Er was ooit ook een podcast. Klik hier

Hoe zullen we het vandaag eens aanpakken... chronologisch en dan stoppen op circa 1/3e van het verhaal? En dan nog wat puntige observaties? Of eerst een soort column over een onderwerp dat niet ter zake lijkt te doen en dan listig een verband leggen met het verhaal van deze film?

Ik ben een beetje moe dus laten we het eerste maar doen, dan hebben we dat maar gehad. Wat we hier zien (en ik zet het straks nog even op het bord, dames en heren, dus u hoeft nu niet mee te schrijven en ik heb ook liever dat jullie nu even luisteren en dan kunnen jullie straks tijdens het practicum weer ouwehoeren tot je er bij neer valt) is een standaard romantisch verhaaltje waarbij het fout gaat omdat zij een jaloers, psychotisch type blijkt te zijn.
Zij neemt wraak, hij gaat te rade bij zijn beste vriendin (een vrouwelijke collega die hem behandelt of ze zijn zus is) en dan blijkt dat die twee eigenlijk prima bij elkaar passen hoewel ze dat al die jaren niet doorhadden. De komische elementen bestaan dan uit de wraakoefeningen van zijn ex want zoals William Congreve al schreef: "Heaven has no rage like love to hatred turned, nor hell a fury like a woman scorned." (Uitslover. - Ed.)

Maar wat is nu de twist? Welnu, die ex is een superheldin. Niks bijzonders, gewoon Superman met lang haar. Overdag beheert ze een kunstgalerie en indien nodig piept ze er even tussenuit om als G-Girl overvallers op te pakken, verdwaalde raketten uit de lucht te plukken en meer van dat 'Is het een vogel, is het een vliegtuig'-gelul. Een en ander wil zeggen dat de wraakacties van deze dame, overigens gespeeld door Uma Thurman, wel van een heel andere orde zijn dan het roddelen over je seksuele techniek of het laten bezorgen van pizza's om half drie 's nachts. Als Supergirl kwaad wordt, gooit ze bijvoorbeeld een levende haai door het raam naar binnen.

Het is echt schokkend om te zien hoe weinig originaliteit er verder in het personage van G-Girl zit. Ze lijkt in elk opzicht op Superman, al heeft zij haar krachten dan te danken aan een meteoriet die ze aanraakte toen ze een jaar of zeventien was. Verder is het precies hetzelfde verhaal: geheime identiteit, lullig brilletje, vliegen op eigen kracht en onkwetsbaar. En zoals Superman Lex Luthor als aartsvijand heeft, zo heeft G-Girl geregeld bonje met Professor Bedlam. Hommage? Welnee, gewoon luiheid.

Die Bedlam is eigenlijk nog het leukste onderdeel van deze film. Hij wordt gespeeld door de Britse komiek Eddie Izzard, in het dagelijks leven een onnavolgbare excentriekeling maar als superboef een vrij beheerst en droogkomisch type. Bedlam legt aan iedereen die hem (al dan niet per ongeluk) een superboef noemt uitgebreid uit dat hij A niet 'super' is, dus dat hij geen bijzondere krachten heeft en dat hij B ook helemaal geen boef is. Wel heeft hij een aantal boeven in dienst, die zijn vuile werk opknappen. Bedlam en G-Girl kennen elkaar trouwens nog van de middelbare school, zo ongeveer het enige wat Superman en Lex Luthor niet van elkaar kunnen zeggen.

Dus, resumerend: jongen (Luke Wilson) ontmoet meisje, meisje blijkt bezitterig en paranoïde, relatie wordt verbroken, meisje neemt wraak en dan wordt de jongen benaderd door iemand die beweert te weten hoe haar superkrachten uitgeschakeld kunnen worden zonder dat ze zelf gewond of gedood zal worden. Of hij even als lokaas wil dienen. En dat wil hij uiteindelijk wel, want zeg nu zelf: het is vrij vervelend als je op je werk een presentatie staat te houden en een zeer plaatselijke wervelstorm neemt vervolgens al je kleren mee.

Misschien klinkt dat grappig, maar eigenlijk is dit een stomvervelende film: de romantische stukjes zijn ook meteen te klef voor woorden, de bijfiguren én de hoofdkarakters komen regelrecht uit het handboek voor de beginnende scenarist, de grappen zijn wel leuk bedacht maar worden rottig en ongeïnspireerd uitgevoerd en al met al was ik het na een uurtje eigenlijk al meer dan zat. Het is dat ik fan ben van Eddie Izzard, anders was ik eerder weggegaan. Maar goed, ik zie misschien wat teveel films de laatste jaren. Ben je voor het laatst naar de bioscoop gegaan voor Harry Potter of The Matrix, dan is dit waarschijnlijk best aardig.

Hohoho... Ik heb de bel ook wel gehoord maar dat is een teken voor MIJ, niet voor jullie! Ik heb nog huiswerk te verdelen: voor volgende week kijken we allemaal naar Bangkok Anal Queens deel III en wil ik een analyse van de motivatie van Fook Mie om paaldanseres te worden hoewel ze in een nieuwe BMW rijdt. Minimaal 500 woorden. Class dismissed.

Score: 5/10
Martijn Warnas