Waarom zijn die filmstudio's toch zo dol op Meg Ryan? Akkoord, ze is bekend, maar wat doet ze nou al met al voor bijzonders? Je ziet haar toch ook alleen maar als kittige blondine met het soort baan wat vrouwen alleen in de film hebben? (Oh oké, met het soort kantoor met glazen wanden, bureau type slagschip en secretaresse type helderziende beste vriendin dat vrouwen alleen in de film hebben dan.)
Hoe dan ook, voor Meg hoef je in deze film niet te komen. Lopende bandwerk, wat haar betreft. Gelukkig houd je dan heel wat over. Ik doe even de synopsis en dan ben ik zo bij u terug.

Stuart (Liev Schreiber, redelijk bekend sinds hij Orson Welles speelde in RKO-281) is de ex-vriend en tevens de bovenbuurman van Kate (Meg dus). Hij ontdekt een doorgang naar het verleden en aangezien het een nieuwsgierig type is wandelt hij op een dag rond bij de officiele opening van de Brooklyn Bridge, ergens in 1876.
Hij maakt daar stiekem foto's en dat wordt gezien door Leopold, de derde hertog van Albany. Deze Leopold is een aantrekkelijke vrijgezel die wat zijn oom betreft liever vandaag dan morgen een bruid kiest, mede om het familiefortuin weer wat aan te vullen. Toevallig is Leo ook de uitvinder van de lift, wat wel aangeeft dat we hier niet met een al te suffige edelman te maken hebben.

Leopold, ook zo'n nieuwsgierig figuur, volgt Stuart naar het heden. Stuart is daar niet blij mee en verbergt hem in zijn appartement. Helaas valt hij kort daarna in de liftkoker, aangezien Leopold naar het heden is gekomen voor hij de uitvinding van de lift kon perfectioneren. (Waarom er dan nog steeds liftkokers of hoge gebouwen bestaan vertelt deze film even niet.) Stuart moet dus naar het ziekenhuis, terwijl Leopold een week moet wachten op de eerstvolgende kans om weer naar zijn eigen tijd te reizen. In die week leert hij zijn bovenbuurvrouw (Meg dus, gaap) kennen en daarnaast krijgt hij gezelschap van Charley, de broer van Kate. Charley denkt dat Leopold een werkeloze acteur is die in vorm probeert te blijven. Volgens Kate is Leopold gewoon niet goed bij zijn hoofd is. Maar iedereen is het er over eens dat het een aardige vent is.

Afgezien van dat voor hand liggende liefdesverhaal verwacht je in films als deze dat een karakter als Leopold de hele tijd staat te stuntelen met zaken als afstandsbedieningen en scheercreme, of van schrik in de lamp springt als er een radio begint te spelen. Nou, dat zit er niet in. Leopold is uitvinder en past zich razendsnel aan. Overigens strekt dat niet zo ver dat hij magnetronmaaltijden waardeert. "Mag ik de volgende gang?" vraagt hij na een hap. Maar dat zit er dus niet in, Leo.

Als Kate Leopold langzaam maar zeker begint te waarderen bedenkt ze ook dat hij geknipt zou zijn voor een reclamespotje waar ze mee bezig is. (Ja, die truffel werkt op een reclamebureau. Zag je dat nou niet aankomen?) Ook daar zitten meer komische mogelijkheden in dan er uitgehaald worden. Het gaat echt puur om de romantiek in deze film, maar daarbij heb ik voortdurend het gevoel dat Kate die hele Leopold gewoon niet waard is. Wat heeft zij in vredesnaam gedaan om een lieve, charmante man te verdienen? Niks tegen carrierevrouwen, begrijp me goed, maar het is ook weer niet zo dat ze in haar vrije tijd een dierenasiel probeert te redden. Moderne mannen, die in tegenstelling tot werkloze edellieden gewoon geen tijd hebben om op een dakterras een etentje te organiseren en die meestal ook niet in staat zijn om per paard tasjesdieven te tackelen, worden in deze film toch een beetje afgeschilderd als sukkels. Prima hoor, dat zijn we gewend, maar dan verwacht ik ook een uitleg waarom Kate beter zou verdienen! En werken op een reclamebureau, dat zijn eerder strafpunten, lijkt mij.

Leopold wordt trouwens gespeeld door Hugh Jackman en die doet dat werkelijk uitstekend. En dat terwijl hij doorbrak met de rol van Wolverine in X-men! Alleen al om zijn rol is deze film het bekijken waard (of je moet uitsluitend voor de ontploffingen naar de bios gaan natuurlijk), al is het jammer dat de film saaier wordt naarmate de romance groeit. Maar goed, volgens mij was het maandagochtend toen ik deze film zag. Dat heeft nog wel eens invloed op de perceptie, als u begrijpt wat ik bedoel. Niets wat een stuk of twee pilsjes niet op kunnen lossen, maar die had ik even niet bij de hand. Heeft u geen bezwaar tegen driestuiversromantiek met Meg Ryan, dan zit u goed. Ik geef voor het eerste uur van deze film een 8 en voor de rest een 5, dus het cijfer wordt het gemiddelde.

Score 6,5
Martijn Warnas