De titel laat zich slecht in het Nederlands vertalen, althans niet erg elegant. En dat is jammer, want het is een goede titel. Fog is trouwens mist, voor de béta's onder ons, en in combinatie met Bound krijg je zoiets als Bestemming Mist. Maar dat klinkt onzinnig.

De drie hoofdpersonen zijn Bob en het echtpaar Leo en Anne. Het zijn goede vrienden, die elkaar zijn tegengekomen tijdens een conferentie en op een vrije middag een autoritje maken. Daarbij komen ze verzeild in een ongelofelijk dikke mistwolk, waarin het volslagen onverantwoord is ook maar een meter verder te rijden. De wolk maakt geen aanstalten op korte termijn te verdwijnen en naarmate de drie meer met elkaar praten onstaat er ook meer ruzie.
Anne heeft ondertussen iets anders op haar lever: ze wil van Leo scheiden. En ook zij hoopt op wat steun van Bob, al is het maar omdat je met Leo nooit weet hoe hij op zo'n bericht zal reageren. Kortom, het wordt hardstikke gezellig op dat bergweggetje. We krijgen ook nog wat flashbacks te zien, die artistiek worden 'opgeleukt' met truukjes op het niveau van een eindexamenfilm van de filmacademie. De film zit er trouwens helemaal niet mee om de spanning kunstmatig op te voeren, zelfs als dit alle logica tart. Zo is het gebruik van opzwepende muziek weliswaar niet verboden, maar speel je gewoon vals als je het geluid van meerdere beren uit de mist laat klinken en vervolgens doodleuk doet alsof één van de heren dat heeft voortgebracht. Maar goed, het is dan ook geen documentaire.

Een film die zich vrijwel geheel in de mist afspeelt draai je natuurlijk niet buiten, maar in een studio. Het pleit voor de productie dat daar weinig van te merken is. Bovendien is dat best een aardige gimmick, want het is minder saai dan je denkt. Er zijn natuurlijk wel een hoop flashbacks naar het verleden van Bob, Leo en Anne en daar is het gelukkig beter weer. Op de berg komen alle hints uit die flashbacks samen en het komt er op neer dat er drie de berg op gaan, maar er slechts twee weer naar beneden komen. Een kind van zes kan trouwens beredeneren wie dat zal zijn, maar ik kan natuurlijk stomtoevallig goed hebben gegokt. Ik zou dat kind van zes trouwens thuis laten. Wat mij betreft zetten we deze film op 18 jaar en ouder. Zelf ben ik de laatste om een jochie van veertien het uitzicht op een paar borsten te onthouden, maar de sex in deze film is wel van het niveau 'dat kun je maar beter nog niet weten, dan blijf je je er tenminste op verheugen.'

Even over de acteurs: Bob, de man die tussen twee vuren zit, wordt gespeeld door Luke Perry. Die had zijn doorbraak in de serie Beverly Hills 90210. Hij staat hier tegenover twee minder bekende gezichten, theaterman Ben Daniels en geroutineerde TV-actrice Orla Brady. Mocht u ook horen dat Jeroen Krabbé meespeelt, dan is dat een misselijke truuk om extra publiciteit te krijgen want de man is hooguit vijf minuten in beeld en speelt een karakter wat de eerste de beste geluidstechnicus ook neer had kunnen zetten. Krabbé had tijdens de opnames trouwens zijn handen vol aan The Discovery Of Heaven, die in dezelfde studio werd gedraaid. Daar hadden ze soms zelfs last van de mist op de Fog Bound-set, dus kun je nagaan hoeveel liters rookvloeistof er in zes draaiweken doorheen zijn gegaan. De regie is trouwens van Ate de Jong, dus dat verklaart Krabbé's aanwezigheid.

Persoonlijk zit ik niet te wachten op dit soort films. Iets te veel disfunctioneel bloot, iets te veel flashbacks en iets te veel New Age bullshit, als je het mij vraagt. Maar dat is puur een kwestie van smaak, dus dat moet ik deze keer maar over het hoofd zien. Fog Bound is duidelijk low budget, maar het is een verzorgde film met een goed gestructureerd verhaal en een heel aardige invalshoek. Verwacht geen tenenkrommende spanning , maar waag gerust de gok.

Score: 7/10
Martijn Warnas