Als je de hoofdrol krijgt in een Scandinavische kinderfilm (of zelfs maar een bijrol) kun je maar beter niet al te preuts zijn ingesteld. Om de haverklap moet je in bad, onder de douche, plassen, over je geslachtsorganen praten of je broek laten zakken. Ik weet niet wat dat voor eigenaardig Scandinavisch stukje volkscultuur is, maar ook de film Mirakel ontkomt er niet aan. Al in de derde minuut zeurt de hoofdpersoon, Dennis Peterson (Dennis P voor zijn vriendjes) over het feit dat hij nog geen schaamhaar heeft.

Dennis is 12 en woont met zijn moeder in Kopenhagen. Zijn vader is acht jaar geleden van het dak gevallen en ma is dus weduwe. Ze geeft dansles aan huis en houdt Dennis behoorlijk kort.
Op school heeft hij het ook niet makkelijk: zijn docent heeft de pest aan hem en zijn beste vriend Mick heeft helaas ook een oogje op Karen Elise, een vamp met een melkgebit. Daarnaast is er dus het gebrek aan schaamhaar, wat het gezamenlijk douchen voor Dennis nogal lastig maakt.

Van een nogal religieus ingestelde snackbareigenaar krijgt Dennis het advies om een keertje te bidden. En omdat dit een film is werkt dat voor de verandering ook nog: Dennis krijgt bezoek van een engel, die hem een 'engel-licentie' geeft. Daarmee kan Dennis de wereld om hem heen zelf veranderen zoals het hem goeddunkt. Hij moet er alleen aan denken niet te vloeken, anders raakt hij zijn licentie ter plekke kwijt.

Nou, Dennis kan die licentie goed gebruiken. Hij oefent even door de armetierige radio in zijn kamer om te toveren tot een soundsystem waar de gemiddelde Golf GTI bij verbleekt. Dan heeft hij de smaak te pakken en kan begint hij zijn 'aanpassingen'.

Mirakel is, als ik eerlijk ben, een heel erg leuke kinderfilm. Als Dennis in de problemen komt trekt hij zich altijd terug in zijn fantasiewereld en dat levert een stuk of zes hele leuke liedjes op, waaronder een samba waarin zijn docent hem toezingt dat hij een absolute nul is. Overigens zijn het wel Deense liedjes, waar ik Engelse ondertiteling bij zag (op rijm,overigens. Erg knap.) Geen idee hoe de Nederlandse distributeur dat aan gaat pakken, maar het zal wel weer een armetierige nasynchronisatie worden.

Ik ben dus best te spreken over deze film, waarin trouwens ook voor volwassenen veel te lachen valt. Cinekid heeft een of andere vage internationale jeugdfilmcompetitie op touw gezet, waar Mirakel kennelijk in meedoet. Van de persmap werd ik ook niet veel wijzer, maar ik beheer hier geen uitgaansagenda dus dat zoeken ze daar maar uit. Als Mirakel nog eens met Nederlandse ondertiteling in de bioscoop of videotheek terecht komt, kan uw eigen twaalfjarige er nog even een minachtende blik op werpen voor hij weer terugkeert naar zijn Playstation 2. In elk geval heeft een zaal vol volwassenen een mooi excuus gehad om deze vrolijke kinderfilm te bekijken.

Score: 8/10
Martijn Warnas