Osmose, was dat niet iets uit de biologieles? Inderdaad, het heeft iets te maken met vloeistof die een membraan passeert en als je aan die materie slechte herinneringen hebt moet je deze film maar vermijden, want na afloop heb je niet alleen een geweldige film gezien maar ben je ook weer helemaal bijgespijkerd over witte bloedlichaampjes en andere onderdelen van het menselijk lichaam! Nou ja, als je genoegen neemt met de verklaring dat je winden laat omdat nieuwsgierige bloedlichaampjes soms op een geheime knop drukken tenminste. Maar dat vind ik eigenlijk stukken geiniger dan de waarheid...
Beste lezer, wij hebben zojuist afscheid genomen van 90% van ons publiek omdat ik de indruk wekte dat hier iets te leren viel. Ik waardeer het dat jij er tenminste nog steeds bent. Houd nog even vol want ik moet nu een vrij ingewikkeld concept gaan uitleggen, maar de beloning is dat je dan met enige voorkennis naar een van de leukste films van dit jaar gaat.
Osmosis Jones is een wit bloedlichaampje. Hij is een van de politieagenten van de FPD, Franks Police Department. Frank is dierenoppasser en het verhaal speelt zich grotendeels af in zijn lichaam. Dat zagen we eerder in Inner Space, waarbij een man in een geminiaturiseerd 'ruimteschip' terecht kwam in het lichaam van een of andere zenuwenlijder. Dat was echter een zogeheten 'live-action' film en Osmosis Jones is grotendeels animatie, om precies te zijn een tekenfilm. Het doet trouwens ook erg denken aan de tekenfilmserie 'Er was eens... het leven'. Als u dat niets zegt heeft u nooit naar de KRO Kindertelevisie gekeken. Geeft niks.
Beste lezer, van de laatste 10% zijn we nu weer 90% kwijt, bestaande uit mensen met ongezonde vooroordelen tegen animatiefilms. Het is niet anders. U en ik zijn de Uitverkorenen, laat ons dus standvastig zijn.
Frank (gespeeld door Bill Murray) is een vreetzak en een viespeuk. Op een dag laat hij een gepeld eitje uit zijn handen vallen, dat terechtkomt op de vloer van een apenkooi. Helaas hanteert Frank de tien-seconden-regel, die inhoudt dat alles wat je binnen tien seconden weer opraapt alsnog geschikt is voor consumptie. Op die manier raakt hij besmet met een buitengewoon smerig virus, Thrax (met de stem van Laurence 'The Matrix' Fishburne).
Osmosis Jones (Chris Rock) is dus een jonge agent in 'Frank City', de binnenwereld van Frank. Burgemeester Phlegm (William Shatner) heeft daar de leiding en hij probeert herkozen te worden door de kiezers (met name vetcellen) te geven wat ze willen: suiker, vet en zo min mogelijk lichaamsbeweging. Gelukkig heeft het afweersysteem van Frank de boel aardig onder controle. Jones en zijn collega's jagen geregeld op bacteriën die binnen willen sluipen, maar Thrax weet ongemerkt binnen te komen.
Aangezien Thrax van plan is om Frank zo snel mogelijk om zeep te helpen begint hij met het kweken van een flinke keelpijn, zodat Frank niet al te snel doorheeft dat er iets ergers aan de hand is.
Frank neemt een capsule van het medicijn Drix, om zijn keelpijn te verzachten. Speciaal Agent Drix (David Hyde Pierce, Niles uit de serie Frasier) komt dus hulp bieden. Drix is een soort Robocop-achtig personage, volgeladen met allerlei medicijnen. Osmosis Jones wordt met hem opgezadeld en samen beginnen ze aan de jacht op Thrax. Nou ja, niet helemaal maar het is zo al ingewikkeld genoeg.
Osmosis Jones bestaat voor het grootste deel uit animatie, maar alles wat zich buiten Franks lichaam afspeelt is 'gewoon' gefilmd. Alles bij elkaar is dat echter hooguit 15 minuten materiaal en dat is maar goed ook want dat deel is behoorlijk zwak. Het lijkt wel op een voorlichtingsfilmpje voor gezonde voeding en de grappen zijn ook ongeveer op dat niveau.
Het gaat (gelukkig) met name om de avonturen van Jones en Drix, die een bijna klassiek scenario doorlopen, namelijk van twee agenten die gedwongen worden om samen te werken en ondertussen langzaam vrienden worden. Hun omgeving leent zich echter voor schitterende grappen en bijzonder originele scènes, zoals het doorbreken van een dam vol snot, een maag die als vliegveld functioneert (met allerlei binnenkomende transporten vanuit Franks mond) en opmerkingen als: 'Hee jochie, denk je soms dat je het Ebola-virus bent?' En wat te denken van Chill, een ex-griepprik die nu illegale waterpokkengevechten organiseert? Of een donutzaak met een bordje aan de muur waarop staat: "No Cilia, No Cytoplasm, No service"?
Tsja, dat soort grappen kan niet iedereen waarderen. Ik noem ze maar even om duidelijk te maken dat deze film bepaald niet voor kinderen is. Bovendien ken ik meer dan genoeg volwassenen die eenvoudigweg de algemene ontwikkeling en talenkennis missen om een beetje mee te kunnen komen met deze film. Of wist jij dat Cilia kleine haartjes zijn waarmee een cel zich kan voortbewegen, én dat in sommige Amerikaanse winkels bordjes hangen met het opschrift 'no shoes, no shirt, no service'? Want anders mis je die grap dus. En nog tientallen anderen.
Als je dus minimaal HAVO met Engels en biologie in het pakket hebt, van animatiefilms en comedy houdt en bereid bent om je volkomen te laten verrassen door een ongelofelijk originele en grappige film, dan zit je goed bij Osmosis Jones. En anders wil ik graag een cheeseburger, een kleine beker cola en een salade bij je bestellen.
Score: 9/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|