

De titel is meteen erg intrigerend, vind u niet? Achteraf gezien was het de perfecte bijnaam voor een vriendin van me. Ik zal niet zeggen dat ze frigide was, maar als ze naast me zat in de auto zette ik wel eens een lauw geworden blikje cola tussen haar dijen om het af te laten koelen, als u begrijpt wat ik bedoel. (Wat gek, bij mij was ze altijd onverzadigbaar. Bij de rest van mijn rugbyploeg trouwens ook... - Ed.)
Hoofdrolspeelster is Christina Ricci, die we allemaal kennen als Wednesday Adams. Inmiddels is ze iets blonder, langer en gevulder, maar ze heeft nog steeds datzelfde kleurtje en de rol die ze speelt is ongeveer even sympathiek. Ricci speelt Dedee Truitt, een teef van het zuiverste water. Geloof me, zo'n onsympathiek meisje ben je nog nooit tegengekomen. Carrie is er Heidi bij, vergeleken. Ze vertelt haar verhaal rechtstreeks aan de kijker (dat gebeurt trouwens in Judas Kiss ook al, is dit een nieuwe trend?) en stelt in het begin meteen heel duidelijk dat ze geen ruwe bolster met blanke pit is en dat we daar ook niet op hoeven te hopen. Dat liegt ze niet.
Dedee heeft een oudere halfbroer, Bill, die docent Engels is aan een middelbare school in Indiana. De man is homosexueel en heeft van zijn vorige minnaar een leuk bedrag geërfd. Zijn nieuwe vriendje Matt is 9 jaar jonger en is echt zo'n jongen waarvan vrouwen altijd 'zonde hoor' mompelen.
Op een dag staat Dedee bij Bill op de stoep en vraagt tijdelijk om onderdak. Prompt 'bekeert' ze Matt tot heterosexualiteit en al snel kondigt Dedee aan dat ze zwanger van hem is. De naieve Matt wil voor haar en het kind zorgen en vraagt Bill of ze mogen blijven. Bill is wel goed maar niet gek en zet het duo de deur uit.
Dan verschijnt Jason ten tonele, een ex-vriendje van Matt. Jason wil weten waar Matt is. Bill weet dat niet maar daar neemt Jason geen genoegen mee: als Bill niet vertelt waar Matt uithangt zal hij naar de politie te gaan om aangifte te doen van een poging tot aanranding. Jason heeft namelijk ooit les gehad van Bill en hoewel de directie weet dat hij zijn boterhammetje aan de verkeerde... pardon ándere kant smeert, is het versieren van leerlingen natuurlijk altijd een kwalijke zaak. Bill heeft nooit een vinger uitgestoken naar Jason, maar die weet donders goed dat het verspreiden van een gerucht voldoende is. Hij stapt daadwerkelijk naar de politie en al snel staat de pers op de stoep met de meest walgelijke vragen. Uiteraard heeft dit gevolgen voor Bill: hij wordt ontslagen. Als acteur Martin Donovan de rol met wat meer emotie zou spelen, zou het je misschien nog een donder kunnen schelen, maar hij doet weinig anders dan moeilijk kijken. Het gezucht en gescheld wordt namelijk al geregeld door Lisa Kudrow in de rol van Bills zuster, Lucia. Deze oude vrijster steekt haar mening bepaald niet onder stoelen of banken en bemoeit zich echt overal mee. Als Bill op weg gaat om Matt en zijn halfzusje terug te vinden, gaat zij dus dus mee.
Jason wordt overigens gespeeld door Johnny Galecki, beter bekend als het timide vriendje van die lelijke dochter in Roseanne. Hij zet hier een relnicht neer zoals je maar zelden ziet. Hij imiteert zelfs een bepaalde manier van lispelen die veel Amerikaanse homo's zichzelf hebben aangeleerd om elkaar wat sneller te herkennen. Niet dat zulke types zo bijzonder zijn, maar het is wel grappig om zo'n rol door dat mannetje te zien spelen. Bill en Matt zijn trouwens erg mannelijke types. Wees dus niet bang dat dit een soort 'The Bird Cage' is. Hoewel... die was best grappig op zijn tijd.
Dedee haalt gedurende de film nog een flink aantal rotgeintjes uit, maar omdat de andere karakters van die losers zijn kan je dat niet echt veel schelen. Ik had haar kop al lang achterstevoren geslagen, maar Bill, Matt en Lucia laten zich keer op keer overdonderen door haar brutaliteit. Dan verdien je ook alles wat je krijgt. Mijn motto is: er is bijna geen probleem ter wereld dat niet kan worden opgelost door een gepaste dosis geweld. Dat zal wel heterosexuele agressie zijn, maar ik laat me in elk geval niet door een zestienjarige snotneus voor aap zetten.
Wat nou precies de bedoeling is van dit verhaal zou ik je niet kunnen zeggen. Humor zit er niet in, maar echt drama is het ook niet. Over homosexualiteit wordt ook niet moeilijk gedaan, al is het niet in beeld te zien. Het is gewoon een gegeven, geen thema. Verder zit er ook weinig tot geen actie in deze film. Wat houd je dan over? Het cynische verhaal van een gevoelloos meisje. Sorry, maar daar kom ik de deur niet voor uit.
Score: 5,5/10
Martijn Warnas