

De lakmoestest voor deze film is vrij eenvoudig: kinderen die de televisieserie Rugrats (in het Nederlands Ratjetoe) leuk vinden, zullen zich met deze film ook prima vermaken. Naar beproefd (maar daarom niet automatisch prijzenswaardig) kinderfilmrecept is hetverhaal volledig ondergeschikt gemaakt aan zoveel mogelijk loltrapperij en spektakel.
De rugrats zijn een groep kinderen tussen de 12 maanden en zes jaar. Aanvoerder Angelique is de oudste en meteen een onuitstaanbaar, egoistisch krengetje. De andere kinderen trekken zich normaal gesproken niet al te veel van haar aan, maar nadat Angelique de film The Godfather heeft gezien, beweert ze allerlei wensen uit te kunnen laten komen. Dikkie wenst een nieuwe moeder, aangezien die van hem pas overleden is en hij haar ontzettend mist. Zijn vader maakt namelijk niet echt haast met het zoeken naar een nieuwe vrouw.
Als uitvinder Zoetzuur, de vader van een paar Rugrats, naar Parijs wordt geroepen om zijn nieuwste creatie, een gigantische dinosaurusrobot voor het pretpark EuroReptarLand, te komen repareren, gaan alle families mee. De directrice van het park, Koko LaBouche, wordt opvallend snel verliefd op Dikkies vader Sjaak. Daar zit natuurlijk iets achter, want zo aardig is Koko niet.
Ratjetoe in Parijs zit vol met leuke vondsten, van een Godfatherparodie tot een karaokebar met zingende sumoworstelaars in de bediening. Of wat te denken van een Godzilla-robot die door Parijs raast? Toch zijn dat beelden die vooral kinderen zullen aanspreken: voor meekijkende ouders is er helaas geen tweede laag in deze film. Bovendien dendert de film door als een dolgeworden achtbaan, waardoor de grappige momenten niet zo opvallen. Of misschien moeten de 'volgewassenen' het maar over zich heen laten komen terwijl Ratjetoe zich op het scherm voltrekt. Dit is nu eenmaal kinderlol en als afwisseling van de Disney eenheidsworst (weliswaar kwaliteitsworst, maar toch) helemaal niet slecht.
Score 6/10
Martijn Warnas