Toen ik de persmap doorbladerde vroeg ik me af waarom dit soort films eigenlijk nog gemaakt wordt: een actiefilm met een expert in oosterse vechtsporten in de hoofdrol. Was dat genre zo langzamerhand niet helemaal uitgemolken? De film begon zelfs met vlammende Chinese lettertekens en eerlijk gezegd had ik toen even de neiging weer rechtsomkeert te maken, ware het niet dat Luc Besson zich ermee had bemoeid, deze keer als co-producent. Wel, zo zie je maar dat je elke film toch een eerlijke kans moet blijven geven want Kiss of the Dragon is weliswaar een 'typische' vechtfilm, maar hij heeft toch genoeg aardige aanpassingen om boven het gemiddelde uit te stijgen.

Jet Li, grotendeels verantwoordelijk voor het verhaal, speelt de hoofdrol. Jet is een soort Bruce Lee, dus een acteur die een aardig robbertje kan vechten. Het acteren valt daarentegen nogal mee: waarschijnlijk is er een goede reden dat Jet zelden meer dan twee zinnen achter elkaar zegt. Maar goed, dat gold vroeger ook voor Sylvester Stallone en Arnold Schwarzenegger.

Het verhaal begint als Jet, in de rol van een Chinese politieman, naar Parijs komt om te assisteren bij het oprollen van een drugsbende. Hij moet daarvoor samenwerken met inspecteur Richard, die hem gemakshalve 'John' noemt omdat zijn Chinese naam te lastig is. Goed idee trouwens, dat ga ik ook maar doen. John en Richard maken kennis op het moment dat Richard met wat collega's bezig is om iemand af te tuigen en uiteindelijk te vermoorden. Een beetje eigenaardig, maar ik heb begrepen dat een Chinese smeris daar niet echt van opkijkt. Hij zal wel gedacht hebben dat het een verdachte was. (Hoppa, dat was weer een beetje internationaal maatschappijkritisch commentaar. Tsja, je helpt waar je kunt, nietwaar. Ze zullen zich nu wel even achter de oren krabben in Peking.)
Al snel blijkt dat Richard een enorme smeerlap is: hij blijkt zelf betrokken bij de drugsdeal en ziet in zijn Chinese collega een mooie zondebok als zijn concurrent vermoord wordt. John is zelf minder enthousiast over dat plan en neemt de benen, samen met een videoband waarop te zien is hoe Richard met een pistool wat puntjes op de i schiet. Vanaf dat moment is de jacht natuurlijk geopend.

John verblijft bij een oude chinees die een kroepoekfabriekje runt in de hoerenbuurt. Zo leert John het hoertje Jessica (Bridget Fonda) kennen, een Amerikaanse die ook betrokken blijkt te zijn bij de moordpartij waarvan John de schuld moest krijgen. Ze heeft echter weinig keuze, aangezien Richard haar dochter in handen heeft. En vanaf dat moment kunt u zelf wel ongeveer bedenken wat er komt.

Kiss Of The Dragon is een spijkerharde actiefilm, al kan het nog erger (het is ongeveer 2/3e Robocop, als dat een indicatie is). Toch zit er hier en daar wat humor in. Zo bestormt John op een bepaald moment in zijn eentje een Frans politiebureau, waar meteen groot alarm gegeven wordt. Hij komt langs de bewaking en sluipt dan een kamer binnen, die ook nog een handige grendel bij de deur heeft. Als hij zich dan omdraait, staat hij oog in oog met twintig smerissen die net hun wekelijkse judoles hebben. Het wordt niet gebracht als grap, maar maakt de film toch op meerdere niveaus leuk.

Inspecteur Richard wordt gespeeld door Tceky Karyo. Da's geen naam die lekker in het gehoor ligt, maar de kans is groot dat je zijn kop al kent. Hij werkte al eerder samen met Besson, speelde mee in Goldeneye en was een charmante maar enge gangster in de comedy Saving Grace. Ik noem hem speciaal even omdat hij met Richard een buitengewoon smeris stuk vreten neerzet. Someone you love to hate, zoals ze zeggen. Zo vlak als het personage van Jet Li is, zo levendig en interessant is Inspecteur Richard.

Wie Parijs goed kent heeft extra lol van deze film, die aardig wat van de stad laat zien. Een achtervolging annex gevecht speelt zich zelfs af op een rondvaartboot. Toch is het duidelijk een film die vanuit een aziatisch perspectief is geschreven. Als Van Damme naar Hong Kong zou gaan waren Chinezen het behang en de figuranten, nu zijn de Europeanen dat. Dat is best aardig om eens te zien. De film is overigens wel geheel Engelstalig.

Zelf geef ik niet zoveel om dit soort films, maar in het genre is hij bovengemiddeld. Het lijkt me trouwens geen film waar vrouwen veel aan zullen vinden. Tsja, pech gehad, poppedop. Haal dan nog maar even een pilsje bij het buffet.

Score: 8/10
Martijn Warnas