

Nou ja, een of ander... Het heeft twee redelijk unieke invalshoeken. De eerste is het leeftijdsverschil tussen hem en haar: veertien jaar. Zij is een succesvol eh... geen idee, iets met fotografie. Meestal maken ze van zulke wijfies PR-dames, dat is ook lekker vaag. Ze heet Rafi en wordt gespeeld door Uma Thurman.
Hij is 23, heet David en is, houd je vast, kunstschilder. Ik baal van films waarin de karakters idiote baantjes hebben! Laten we wel wezen: drieëntwintigjarige kunstschilders bestaan niet. Klaplopers van 23, kinderen van rijke ouders die van verveling niet weten wat ze moeten doen en die zelfs nog het talent missen om filmcriticus te worden, die bestaan wél. David wordt gespeeld door ene Bryan Greenberg, die mij nog niet in andere producties is opgevallen. Doorsnee natte damesdroom, zo'n soort ventje is het.
Er zit een extra twist in het verhaal, maar als je hoe dan ook van plan was te gaan kijken zou ik nu stoppen met lezen/luisteren. Rafi is namelijk pas gescheiden en 'loopt' daarom bij een psychiater, gespeeld door Meryl Streep. Nou ja, loopt... Ze ligt meer. Die psychiater hoort met verbijstering over Rafi's nieuwe, piepjonge vriendje maar moedigt haar aan om de relatie door te zetten: tenslotte knapt ze er enorm van op. David heeft echter wel problemen met zijn moeder, die het helemaal niet ziet zitten dat haar zoon een affaire heeft met een oudere vrouw. Daarbij speelt mee dat Davids gezin streng Joods is en Rafi niet: ze is dan ook niet welkom. Voel je 'm aankomen? Nee?! Auto kopen?
Dit is volgens de persmap een romantische komedie. Romantisch, dat zetten ze er altijd voor als het niet echt grappig wil worden. Prime is precies zo'n film: er zitten wat glimlachjes in, meer niet. De meeste daarvan komen voor rekening van Streep, die lekker op dreef is. Over de romantiek kan ik niet echt oordelen, maar de sex is bijzonder preuts. Dat vind ik overigens geen probleem, maar het geeft over het algemeen aan dat een film echt voornamelijk op vrouwen gericht is.
Ik vond het vlees nog vis, eerlijk gezegd. Yuppen met luxeproblemen, dat zijn het. Van Uma Thurman word ik ook warm noch koud en de capriolen van Meryl Streep zijn ook niet echt een bioscoopkaartje waard. Geen idee waarom ik een zes op mijn notitieblok heb gezet, maar dat zou kunnen komen omdat ik daarvoor net Brokeback Mountain had doorgeworsteld en het daarna wel weer even prettig was om mijn eigen, vertrouwde wereldbeeld bevestigd te zien. Toch had ik eigenlijk liever dat dit een film was over een moeizame relatie tussen een 37-jarige vrouw en een robot die in een vrachtwagen met oplegger kan veranderen. Maar dat zal wel weer aan mij liggen.
Score: 6/10
Martijn Warnas