Men of Honor is gebaseerd op het levensverhaal van Carl Brashear, een zwarte man die in de jaren vijftig bij de Amerikaanse marine terechtkwam en teleurgesteld ontdekte dat zwarten daar hooguit als kok of hofmeester aan de slag kwamen. Dat lijken mij persoonlijk geen gekke baantjes, aangezien ze allebei met eten te maken hebben en je er niet eens een uniform bij aan hoeft. Carl was gelukkig iets ambitieuzer en dat leverde een uitstekende basis voor een film op, met in de hoofdrollen Cuba Gooding Junior als Carl en Robert DeNiro als psychotische racist, oftewel 'blanke' zoals dat in dergelijke films heet.

Brashear dient als kok op het schip USS Hoist. Die carrière bevalt hem maar matig. Op een dag is hij getuige van een reddingsoperatie door Master Diver Billy Sunday (DeNiro), een van de gespecialiseerde duikers die een bijzondere en gevaarlijke taak vervullen bij de marine. Vanaf dat moment weet Brashear dat hij ook Master Diver wil worden.
Bij diezelfde reddingspoging neemt 'opper' Sunday een onverantwoord risico door zonder pak achter een collega aan te gaan die in de problemen zit. Dat levert hem niet alleen een longaandoening op waardoor hij het duiken de rest van zijn leven wel kan vergeten, maar ook een degradatie wegens het negeren van een dienstbevel.

Carl krijgt van een officier een aanbeveling voor de duikersopleiding. Dat ziet de marine aanvankelijk niet zitten maar Carl is, zoals we nog zullen merken, een vrij hardnekkig persoon. Na 100 schriftelijke verzoeken krijgt hij uiteindelijk zijn overplaatsing naar de duikopleiding, waar ze hem doodleuk voor de poort laten staan. Carl gaat echter niet weg en een dagje later komt Billy Sunday langs de slagboom. Hij is nu instructeur. Hoewel hij niets dan minachting heeft voor Carl, laat hij hem toch toe tot op de opleiding. Dan kan hij hem eens lekker vernederen. Ook de rest van het kamp is niet blij met de nieuwe rekruut. Gelukkig ziet het er naar uit dat hij het theoretische gedeelte van de opleiding niet zal halen aangezien zijn vader een arme keuterboer was en Carl dus niet zo lang naar school is geweest. Ook dat probleem lost Carl op, door in de bibliotheek doodleuk op een studente af te stappen en om bijles te vragen. Hij krijgt het nog ook en al snel worden Carl en Jo (aparte naam, haar vader wilde liever een jongen) verliefd.
Hij doorstaat de loodzware opleiding met glans en de Sunday stelt met afgrijzen vast dat die lastige nikker het examen met twee vingers in zijn neus gaat halen. Ook de excentrieke kampcommandant ziet dat liever niet gebeuren, dus wordt Carl bij het examen gedwarsboomd: hoewel het onder water monteren van een klep binnen twee uur te doen is, kost het hem ruim negen uur omdat hij eerst zijn gereedschap van de bodem moet vissen. Sunday heeft geen andere keuze dan om Carl te laten slagen en dat kost hemzelf opnieuw een degradatie. Dat heeft op zijn zachtst gezegd een nadelige invloed op zijn humeur. Zijn vrouw Gwen (Charlize Theron, die ik achter elkaar in drie films ben tegengekomen: The Yards, Bagger Vance en nu deze weer - het lijkt Helen Hunt wel) heeft het er maar moeilijk mee.

Meer verklap ik niet, maar in elk geval is Carl iemand die tot het gaatje gaat om zijn doel te bereiken. Daarin wordt hij niet alleen tegengewerkt door Sunday, maar als die niet in de buurt is ook door een dorre bureaucraat van de afdeling personeelszaken. Toch geeft hij nooit op en dat gaat helaas ten koste van de aandacht voor zijn vrouw en kinderen. "Why do you want this so badly?" vraagt Jo hem op een dag huilend. Het antwoord vat de hele film samen: "Because they said I couldn't have it."

Zowel Cuba (die moeiteloos in leeftijd van 18 naar 38 gaat) als DeNiro zijn in topvorm. Ik vond DeNiro als komiek in Meet The Parents en Analyze This erg leuk, maar dan speelt hij toch een parodie op zichzelf: de man is toch op zijn best als gluiperd en dat doet hij ook nu weer voortreffelijk.
Het leger wordt weer eens afgeschilderd als een plek waar alleen zwaar gestoorde masochisten zouden willen werken. Nu heb ik geen bezwaar tegen die typering, maar ik vond het wel opvallend dat ze vervolgens zo bereidwillig meewerken aan de productie. Het is toch een bijzonder slag, wat voor zo'n carrière kiest.
Ik ben er nog niet uit of Carl wel helemaal goed bij zijn hoofd was, maar zijn levensloop was in elk geval goed voor een dijk van een film.

Score: 8,5/10
Martijn Warnas