Er was ooit ook een podcast. Klik hier

Over het genre is geen discussie nodig: dit is een klassieke 'heist'-movie, in dit geval over een bankoverval. In dit genre kan Hollywood zich altijd helemaal uitleven, met de meest onwaarschijnlijke verhalen en karakters. Zelfs komiek Bill Murray maakte ooit een heist-film, waarbij hij zich verkleedde als clown.

Inside Man speelt zich af in Manhattan, om precies te zijn in de Manhattan Trust Bank. Vier personen, die gekleed zijn als schilders, komen daar binnen en beginnen hun overval. Een passerende agent merkt dat er iets mis is en al heel snel staat het hele circus van het NYPD op de stoep, van commandopost tot S.W.A.T.-team.

Detective Frazier wordt aangewezen om de operatie te leiden en te onderhandelen met de gijzelnemers. En dan... kan ik beter niks meer zeggen. Kijk, je leest een recensie om in te schatten of een film je bevalt, niet om de clou te horen. Neem van mij nu maar aan dat het spannend is en dat deze overvallers niet zomaar met een pistool en een boodschappentas voor de poet naar binnen zijn gewandeld.

Sterker nog, de directeur van de bank, Mr. Case, wordt erg nerveus van deze overval. (Hij zit niet binnen, overigens.) Case heeft het idee dat het de overvallers om iets anders te doen is en huurt daarom een specialiste in (jaja, een vrouw) om zijn belangen te vertegenwoordigen. En ook daarover zeg ik verder lekker niets.

Met de cast is helemaal niks mis. Denzel Washington is Frazier, Chewitel Ejifor zijn assistent. Willem Dafoe is de aanvoerder van de S.W.A.T-eenheid, Clive Owen is de aanvoerder van de overvallers en Jodie Foster is Miss White, de geheimzinnige dame die te hulp geroepen wordt door de bankdirecteur. Kortom, grote namen die doen waar ze goed in zijn.

Natuurlijk zijn er zwakke plekken. Zo is dit helaas geen puzzelfilm, waarbij je als kijker subtiele hints krijgt om over na te denken. Net als Fraziers assistent, die ook niks te doen heeft (nog een zwak punt, een volslagen overbodig karakter), lopen we achter de feiten aan. Daarnaast halen de gijzelnemers bepaalde truuks uit die verhaaltechnisch bijzonder interessant zouden kunnen zijn, maar die nauwelijks worden uitgewerkt: zo mengt een van de overvallers zich onder de gegijzelden en hoewel dat een reden heeft zien we daar bijna niks van terug.
Inside Man is dan ook niet zozeer een psychologische triller, maar meer een 'police procedural'. Sorry als het lijkt of ik nu indruk wil maken met al die kreten, maar films over bankovervallen lijken nu eenmaal nogal op elkaar en dan zijn de subtiele verschillen in sfeer en aanpak dus van belang.

Wat mij aansprak is dat Inside Man weliswaar niet geheel vrij is van geweld, maar het wel bijzonder spaarzaam en beperkt toepast. Daarnaast zit het venijn in de staart, dus in de nasleep van de overval. Ook worden er niet teveel technische truuks op ons losgelaten en als dat een keer wel zo is verontschuldigt het script zich er bijna voor, bijvoorbeeld als het gaat over een balpen waar een microfoon in zit. "Die koop je gewoon op Amazon.com hoor," zegt iemand dan.

Een leuke extra is een parodie op het spel Grand Theft Auto, die te zien is op de Playstation Portable van een jochie dat samen met zijn vader in de bank was. We zien beeldvullend hoe in dat computerspel een moord wordt gepleegd en hoe een kind van 12 daar vervolgens geen enkel probleem mee lijkt te hebben. "Ik moet eens met je vader praten over het speelgoed dat hij je geeft," zegt de bankrover-baas afkeurend. En dan weet je opeens weer dat je naar een film van Spike Lee zit te kijken: snel, scherp en altijd met een extra laagje. Neem de zwakke plekken voor lief en plan deze film in voor een spannend avondje, ook als je iemand bij je hebt die niet zo van geweld houdt.

Score: 7,5/10
Martijn Warnas