leuks vinden, zoals beelden van een apocalyptisch Londen, een (bijzonder inhoudsloze) gastrol van Alexander Siddig (Dr. Bashir van DS9) en natuurlijk veel draken. Dat zal de dinosaurus-fans ook wel aanspreken. Persoonlijk leg ik de lat echter een stuk hoger waar het goede films betreft.
Score: 5/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|