Er was ooit ook een podcast. Klik hier

Onnoval is een jochie van tien met weinig vrienden. Dat zal wel iets te maken hebben met verlegenheid en zijn voorliefde voor griezelverhalen. Als hij door Gino, de plaaggeest van zijn klas, een keer iets te hard is aangepakt, krijgt hij het aanbod van de geheimzinnige Ferluci om wraak te nemen. Daarvoor moet hij alleen maar een verhaal schrijven waarin hij zijn plaaggeest diens verdiende loon geeft: Ferluci zal er dan voor zorgen dat het verhaal echt uitkomt. Onnoval gaat aan de slag en kiest als uitgangspunt de komende schoolreis, die deze keer naar een griezelpretpark zal voeren. Als het aan Onnoval ligt, gaat de bus met één passagier minder weer naar huis!

Bij een verfilming van dit soort verhalen loop je echter wel tegen een specifiek probleem aan: griezelfilms kosten geld, anders ziet het resultaat er niet uit. Op dat punt is het bij de verfilming van de Griezelbus meteen mis gegaan: zelden zag ik een film die er zo goedkoop uit zag. Alleen de bus zelf is nog wel aardig, maar verder is het een zeer schamele vertoning. Een aanloop van 50 minuten voor een film van 90 minuten is al een slecht teken maar de mobiele telefoon van de 'leading lady' (Onnovals vriendinnetje Liselore) is zo ongeveer het duurste voorwerp dat tijdens de film in beeld verschijnt. Een betere definitie van 'goedkoop' kon ik echt niet verzinnen.

Aan de boeken van Paul van Loon kan het niet liggen, dat staat vrijwel vast. De Griezelbus-serie, bestaande uit vijf delen en een 'prequel', behoort tot de populairste Nederlandse jeugdreeks van de laatste vijftien jaar. Hoofdpersoon Onnoval mag met recht de Nederlandse Harry Potter genoemd worden. Ik wil wel een slag om de arm houden want Pokémon is (of was) volgens diezelfde koters óók leuk dus ze hebben de wijsheid zeker niet in pacht. Daarnaast ben ik een beetje wantrouwig tegenover schrijvers die voor de namen van karakters niks beters kunnen verzinnen dan anagrammen van hun naam. Hee Paul, zit er in die boeken al iemand die 'Appolo Van Nu?' heet? Zo niet, dan mag je deze gratis hebben.

Nu zitten jonge kinderen natuurlijk niet te wachten op realistische moordpartijen, maar dat bedoel ik niet. (Trouwens: slachtafval en ketchup is vrijwel gratis, dus kan ook nooit het probleem zijn.) Het gaat mij juist om de hele sfeer van de film, die ongeveer het productieniveau van een aflevering van Bassie & Adriaan heeft. (En dan bedoel ik niet eens die dure serie, met die gestippelde Landrover en die pratende wekker!) Dit is voor TV nog wel acceptabel, maar voor een bioscoopfilm kan dit gewoon niet. Nu heb ik wel naar een videoband zitten kijken in plaats van de gebruikelijke 35-milimeter print, maar zo veel verschil zal dat toch ook niet gemaakt hebben.
Daarnaast merk je ook aan het verhaal dat er tijd gerekt wordt, om maar niet te snel aan de dure speciale effecten te hoeven beginnen: de eerste helft van de film bestaat uit oeverloos geneuzel op schooltoneelniveau in goedkope locaties zoals een klaslokaal en een bos. Gelukkig maken een paar ondersteunende karakters de tijd aardig vol, zoals de overdreven aardige meester De Vriend, Onnovals vreemde ouders en de griezelige bestuurder van de bus waarmee ze naar het pretpark gaan. Verder heeft Onnoval wat relatieproblemen, maar die zijn de moeite van het beschrijven niet waard.
Willem Nijholt leeft zich helemaal uit als de handlanger van Ferluci, graaf Vlapano, maar aangezien hij weinig meer ter beschikking krijgt dan enge tandjes en een groen belicht decór houdt dat ook al snel op. De man kan ook niet toveren, laten we wel zijn. Ik was vroeger helemaal geen held als het op griezelen aan kwam, dat mag u rustig weten, maar graaf Vlapano zou ik op mijn vierde al niet meer eng hebben gevonden.

Het lijkt wat kinderachtig om over het niveau van de speciale effecten te klagen: tenslotte is het maar een kinderfilm en we zijn ook nog eens in Nederland, waar een regisseur eerst langs tig commissies moet om een paar duizend euro los te peuteren. Wat verwacht je dan ook? Nou, toch wel meer dan dit: de vorige productie van de Bos Bros, Puk van de Petteflet, zag er immers wél fantastisch uit. Over de vormgeving van andere al dan niet recente Nederlandse kinderfilms hebben we ook al een poosje niets te klagen, of het nu om De Kameleon, Minoes, Pietje Bell of Zoop In Afrika gaat. Er is hier duidelijk iets mis gegaan, tenzij die videotape na de persvoorstelling nog even voor een paar miljoen dollar door de computers van Industrial Light & Magic is bewerkt om iedere scène nog even op te poetsen. Als dat zo is, hadden ze maar even moeten wachten met die screening.
Trouwens, het zit hem echt niet alleen in de belichting en de sets: de film hele film oogt gewoon goedkoop. En zonder nu meteen namen te noemen: die kinderen zijn ook niet echt geweldig. Of het aan de coaching, het acteertalent of het verhaal ligt zou ik niet kunnen zeggen, maar het was allemaal tamelijk mat.
Sprekend als iemand die de boeken van Van Loon nooit gelezen heeft (ik ben 32, ik moet ook wel eens gewoon wérken) begrijp ik na het zien van deze film niet echt waar al die ophef nu om is. Dit is eerder anti-reclame, vrees ik. En voor wie nu vindt dat ik Nederlandse jeugdfilms kennelijk geen kans wil geven: check ook even mijn reviews van Knetter en Pek Van De Petteflet. Ik was echt van goede wil en een vier lijkt wel érg hard maar weet je wat het is, Bos Bros? Stand verplicht...

Cijfer: 4/10
Martijn Warnas (Ninja Tram Wars)