De film opent met een scene in een Franse nachtclub, waar een oudere man met een sjaaltje heel eigenaardige liedjes staat te zingen. Na een minuut of wat wordt hij neergeschoten, wat voor de kijker een enorme opluchting is. Dat zou vaker moeten gebeuren. "Kleine jongen... BENG!" "No no, no no no no, no no, there's no limit.. PANG PANG PANG!" Maar goed, dat zal voorlopig wel een fantasie blijven.

De dader is Felix, dus die verrassing is er vast af. Op dat moment kennen we hem nog niet, maar dat komt vanzelf goed. Felix (Philippe Torreton) is eigenaar van een kermisattractie. Hij heeft een botsautokraam en leeft van kinds af aan op kermissen. Die kermissen staat trouwens in Frankrijk, wat ook meteen de taal van de hoofdrolspelers verklaart. Felix is een aardige vent, die om de een of andere reden nooit een geschikte vrouw heeft kunnen vinden. De meeste vrouwen hebben er namelijk niet zo'n zin in hun hele leven in een caravan te slapen en al helemaal niet als die naast een kermis staat.

Op een dag komt Lola (Charlotte Gainsbourg) in zijn leven. Ze koopt een paar muntjes voor de botsauto's, maar lijkt zich niet erg te vermaken. Later spreekt Felix haar aan en zij maakt van de gelegenheid gebruik hem om werk te vragen. Hij neemt haar aan zonder zelfs maar haar naam te weten, en zet haar achter de kassa. De eerste avond brengt hij haar naar huis, wat een derderangs hotelkamer blijkt te zijn. Lola blijkt allerlei geheimen te hebben, maar ze is geen praterig type. Als er dan ook nog een geheimzinnig pakje voor haar bezorgd wordt neemt ze meteen de benen. Felix, die erg op haar gesteld was geraakt, blijft verdrietig achter. Maar wie is nu die treurig kijkende man die dagelijks bij zijn kermiskraam rondhangt?

De film maakt geen haast. Dat is niet hetzelfde als saai, maar het komt er dicht in de buurt. Het verhaal is ook niet wereldschokkend en is voor een kleuter nog te volgen. In een film als deze zou je een wat complexer verhaal verwachten. Wel is het allemaal mooi gefilmd, maar dat vind ik zelden een reden om naar de bioscoop te gaan. De laatste tijd werd ik soms aangenaam verrast door diverse Franse films (zoals Thomas in Love of Harry, Un Ami Qui Vous Veut Du Bien), maar in dit geval geloof ik niet dat dit een klappertje is. Er komt nog wel een verrassing aan het eind, maar dat was net te laat en te weinig om het nog interessant te maken.

Score: 5/10
Martijn Warnas