

De setting van deze romantische thriller is Cuba rond het begin van de vorige eeuw, toen Castro net een krantenwijk had en Amerikaanse toeristen er de deur nog platliepen.
Don Luis Vargas heeft er een tabaksplantage. Hij is een rijk man, maar om de een of andere reden kan hij geen vrouw vinden. Eigenaardig, aangezien hij gespeeld wordt door Antonio Banderas. Hoe dan ook, Vargas ziet niets in de liefde en hij regelt dan ook (via een contactadvertentie, neem ik aan) een Amerikaanse bruid. Dat wordt Julia Russel. Hij heeft haar nooit ontmoet, maar hoewel iedereen spontaan van kleur verschiet als hij haar foto laat zien is hij toch vastbesloten met haar te trouwen. Uiterlijk doet er niet toe, als ze maar trouw is en kinderen kan baren. Bij zo'n houding verwacht je een etter van een vent, maar Vargas is een zachtmoedige man.
Als Julia Russell arriveert, valt het nogal mee met haar uiterlijk: logisch, want zij wordt gespeeld door Angelina Jolie. Bij de ontmoeting legt ze uit dat ze een foto van een lelijke vrouw had gestuurd omdat ze geen man wilde die alleen maar interesse had in een knap smoeltje. Vargas biecht op dat moment op dat hij geen simpele werknemer van de tabaksplantage is, maar de eigenaar. Hij had gelogen om te voorkomen dat zijn toekomstige vrouw alleen maar op zijn geld uit was. Komt dat even mooi uit, dames en heren! Ze trouwen diezelfde dag nog en het ziet er naar uit dat dit een mooi huwelijk gaat worden. De eerste nachten slapen ze nog netjes apart, maar al snel komt Julia met een ontbijtje naar Luis' slaapkamer en dan komen we er eindelijk achter hoe de borsten van Lara Croft eruit zien. Dat is overigens voor de heren de enige interessante scene aan deze film, want verder is het een stroopwafel van een film.
Het thriller-gedeelte begint als Julia bij een voorstelling van een rondreizend Amerikaans toneelgezelschap staat te smoezen met een van de acteurs. Daarnaast komen er klagerige brieven van haar zus uit Amerika, met de vraag waarom Julia nog niets van zich heeft laten horen. Ze maakt echter geen haast met terugschrijven en uiteindelijk stuurt de zus zelfs een prive-detective, Walter Downs, die als opdracht heeft uit te zoeken hoe het Julia is vergaan. Je snapt het al, er is iets niet in de haak met Julia. En als je het op dat moment nog niet doorhebt, draait ze ook nog haar eigen kanarie de nek om. Don Vargas heeft natuurlijk niets door. Hij loopt alleen maar te grijnzen. Nogal logisch, als je de lippen van Jolie ziet. Als ze nog groter worden, valt ze voorover. Het openingsshot is dan ook een close-up van die lippen, dus oordeelt u zelf. In elk geval krijgt Vargas veel te laat door dat er iets mis is, al blijft hij tot de laatste seconde van zijn vrouw houden. En daar houd ik het bij, want als ik meer over het spannende deel vertel hoeft u helemaal niet meer te gaan.
Ik weet niet of het de bedoeling was, maar Original Sin is een perfecte thriller voor vrouwen. De spanning zit hem niet in een tikkende bom of een seriemoordenaar die achter een belangrijke getuige aanzit, maar in handelingen van mensen die gedreven worden door liefde, met alle positieve en negatieve gevolgen vandien. Het zal de dames waarschijnlijk ook iets minder kunnen schelen dat het verhaal hier en daar behoorlijke gaten vertoont (denk er maar eens over na hoe Julia erachter zou moeten zijn gekomen dat hij rijk was, als ze het pas op de kade hoort) en dat zelfs ik, die nog altijd bij elke aflevering van Scooby Doo verbaasd is dat het spook toch weer gewoon een vent in een pak blijkt te zijn, halverwege al begreep hoe de vork in de steel zat.
Het blijft een mierzoete film, maar na een half uurtje komt de vaart er aardig in en ik ben ook weer niet zo'n macho dat ik niet toe wil geven dat ik het best aardig vond om alle manipulaties en intriges rond Julia te volgen. Rekening houdend met de doelgroep geef ik een ruime voldoende. Mannen kunnen ook gerust mee, al helpt het als je vantevoren een paar uur Tomb Raider hebt gespeeld...
Score: 7/10
Martijn Warnas