Kate is journaliste voor een damesblad. Voor een artikel over 'hoe de perfecte man te vinden en te houden' schrijft ze een artikel waar vrouwen daadwerkelijk iets aan kunnen hebben, maar de eindredactrice keurt het af omdat het iets te... eh... fysiek is. Ze krijgt een dag om 2500 woorden te leveren over het onderwerp en wordt dus gedwongen om terug te denken aan haar vorige relaties. Dat doet ze nou niet echt met veel plezier.

Adam (Jon Favreau) is kunstschilder. Geen erg goede, maar die bestaan ook vrijwel niet. Tijdens een open dag in zijn atelier komt Kate binnen, samen met haar zoveelste saaie vriendje. Op een hondsbrutale manier, die alleen in dit soort films lukt, stuurt hij het saaie vriendje weg met de mededeling dat Kate en hij nu een relatie hebben. Kate is een beetje overdonderd maar spreekt het niet tegen en zo begint hun eerste date.
Adam vraagt aan Kate hoeveel vriendjes ze heeft gehad en ze antwoordt dat het er 13 zijn geweest. Dat bevalt Adam, die ondanks zijn briljante versiertechniek slechts 2 partners heeft gehad, in het geheel niet. "Je bent net een hoer," zegt hij geschokt en ze moet er nog om lachen ook.

Een jaar later lacht Kate niet meer. De relatie is een sleur geworden en op een dag kondigt Adam aan dat het wat hem betreft voorbij is. Kate weet meteen waar de schoen wringt: Adam zit er nogal mee dat hij de rest van zijn leven enkel nog maar aan Kate mag zitten en wil nog een paar vriendinnetjes verslijten. Dat gaat hij dan ook doen, en al snel zijn beiden weer volop aan het daten. Dan komt Adam erachter dat Kate bij nader inzien toch de ware is. Hij begint aan pogingen haar terug te krijgen, maar Kate is niet van plan daar nog eens in te trappen.

Klinkt dat als een wat mager verhaaltje? Wel, dat is het ook. Meestal gebeurt er in zulke films iets extra's: een van beiden wordt ontvoerd, het ex-paar strandt in de jungle, noem maar op. Hier gebeurt dat allemaal niet. Adam is een leuke vent, maar wat de aantrekkingskracht van Kate (Famke Jansen) is moet iemand me toch eens uitleggen. Ze heeft een leuk smoeltje, maar verder is het toch een wat neerslachtig en iets te suf type. Voor een film die stijf staan van de gesuggereerde sex houdt Jansen het overigens HEEL netjes. Zelfs als we alleen maar haar blote rug zien, heeft ze nog een topje aan. Dat vind ik prima, daar niet van, maar evenzogoed is dit niet echt een film waar ik de kids mee naartoe zou nemen. En worden een heleboel, tamelijk cynische, opmerkingen over relaties gemaakt en de conclusie is dan ook: samen zijn is erg, maar alleen zijn is nog erger. Geen al te verheffende boodschap als je het mij vraagt. De zwakte van deze film is het script en zelfs Famke Jansen en de olijke Favreau kunnen dat probleem niet oplossen. Jammer.

Score: 5/10
Martijn Warnas