No place like it, really.Wat, nu al weg?Vanaf wanneer draait...De nieuwste staan bovenaan!Reviews sinds 1999Zoek op titel, acteur, trefwoord...Wie, Wat, Waar en Waarom?Er is nog zo veel meer!
Er was ooit ook een podcast. Klik hier
   

filmtheater DVD bioscoop bios comedy humor actie thriller drama theater kunst cultuur
Lek
Lek

Ik heb weer een warm gevoel van binnen. Niet zozeer vanwege het verhaal van Lek, want het is echt een keiharde politiefilm, maar omdat weer eens bewezen is dat we in Nederland af en toe best leuke filmpjes kunnen maken. En je kunt mij van een hoop beschuldigen, maar niet van een warme sympathie voor Nederlandse films.

Eddy (Cas Jansen) is een jong Amsterdams agentje. Vier strepen, dus hoofdagent als ik me niet vergis. Met zijn maat Franco (Thomas Acda) banjert hij door zijn wijk en moppert gezellig over loonschalen. Een typische diender dus.
Aangezien zijn vrouw problemen heeft om zwanger te worden brengen ze een bezoekje aan het ziekenhuis. Daar komt Eddy zijn oude buurjongen Jack (Victor Löw) tegen, die net vader is geworden. Wat Eddy dan nog niet weet is dat Jack deel uitmaakt van een misdaadsyndicaat, geleid door de kaalhoofdige Haveman (Ton Kas), een spijkerharde topcrimineel met een ongezonde voorliefde voor karaoke.

De ontmoeting wordt opgemerkt door rechercheur De Wit (Gijs Scholten van Aschat), die net bezig is met een onderzoek naar Haveman. Hij vraagt Eddy om contact te leggen met Jack, aangezien de politie wel een informant kan gebruiken. En wat doe je dan, als jong agentje? Je plicht, meneertje. Wat moet je anders?
Nou, Jack grijpt die kans met beide handen aan: hij is immers net vader geworden en dit zou een mooie kans zijn om uit de criminaliteit te stappen zonder achter de tralies te verdwijnen. Helaas vertikt Jack het om direct met De Wit te spreken, dus Eddy wordt tegen wil en dank tussenpersoon.

Jack begint met het doorspelen van vertrouwelijke informatie over drugstransporten en andere ongein, maar om de een of andere reden komt de politie altijd voor niks opdraven. Eddy concludeert al snel dat er bij zijn bureau een lek zit, maar die mededeling is bij zijn baas niet erg welkom. Zijn collega's keren zich ook tegen hem en zo raakt Eddy klem tussen een crimineel, de recherche en zijn collega's. Zelfs Bureau Intern Onderzoek, de nachtmerrie van iedere diender, is allesbehalve toeschietelijk en Eddy is niet slim genoeg om de boel zelf uit de knoop te trekken. Sterker nog, het is me een raadsel dat die knaap 's avonds de weg naar huis weet te vinden. Iedereen is hem steeds twee stappen voor. Nu moet dat soms ook, want als mensen in films altijd logisch zouden handelen kwam een verhaal nooit op gang, maar de ene keer laat Eddy zich overdonderen en de andere keer gaat hij als een boze puber precies tegen de draad in. Verder is het overigens wel een aardig ventje hoor, dus je leeft echt met hem mee. Hier laat ik het bij voor wat het verhaal betreft, anders is de lol eraf.

Een Nederlandse misdaadfilm komt op mij, mits goed gebracht, altijd veel realistischer over dan buitenlands fabrikaat. Misdadigers in Chicago zijn op zich al eng maar wel lekker ver weg: de penose die door de Kalverstraat loopt is letterlijk en figuurlijk een stuk dichter bij huis. Amsterdam fungeert wat dat betreft als een schitterend décor voor deze film, zij het niet zo opgepoetst als in Do Not Disturb.
Er wordt ook prima geacteerd, al overdrijft Victor Löw zijn rol behoorlijk en lijkt hij soms als twee druppels water op Michiel Romeyn (Jiskefet). Thomas Acda speelt weer de getapte jongen en hoewel hem dat moeiteloos af gaat vraag ik me af hoe lang dat nog 'houdbaar' is: het is immers geen acteren, hij is het zélf. Waarom hij dan zo'n maf baardje heeft is me een raadsel. Volgens mij ziet Acda dat als 'method-acting': ik heb een baardje, dus ik ben iemand anders.
Op het acteerwerk van Cas Jansen heb ik ook niets aan te merken: hij doet wat het script van hem vraagt en het script vraagt hem een lulletje rozenwater te spelen. Een eervolle vermelding gaat naar Ricky Koole, die heel sympathiek overkomt als de vriendin van Eddy. Overigens speelde zij, net als Acda, in All Stars. En Jansen speelde in de TV-serie daarvan. Regisseur Jean van de Velde werkt kennelijk graag met oude bekenden. Kan ik me voorstellen, maar we zien al zoveel dezelfde gezichten in Nederlandse films. Lek is daarop geen uitzondering.

Of Lek realistisch is kan ik natuurlijk niet beoordelen aangezien mijn kennis van de misdaad niet verder gaat dan poging tot afpersing DOOR de politie (flitsen bij 60 kilometer per uur... kaffers...) maar afgezien van het feit dat ik niet geloof dat erg veel Amsterdamse dienders met een eigen laptop rondlopen viel mij niets raars op. Bij gebrek aan concurrentie is Lek een topfilm, maar zelfs vergeleken met Amerikaanse of Britse producties is er weinig mis mee. Als je tegen een stootje kunt, moet je zeker gaan kijken.

Score: 7,5/10
Martijn Warnas

Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via .