Het huwelijk van Henry en Nancy Clark (Steve Martin, Goldie Hawn) is niet meer wat het 24 jaar geleden was. Als hun zoon in Parijs gaat studeren hebben ze alleen elkaar nog en eerlijk gezegd staat met name Nancy daar niet om te springen. Henry heeft echter wel iets anders aan zijn hoofd: een nieuwe baan in New York. Da's wel even iets anders dan Iowa.
Nancy gaat mee op reis om te zorgen dat haar man op het juiste tijdstip aanwezig is voor dit belangrijke gesprek. Uiteraard gaat er onderweg van alles mis: ze worden onder meer beroofd, bedreigd, beledigd, ontvoerd en achtervolgd.
Ik zag The Out Of Towners direct na Get Real en als zodanig was het een geschenk uit de hemel want ik had toen echt even dringend behoefte aan een stukje heterosexuele interactie op het witte doek. Nu ik een paar dagen later de review schrijf, realiseer ik me pas dat deze film behoorlijk zwak is.
Het hoort helaas bij mijn werk dat ik zo'n statement toe moet lichten. Het zou heerlijk zijn als ik eens gewoon de titel van een film kon intikken, gevolgd door het woord KUT (of COOL, al naar gelang) in kapitalen en het daarbij kon laten, maar dat pikt de redactie vast niet. Toch? Toch? (Don't even think about it, punk... - Ed.)
Probleem 1: dit is een remake van een film ui 1970. Mijn God, 1970! Toen was ik min drie! Het origineel ken ik niet, maar gegeven het concept kan dat nooit een film geweest zijn waardoor na afloop een scenarist vol inspiratie naar huis rende en diezelfde avond nog zijn filmvriendjes ging bellen om het verhaal, desnoods op eigen kosten, opnieuw te vertellen. Zal ik eens zeggen wat ik vermoed? Goldie Hawn en Steve Martin moesten nodig weer eens aan de bak en iemand is in de archieven gaan graven op zoek naar een bruikbaar verhaal. Dat is gelukt, maar doe nou niet net alsof het wiel is uitgevonden...
Probleem 2: er maar weinig te lachen in deze comedy. Van twee befaamde komedieacteurs verwacht ik wat beters en als het script saai is horen zij daar wat aan te doen. Nu is het meer 'roeien met de riemen die ze hebben.' Desalniettemin blijven het vakmensen: met name Hawn is nooit te beroerd te werken voor haar geld. Moet er een tas op haar hoofd vallen? Kom maar op. Moet ze voorover in een fontein? Plons.
Probleem 3: en ik zal eerlijk zeggen dat dit bij mij slechts een onbestemd gevoel was tot een andere recensent me er concreet op wees: de karakters zijn nogal eendimensionaal. Goldie verandert op toverslag van domme tuttebel in geslepen verleidster en Steve neemt op dat moment direct de rol van lulletje rozenwater aan.
Toch zijn er ook een aantal goede punten: de karakters handelen logisch maar komen toch steeds dieper in de problemen. Dat vind ik belangrijk in zo'n verhaal, want als een probleem opgelost kan worden met een simpel telegram of een rustig gesprek onder vier ogen maar een karakter er voor kiest de meest ingewikkelde oplossing te volgen om het verhaal nog even op te rekken, gaat het bij mij meteen kriebelen. Dat is hier niet aan de orde: op elke tegenslag reageren ze met redelijkheid en logica. Dat ze enkel waanzin en pech tegenkomen is hun schuld niet.
De waanzin wordt overigens voornamelijk vertolkt door John Cleese in de rol van hotelmanager Mr. Mersault. Deze geeft openlijk toe voor betalende gasten door het stof te gaan, maar aangezien Nancy en Henry geen centjes hebben kunnen ze wat hem betreft gevoegelijk doodvallen, mits ze dat niet in de lobby doen. Dit is het soort rol waarin ik Cleese het liefst zie, al is het feit dat Mersault een travestiet is (waarmee Nancy en Henry hem chanteren) eigenlijk wat veel van het goede. Cleese hoeft geen naaldhakken te dragen om grappig te zijn.
Dit is best een aardig filmpje om op een saaie zondagmiddag mee te nemen uit de videotheek, als oma op bezoek is. Het bioscoopscherm voegt er echter weinig aan toe. Als je hier echt om wilt lachen kun je beter eerst een onsje paddo's consumeren, maar anders blijft het bij kijken naar vertrouwde gezichten in vertrouwde situaties, met als kleine extra traktatie John Cleese. Ik ken veel slechtere films. Maar ik ken ook veel leukere.
Score: 5,9/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|