De titel betekent inderdaad Lucía En De Sex. Dat had u al gehoopt, nietwaar? Ik niet. Ik heb altijd wat moeite met film waarin veel sex voorkomt. Tenminste, als dat serieuze sex is. Van die shots uit de damesdouche zoals in Police Academy 1 vallen daar niet onder, zo puberaal ben ik dan ook wel weer, maar over het algemeen hoeft het van mij niet meer te worden. Eerlijk gezegd vind ik het een beetje gênant en zéker als er mannelijk bloot in voorkomt. Als ik om wat voor reden dan ook eens een penis wil zien, drink ik wel een glas water. Dan komt het na een kwartiertje vanzelf in orde. Is dat hypocriet? Niet als je een man bent, hoor.

Maar goed, Lucía Y El Sexo zit stampvol sex en ik heb er maar over te schrijven. Het probleem is alleen: die sex is zowat het enige aan die film wat ik begrijp. Dit is geen jolige actie/komedie, geen donkere thriller, geen vier-borsten-op-safari maar zo'n serieuze semi-psychologische film. En dan nog een Spaanse, van ruim twee uur.

De synopsis, rechtstreeks uit de persmap: "Lucía, een jonge serveerster in een restaurant in het centrum van Madrid, vlucht naar een rustig, verlaten eiland in de Middellandse zee wanneer ze hoort dat haar vriend, een schrijver met wie ze al zes jaar samenwoont, verdwenen is.
Daar, badend in de ontspannen atmosfeer van frisse lucht en de hete zon, ontdekt Lucia de donkere hoeken van hun relatie. Alsof het de verboden passages uit een boek zijn waarvan de auteur haar nu, vanuit de verte, toestemming geeft het te lezen."

Op deze samenvatting is een en ander af te dingen. Ten eerste is het eiland niet verlaten: er is zelfs een pension, waarin een nogal hitsige pensionhoudster een eveneens nogal hitsige en baardige sportduiker onder de pannen heeft. Ook is er een internetaansluiting. Kortom, dat noem ik niet verlaten. Kollumerpomp is eenzamer, als je het zo bekijkt. Ten tweede is die vriend niet verdwenen, maar heeft hij een ernstig verkeersongeluk gehad. En dat weet Lucía, want de politie vertelt haar dat per telefoon. En dat van die verboden passages uit een boek, dat slaat echt helemaal nergens op. Ik weet dat het een beeldspraak is, maar dan nog.

Zelf heb ik het volgende gezien, maar dan op een ingewikkelde manier verteld: Lucía is zo onder de indruk van het werk van de schrijver Lorenzo, dat ze hem gaat stalken. Op een dag spreekt ze hem aan in een café en vraagt min of meer of hij interesse heeft in een relatie. Zoiets is op zich vleiend, maar persoonlijk zou ik het niet echt denderend vinden als een vrouw mij vertelde dat ze me al weken achtervolgt. Lorenzo zit er echter niet mee. Dan verdien je ook alle ellende die je daar mee krijgt. Vervolgens gaat ze naar dat eiland, waar ze een kamer neemt in het eerder genoemde pension. Ze leert de pensionhoudster kennen, die verslaafd is aan chatten via Internet. Dan was er ook nog iets met Lorenzo die vader bleek te zijn en die zat te flirten met het kindermeisje van zijn dochter. Oh ja, de moeder van dat kindermeisje was vroeger pornoster en nu mag de dochter graag alleen op de bank kruipen met een videootje van haar moeder. En er was nog iemand zwanger. Die vrouw kon ik verder niet goed plaatsen.
Kortom, ergens ben ik hopeloos de draad kwijtgeraakt. Ik wijt het aan de fragmentarische manier van vertellen. Na lezen van de persmap weet ik dat dit niet aan mij ligt, want scenarist/regisseur Julio Medem heeft het verhaal niet op een logische manier geschreven: tijdens een vakantie verzon hij wat karakters en daar boetseerde hij een achtergrondverhaal bij. Vervolgens heeft hij al die karakters aan elkaar proberen te plakken in een verhaal.Daar waren een paar pogingen voor nodig, met als eindresultaat een verhaal wat voor een nuchtere ziel als ikzelf kop noch staart heeft. Wat ik wél weet, is dat Medem op zijn vakantie erg veel aan sex denkt. Vrijwel alle vrouwen in deze film hebben naaktscènes, sommigen met hulpstukken. Het is nog net geen porno, maar het scheelt bijna niets. Een beeld waarvan ik hoop dat het heel snel weer van mijn netvlies zal verdwijnen is het volgende: de duiker neemt een modderbad en doet dat natuurlijk naakt. (Zelfs ik zie de redelijkheid daar nog van in.) Als Lucía er naast komt liggen, raakt hij opgewonden. Dan zie je opeens een klein stukje roze in de grijze modder opduiken en... BRRRRRRRR! Hou dat voor je!

Nou, en daar zit ik dan. Een filmrecensent die de film niet snapt. Het zal wel weer aan mij liggen. Hoe was de sex? Nou, best ongemakkelijk. Was het prikkelend? Gelukkig niet. Daar zit ik ook helemaal niet op te wachten op maandagmiddag half één. En zeker niet op mannelijk naakt. Is die film mooi? Ook niet. Vrijwel alles is artistiek overbelicht. Dat wil dus zeggen dat je voortdurend met je ogen zit te knijpen en dat er qua kleur weinig te beleven valt. Hoe is het acteerwerk? Dat kan ik niet inschatten, met Spaanse dialogen. En waar gaat het verhaal over? Geen idee, maar ik ga niet nog eens 128 minuten van mijn leven doorbrengen met dat uit te zoeken.

Score: 4/10
Martijn Warnas