Eigenlijk is het onzin, een review van deze film. Hij is tegelijk met deel 1 en 3 opgenomen en hooguit wat later gemonteerd. De regisseur, de meeste acteurs en vrijwel alle andere medewerkers zijn precies dezelfden. Ze volgen de middelste pagina's van hetzelfde script. Wat kan er dan in hemelsnaam fout gaan, niks toch? En dat is dan ook het geval, zoals ik mocht constateren samen met een paar honderd andere mensen die ook allemaal filmcriticus bleken te zijn, hoewel ik ze verder nooit zie. (En geloof me, dat zou ik onthouden hebben: het gros zat ruim boven de 100 kilo.) Ontdaan van jassen, tassen en mobiele telefoons zaten we in de zaal en we voelden ons daar erg belangrijk omdat wij alvast mochten kijken en de rest van het land niet. Gemakshalve vergaten we dan maar dat er al lang een spel voor de Playstation 2 in de winkels ligt, waarin zelfs beelden van deze film gebruikt worden. Een paar dozijn programmeurs was ons dus in elk geval al voor geweest.

Wie heeft er nog interesse in het verhaal? Dat zullen de mensen zijn die het boek niet kennen, maar zich nog van een jaar geleden nog haarscherp herinneren wie Frodo, Gandalf, Sam, Merry, Pippin, Gimli, Legolas en Aragorn zijn. Kortom, een man of drie. De rest was zelfs zo gek om de DVD te kopen en wíl helemaal niet weten hoe het verder gaat, want ze willen van elke minuut genieten. Kortom, hier is geen lol aan voor mij. Ik geef even kort de stand van zaken en dan kijk ik of ik nog wat leuke details bij elkaar kan sprokkelen. Tip: lees nu eerst even mijn review van deel 1. Wij wachten wel.

Welkom terug! Ahem... "Vorig jaar bij Lord Of The Rings..."

Het gezelschap is al een aardig eind op weg naar Mordor, waar Frodo de ring van Sauron in het vuur moet werpen om diens macht te breken. In de mijnen van Moria hebben ze Gandalf achter moeten laten, die door een Balrog mee de diepte in werd gesleurd nadat hij hem vakkundig pootje had gelicht. Vlak daarna sneuvelt Boromir tijdens een veldslag met de Orcs. Het gezelschap splitst zich door omstandigheden in drie 'teams': de Hobbits Frodo en Sam gaan op eigen houtje verder maar de Hobbits Pippin en Merry worden gevangen genomen door de Orcs en meegevoerd naar Mordor. De dwerg Gimli, de elf Legolas en de mens Aragorn zetten de achtervolging in, om hen te redden. Het is hen namelijk wel duidelijk dat Frodo alleen moet reizen, omdat het gezelschap anders teveel aandacht trekt.
Dat is de stand van zaken aan het eind van deel 1, The Fellowship Of The Ring. Het heeft dus totaal geen zin om blanco de zaal binnen te komen, in de hoop dat je wel even bijgespijkerd zult worden. Je moet je huiswerk maken! Bijblijven!

Je leest nog, dus kennelijk wil je meer weten. Okay, een paar hoogtepunten dan maar. Gandalf de Grijze beleeft een stevige knokpartij met die Balrog. We zien alleen het begin en het einde, maar dat maakt voldoende indruk. Het kost Gandalf wel zijn hachje, maar hij reïncarneert als Gandalf de Witte. Wat tovenaars betreft is dat kennelijk een spiritueel treetje hoger. Zo komt hij, ook qua kapsel, op hetzelfde niveau als Saruman (de Witte, die in deel één al ruzie had met Gandalf), een tovenaar die al een poosje onder invloed van de kwade Sauron staat. Saruman is wat we in termen van computerspelletjes een End Of Level Badguy noemen: nadat er een paar duizend Orcs in de pan zijn gehakt is hij degene die verslagen moet worden om van een succes te kunnen spreken. Saruman woont in Isengard en daar staat een lel van een toren. Sauron heeft trouwens ook zo'n toren. Vandaar de titel van dit deel, voelt u wel?

Merry en Pippin hebben in dit deel weinig te doen. Ze worden even meegesleurd door die Orcs, maar weten uiteindelijk te ontsnappen. In het bos ontmoeten ze Treebeard, een Ent. De leek hoeft alleen maar te onthouden dat een Ent een levende boom is. De rest van de film brengen ze door in zijn takken, wat helaas niet lang interessant blijft.
Gimli, Legolas en Aragorn hebben daarentegen hun handen vol aan de belegering van een burcht, Helmsdiep. Dat is dan ook het grootste spektakelstuk van deze film. Die knokpartij in Moria was maar een opwarmertje, geloof me. Duizenden Orcs bestormen die burcht en je ziet in wijdse shots hoe tientallen ladders met tientallen Orcs tegen de muren worden gezet. Vrijwel elk poppetje in beeld heeft zijn eigen bezigheden en het is vrijwel niet te onderscheiden waar de computer bezig is geweest en waar je echte mensen bezig ziet. Adembenemend, mag je wel zeggen. En het duurt ook erg lang. Het lawaai van 25.000 gillende mensen werd trouwens geleverd door het publiek in een sportstadion, dat de oorlogskreten oplas van een groot scherm onder leiding van regisseur Peter Jackson. Zo doe je dat dus.

Dit is trouwens ook het deel waarin Gollum een groot aandeel heeft. In deel 1 zagen we af en toe een flits of een schaduw, maar als hij probeert om een slapende Frodo te bestelen loopt dat mis en vanaf dat moment is hij in Frodo's macht. Hij gidst Frodo en Sam naar de Zwarte Poort, de officiële ingang van Mordor.
Gollum is een klassiek geval van schizofrenie. Hij heeft namelijk een goede en een slechte kant. Die slechte kant heet Gollum en is letterlijk in de ban van de ring. De goede kant is zijn oude ik, toen Gollum nog Sméagol heette. Omdat Gollum altijd hardop denkt (meestal over zichzelf en in de derde persoon) kunnen wij als kijker makkelijk volgen hoe zijn goede en zijn slechte kant met elkaar overhoop liggen. Gollum is trouwens een triomf van de CGI-techniek. De stem en de mimiek werden verzorgd door een menselijke acteur, maar zijn fysieke gestalte is puur computerwerk.
Deze aflevering kent overigens erg weinig humor, afgezien van Gimli die op zijn tijd struikelt, moppert, opschept of vanwege zijn geringe lengte praktische problemen ondervindt. (Zo komt hij in Helmsdiep niet boven de kantelen uit.)

The Two Towers heeft slechts twee kleine probleempjes: ten eerste pakte deel één zo groots uit dat we nu nergens meer van staan te kijken en ten tweede speelt het zich af in een gebied wat visueel een stuk minder interessant is dan de Gouw (the Shire) of Rivendell, de leefomgeving van de Elven. Om één of andere reden moet namelijk al het geneuzel rondom koning Théoden uitgebreid worden verteld, terwijl dat volgens mij typisch een stuk was waar de film zich in vijf minuten vanaf had mogen maken. Théoden is koning van Rohan, een soort toendragebied. Daar rijden ze rond op paarden, wat ook niet erg spannend is. Dat levert al met al een half uurtje relatief zwak materiaal op, wat op een film van ruim drie uur overigens geen al te groot probleem is.

Deel 1 gaf ik een 9. Er zijn vrijwel geen redenen om hier een lager cijfer te geven, al was de verrassing van het hoge niveau deze keer weg. En dus:

Score: 9/10
Martijn Warnas