

Ik heb weer een warm gevoel van binnen. Niet zozeer vanwege het verhaal van Lek, want het is echt een keiharde politiefilm, maar omdat weer eens bewezen is dat we in Nederland af en toe best leuke filmpjes kunnen maken. En je kunt mij van een hoop beschuldigen, maar niet van een warme sympathie voor Nederlandse films.
Eddy (Cas Jansen) is een jong Amsterdams agentje. Vier strepen, dus
hoofdagent als ik me niet vergis. Met zijn maat Franco (Thomas Acda)
banjert hij door zijn wijk en moppert gezellig over loonschalen. Een
typische diender dus.
Aangezien zijn vrouw problemen heeft om zwanger te worden brengen ze een
bezoekje aan het ziekenhuis. Daar komt Eddy zijn oude buurjongen Jack
(Victor Löw) tegen, die net vader is geworden. Wat Eddy dan nog niet
weet is dat Jack deel uitmaakt van een misdaadsyndicaat, geleid door de
kaalhoofdige Haveman (Ton Kas), een spijkerharde topcrimineel met een
ongezonde voorliefde voor karaoke.
De ontmoeting wordt opgemerkt door rechercheur De Wit (Gijs Scholten van
Aschat), die net bezig is met een onderzoek naar Haveman. Hij vraagt
Eddy om contact te leggen met Jack, aangezien de politie wel een
informant kan gebruiken. En wat doe je dan, als jong agentje? Je plicht,
meneertje. Wat moet je anders?
Nou, Jack grijpt die kans met beide handen aan: hij is immers net vader
geworden en dit zou een mooie kans zijn om uit de criminaliteit te
stappen zonder achter de tralies te verdwijnen. Helaas vertikt Jack het
om direct met De Wit te spreken, dus Eddy wordt tegen wil en dank
tussenpersoon.
Jack begint met het doorspelen van vertrouwelijke informatie over drugstransporten en andere ongein, maar om de een of andere reden komt de politie altijd voor niks opdraven. Eddy concludeert al snel dat er bij zijn bureau een lek zit, maar die mededeling is bij zijn baas niet erg welkom. Zijn collega's keren zich ook tegen hem en zo raakt Eddy klem tussen een crimineel, de recherche en zijn collega's. Zelfs Bureau Intern Onderzoek, de nachtmerrie van iedere diender, is allesbehalve toeschietelijk en Eddy is niet slim genoeg om de boel zelf uit de knoop te trekken. Sterker nog, het is me een raadsel dat die knaap 's avonds de weg naar huis weet te vinden. Iedereen is hem steeds twee stappen voor. Nu moet dat soms ook, want als mensen in films altijd logisch zouden handelen kwam een verhaal nooit op gang, maar de ene keer laat Eddy zich overdonderen en de andere keer gaat hij als een boze puber precies tegen de draad in. Verder is het overigens wel een aardig ventje hoor, dus je leeft echt met hem mee. Hier laat ik het bij voor wat het verhaal betreft, anders is de lol eraf.
Een Nederlandse misdaadfilm komt op mij, mits goed gebracht, altijd veel
realistischer over dan buitenlands fabrikaat. Misdadigers in Chicago
zijn op zich al eng maar wel lekker ver weg: de penose die door de
Kalverstraat loopt is letterlijk en figuurlijk een stuk dichter bij
huis. Amsterdam fungeert wat dat betreft als een schitterend décor voor
deze film, zij het niet zo opgepoetst als in Do Not Disturb.
Er wordt ook prima geacteerd, al overdrijft Victor Löw zijn rol
behoorlijk en lijkt hij soms als twee druppels water op Michiel Romeyn
(Jiskefet). Thomas Acda speelt weer de getapte jongen en hoewel hem dat
moeiteloos af gaat vraag ik me af hoe lang dat nog 'houdbaar' is: het is
immers geen acteren, hij is het zélf. Waarom hij dan zo'n maf baardje
heeft is me een raadsel. Volgens mij ziet Acda dat als 'method-acting':
ik heb een baardje, dus ik ben iemand anders.
Op het acteerwerk van Cas Jansen heb ik ook niets aan te merken: hij
doet wat het script van hem vraagt en het script vraagt hem een lulletje
rozenwater te spelen. Een eervolle vermelding gaat naar Ricky Koole, die
heel sympathiek overkomt als de vriendin van Eddy. Overigens speelde
zij, net als Acda, in All Stars. En Jansen speelde in de TV-serie
daarvan. Regisseur Jean van de Velde werkt kennelijk graag met oude
bekenden. Kan ik me voorstellen, maar we zien al zoveel dezelfde
gezichten in Nederlandse films. Lek is daarop geen uitzondering.
Of Lek realistisch is kan ik natuurlijk niet beoordelen aangezien mijn kennis van de misdaad niet verder gaat dan poging tot afpersing DOOR de politie (flitsen bij 60 kilometer per uur... kaffers...) maar afgezien van het feit dat ik niet geloof dat erg veel Amsterdamse dienders met een eigen laptop rondlopen viel mij niets raars op. Bij gebrek aan concurrentie is Lek een topfilm, maar zelfs vergeleken met Amerikaanse of Britse producties is er weinig mis mee. Als je tegen een stootje kunt, moet je zeker gaan kijken.
Score: 7,5/10
Martijn Warnas