Er was ooit ook een podcast. Klik hier

Ik ga echt problemen krijgen in mijn nieuwe carrière als filmrecensent. Ten eerste ga ik meestal goed gekleed en aan die landlopers te zien die altijd opduiken bij persvoorstellingen is dat bepaald geen usance. We zijn wel allemaal lekkere dikkerdjes, maar toch... ik pas er niet bij. Verder vond ik 'The Apostel' een vreselijke film terwijl Altman werd overladen met prijzen. En nu heb ik eindelijk Godzilla op video gezien (de versie uit 1998 die door iedereen rücksichtslos is afgekraakt) en ik vond 'm... goed! De bezoekers van de Internet Movie Database gaven hem gemiddeld een 4,4 en ik zit te denken aan een... wel, dat komt nog.

Het verhaal is kennelijk te ongeloofwaardig. Vlak na de release verscheen een advertentie van (naar men zegt) George Lucas in de krant waarbij van het Godzilla lettertype gebruikt werd gemaakt en waarvan de plagerige tekst nu was: 'Plot Does Matter.' Maar ik vind eigenlijk dat het verhaal niet onaardig is, tenminste voor een film met als uitgangspunt dat er een hagedis met het formaat van een flatgebouw rondloopt. Ik bedoel, heb je The Matrix al gezien? Of Star Wars, als we toch bezig zijn? Luister, bij sommige films kijk je gewoon niet naar het plot. (Sommigen mensen zeggen 'de plot'. Weet je wat voor mensen? Randdebielen.) Daar is een heel handige checklist voor. Als je iets op dit lijstje ziet, vergeet het plot dan maar.

• Twee politieagenten hebben net een complete stadswijk verwoest tijdens een achtervolging en hun commandant schreeuwt dat dit de laatste keer is geweest, waarna ze weg mogen.

• Tijdens een autoachtervolging zijn er wegwerkzaamheden (waarbij altijd een schuine helling wordt opgeworpen) en de wegwerkers kunnen net op tijd wegduiken.

• Iemand stapt over van een auto in een vliegtuig. Tijdens het opstijgen, welteverstaan.

Wat niet wil zeggen dat je een actiefilm niet mag afrekenen op een lullig verhaal. Deep Impact pretendeert bijvoorbeeld meer te zijn dan een rampenfilm, maar is het niet. Conclusie: rotzooi. Armageddon geeft ruiterlijk toe het cinematografisch equivalent te zijn van een twee uur durende achtbaanrit en vertelt er nog een leuk verhaaltje omheen. Conclusie: prima.

En nu dus Godzilla. Matthew Broderick speelt een bioloog die, vanwege zijn kennis van mutaties bij wormen in Chernobyl, erbij wordt geroepen als er een aantal angstaanjagend grote voetstappen wordt gevonden op de kust van een of ander eiland in een of andere oceaan. Het zal wel verteld zijn maar dammit Jim, I'm a critic, not a cartographer. A propos, Matthew Broderick is nog de minst walgelijke onder zijn soortgenoten (Keanu Reeves, die lullo uit Titanic, Tom Cruise, dat soort types) al is hij ook hier weer net zo geloofwaardig in zijn rol als Willem-Alexander zou zijn in de rol van Obi Wan Kenobi. Maar goed, dondert niet, kunnen de vrouwtjes ook ergens naar kijken. Broderick doet in Godzilla wat Jeff Goldblum deed in Jurassic Park, alleen deed Goldblum dat vele malen beter. Om even met zevenmijlslaarzen door het verhaal heen te lopen: Godzilla gaat naar New York, breekt de boel af en gaat dan nog eieren leggen ook. Onze brave bioloog en wat losse vriendjes en vriendinnetjes (waaronder agenten van de Franse geheime dienst, een cameraman en verslaggeefster annex ex-vriendin en een zooi militairen) gaan er wat aan doen, potverdriedubbeltjes! U kunt zich daar wat bij voorstellen: postercampagnes, demonstraties bij de Godzilliaanse ambassade, een petitie aanbieden aan het monster en als zelfs dat niet helpt gaat iedereen een 'Godzilla Go Home' T-shirt dragen.

Godzilla ziet er levensecht uit en dat is in Godzilla-films wel eens anders geweest. Bovendien waren de makers niet te gierig met de speciale effecten. Je hebt wel eens van die monsterfilms waar je blij mag zijn als je na drie kwartier eindelijk eens een hand of een oog ziet, maar Van Drakenstein duikt letterlijk na vijf minuten al op. Taxi's stuiteren op en neer (voorbijgangers gek genoeg niet), gebouwen brokkelen af alsof ze van peperkoek gemaakt zijn en complete schepen worden onder de golven getrokken. Goed werk. Wat mij er vooral zo aan bevalt is dat er niet zoveel 'onschuldige doden' vallen. Independence Day had daar nogal een handje van. Het zou hier ook heel gemakkelijk zijn geweest om Godzilla een paar bezette taxi's plat te laten trappen, maar de slachtoffers blijven voornamelijk beperkt tot een paar zeelieden en een aantal onhandige militairen. Noem me een watje, maar ik vind dat een pluspunt. Ik houd van A-team geweld: een compleet magazijn leegschieten en toch niemand raken. Als je ingewanden wilt zien ga je maar naar Virus! ofzo.

Er valt ook nog voldoende te lachen, al is de running joke van deze film het feit dat de filmcritici Siskel en Ebert (of althans acteurs die op ze lijken) de burgemeester van New York en diens assistent spelen. Mayor Ebert dus. Als de namen je niets zeggen gaat dat grapje geheel aan je voorbij. Overigens wordt er wel degelijk een taxichauffeur doodgetrapt: een figurant die speciaal was gecast omdat hij leek op een journalist die, nog voor de film uitkwam, het verhaal belachelijk had gemaakt. Cool! Laat je niks wijsmaken: Godzilla is best leuk. Gewoon gaan huren in de videotheek.

Score: 7,5/10
Martijn Warnas