

Bull Mountain in Alaska is een skigebied voor ruige types. Met minder dan een snowboard hoef je daar niet aan te komen. Het hele gebied is in handen van Muntz Jr, de zoon van de man die het ooit eerlijk van de indianen afpikte. Er zijn wat liftjes, een skischool en hier en daar een dranklokaal. De vaste kern bestaat uit een collectie vreemde vogels die er de kost verdienen als skileraar of liftoperateur. Zo is er Luke, een bebaarde kerel die elke avond zo dronken wordt dat hij in een halve coma raakt. Zijn broer, met de bijnaam Pig Pen, doet dan de vreselijkste dingen met hem. Verder is daar Rick, die we waarschijnlijk als hoofdfiguur moeten zien omdat hij nu eenmaal de knapste van het stel is en een gebroken hart heeft. Zo werkt dat in dit soort films.
Het groepje heeft overigens een aardig ritueel, 'King Of The Mountain', waarbij je met een biertje in de hand de helling af gaat. Wie als eerste finisht met een redelijk vol glas is winnaar. Kortom, van die types waarnaast de gemiddelde Nederlander op wintersport een toonbeeld van beschaving lijkt.
Op een dag wordt het gebied bezocht door de miljonair John Majors (Lee Majors, bekend geworden als de man van zes miljoen). Deze cowboyhoed dragende patser koopt het gebied en hernoemt het tot Snownook. Er volgt een grondige opknapbeurt, zodat het dorpje opeens vol staat met dure koffieshops (in het buitenland verkopen ze daar echt koffie, moet je eens op letten) en je langs de piste zelfs tofu-snacks kunt kopen. Kortom, dat gaat helemaal de verkeerde kant op. En hoe zat het romantische deel ook weer deze keer... oh ja, een oude liefde van Rick komt opdraven en dat blijkt dan ook nog eens de dochter van Majors te zijn.
Dit is een redelijk hypocriete film: vrijwel alle grappen gaan over sex, maar er komt geen enkele tepel in beeld. (Wel veel borsten, maar geen tepels. Da's nog een heel gedoe.) Ik snap dat niet: als je een film netjes wilt houden moet je de grappen over mannen die met hun pik vast komen te zitten in de afzuiginstallatie van het bubbelbad er toch ook uit halen?
Ach, waar maak ik me ook druk om. Out Cold is weliswaar een beetje zielloze formulefilm, maar ik geef eerlijk toe dat ik meer dan eens heb zitten gniffelen. Helaas ben ik zelf onlangs enigszins beurs van de wintersport teruggekomen, dus alle actie in de sneeuw sprak me niet zo aan. Voor wie na alle snowboardstunts enthousiast is geworden zit er aan het eind nog een leuke compilatie van vreselijke valpartijen. Van die klappen die je op een beetje borstelbaan je leven zouden kosten, ik waarschuw maar vast. En verder kan ik volgens mij wel volstaan met de classificatie 'niet onaardig.' Next!
Score: 6/10
Martijn Warnas