Johnny English is een ambtenaar van de Britse inlichtendienst MI 7. Hij slijt zijn dagen achter een bureau, maar zou veel liever in het veld werken, zoals zijn grote voorbeeld Agent Een.
Door een administratieve fout komt Agent Een helaas om het leven tijdens een missie. Dankzij de slechte beveiliging op zijn begravenis worden vervolgens vrijwel alle Britse geheime agenten uitgeschakeld, waardoor Johnny zijn grote kans krijgt: vanaf dat moment is hij min of meer de enige geheim agent waar het land nog over kan beschikken.

Zijn eerste klus betreft het beveiligen van de kroonjuwelen in de Tower of London. Die zijn pas voor restauratie in Frankrijk geweest, op kosten van de filantroop en miljardair Pascal Sauvage (John Malkovich). Als de juwelen uit de Tower verdwijnen, beginnen English en zijn loyale assistent Bough aan een speurtocht die eindigt bij een complot om het Britse koningshuis omver te werpen.

Godzijdank heeft Rowan Atkinson deze keer een originele film gemaakt. Bean The Movie was wel leuk, maar bevatte te veel Amerikaans sentiment en was verder meer een compilatie van The Best Of Bean dan een origineel verhaal. Johnny English is wat dat betreft een hele verbetering.

Atkinson beheerst als acteur drie types. Dat is op zich geen schande: Robert DeNiro komt tot twee en Jack Nicholson kan maar een karakter spelen. Toch betekent het bij Atkinson dat je vooraf weet wat je kunt verwachten. Hij creeerde de klungelige, zwijgzame Mr. Bean, de doortrapte, praatzieke Blackadder en een combinatie van die twee, die hij bijvoorbeeld speelde in The Thin Blue Line (politieman Raymond Fowler). Johnny English is weer een kleine variatie op al die eigenschappen: hij is pompeus, probeert zijn onzekerheid te verbergen door de superspion uit te hangen maar veroorzaakt ondertussen door zijn onhandigheid het ene ongeluk na het andere. Zo mag hij graag oefenen op het zo snel mogelijk uit elkaar halen en weer monteren van zijn wapen, al is het niet ongewoon dat het ding daarna geen trekker meer heeft of spontaan het magazijn verliest. Gelukkig voor hem is zijn assistent Bough geen man die al te moeilijke vragen stelt.

Afgezien van een aantal tenenkrommend genante scenes (voor English welteverstaan) en een heleboel aardige grappen heeft deze film ook een paar leuke stuntjes in petto. Zo is er een achtervolging door Londen tussen een lijkwagen en een sleepwagen, waarbij de kraan van de sleepwagen tijdens de dolle rit gebruikt wordt om English' dienstwagen (die hij natuurlijk weer verkeerd had geparkeerd) af te koppelen. Daarbij moet een flitspaal het dan ook ontgelden, al maakt het ding eerst nog een zeer bijzondere foto.
Vijf minuten later zet English een begravenis op stelten, omdat hij weer eens de meesterdetective uit gaat hangen zonder eerst even goed om zich heen te kijken. Zulke taferelen zijn de krenten in de pap bij deze film.

John Malkovich is ook goed op dreef. Hij speelt een Franse zakenman die rijk is geworden met de bouw van gevangenissen. Hoewel Johnny hem vaak voor de voeten loopt, vindt hij het eigenlijk wel grappig. Sauvage is een boef met teveel zelfvertrouwen: hij maakt zelfs videopresentaties van zijn snode plannen!

In een verhaal als dit hoort natuurlijk ook een knappe vrouw voor te komen, als trofee voor de held. In dit geval is het de kordate Lorna, die English en Bough geregeld uit de penarie haalt. Het zijn dit soort standaard-elementjes waardoor Johnny English als film toch redelijk voorspelbaar wordt. Dat geldt helaas ook voor een flink aantal grappen: zodra het donker wordt, kun je er donder op zeggen dat English zal struikelen.
Volgens mij was er uit deze film dus meer te halen geweest, maar nu blijft het bij een heel aardige actie/comedy. En op zich is dat natuurlijk helemaal niet verkeerd.

Score: 7/10 Martijn Warnas