Een comedy met een groep bijna-middelbare mannen die zich gedragen als losbandige studenten klinkt natuurlijk niet als een potentieel hoogstaand stukje cultuur. En dan is deze film dan ook niet. Maar als je er over nadenkt, is het best een aardig idee: je hebt een goede reden om je karakters zich te laten misdragen, maar ze hebben daarbij de beschikking over een groter budget (een van de karakters in deze film heeft bijvoorbeeld een keten van 6 hi-fi zaken), wat meer levenservaring én je bent van dat gezeik af over De Eerste Keer.

Mitch is 30 en van beroep 'real estate lawyer', oftewel een jurist die zich in vastgoed heeft gespecialiseerd. Kortom, hij is al dood maar hij beseft het nog niet. Op een dag betrapt hij echter zijn vrouw met een andere man én een andere vrouw in bed, wat het einde van zijn huwelijk betekent. Hij vindt een betaalbaar huis vlakbij een universiteit en wil zijn leven weer op de rails gaan zetten.
Zijn vrienden vinden echter dat hij een gouden kans heeft gekregen om een tweede jeugd te beleven. Met name Beany, de man met de elektronicawinkels en een zoontje, ziet een kans om af en toe uit te band te springen. Hij organiseert dan ook meteen een enorm feest bij Mitch thuis, waarop ruim 200 studenten (en, belangrijker nog, studentes) zijn uitgenodigd. En die komen dan ook!

Na het eerste 'feestje' duikt meteen de decaan op, die weet te melden dat het huis technisch gezien deel is van de universiteitscampus en dat Mitch een week de tijd heeft om op te zouten. Ook daar heeft Beany een oplossing voor: de heren richten gewoon een studentenvereniging op, waarbij ook mensen welkom zijn die helemaal geen studie volgen. En dat betekent onder meer een inwijdings-ceremonie voor de 'feuten' en meer van die studenten-ongein. Verder is er ook weer de bekende lekkere meid met rottige vriend en is een van de komische hoogtepunten van deze film de 'blowjob'-lessen die een paar dames krijgen van een clichee-nicht. Ze oefenen op wortels, dat nog wel.

De rest van de zaal heeft zitten bulderen, iets wat je met filmcritikousen niet vaak meemaakt. Zelf kon ik er ook wel om lachen, zij het iets minder. Persoonlijk heb ik het niet zo met dit soort films (type American Pie), die de wereld willen wijsmaken dat je pas een leuke studententijd hebt gehad als je elk weekeind kotsend in een zwembad bent gelazerd. Het idee om dat eens met wat volwassen kerels uit te voeren, die zich bijvoorbeeld niet zo aanstellen om een stiekem glas bier te bemachtigen omdat ze oud genoeg zijn om het gewoon kunnen kopen en die de meest schunnige plannen maken terwijl ze wel eisen dat je geen vieze dingen zegt als hun kind het kan horen, is dan best aardig. Jammer genoeg wordt daar dan weet niet het uiterste uit gehaald. Nou ja, in elk geval komen er geen Viagra-grappen in deze film voor. Dat is tenminste iets, en redt deze film wat mij betreft van een onvoldoende.

Score: 6/10
Martijn Warnas