

Gastbespreking door Bart
Rouwenhorst
Twaalf gulden vijftig is peanuts voor een film als deze! Tenminste,
als je ervoor open staat. Of als je gewoon van blote vrouwen houdt (zie
verder). De hoofdrolspelers kennen we allemaal: Nicole Cruise-Kidman en
haar man Tom. Maar eigenlijk zijn die volslagen onbelangrijk. De film
is het waard om te zien vanwege de maker, ene Stanley Kubrick. Maar eigenlijk schuilt er een juweeltje onder de oppervlakkige laag
van sex, erotiek en een blote Nicole. Stanley 'onderzoekt' een onderwerp
door in een film meerdere kanten van een onderwerp te belichten. Je hebt
sex, sex en sex, en in EWS zien we alle mogelijke vormen, en de implicaties
daarvan. In minder wollige termen, we leven mee met de hoofdrolspelers
die een periode doorstaan waarin lust en sex hun leven lijkt te verwoesten,
en komen daardoor meer te weten over sex en lust. Voor de mensen onder
ons die ondanks dit alles geintereseerd zijn in het verhaal: Nicole en
Tom spelen een artsenechtpaar, getrouwd, een kind, rijk en verveeld. Nicole
biecht iets op wat ze beter niet had kunnen doen, Tom flipt, komt op plaatsen
waar hij beter niet had kunnen komen, en uiteindelijk loopt het goed af.
Er is verder geen moemenswaardige verhaallijn, geen achtervolging, geen
whodunnit, en er is geen enkele explosie. De film kan je het beste beschouwen
als een kunstwerk, waar je maar gewoon van moet genieten. Dat laatste
lukt ook wel als je liefhebber bent van vrouwlijk schoon en kinky sex.
Er zijn tenslotte ook mensen die naar een Rembrandt tentoonstelling gaan
voor de blote vrouwen.
Bart geeft EWS een 8,4.
Martijn heeft EWS niet gezien, maar hij vermoedt dat het gewoon bagger
is en weet wel goedkopere manieren om naar levensgrote blote vrouwen te
kijken. Die deelt hij echter liever niet met het grote publiek... bastard.
En dan is er nog een second opinion van Maartje
Bijl: "Beste Martijn. Wil je echt weten hoe Eyes Wide Shut is? Lees en
huiver: Terwijl Tommieboy zich in de avonturen stort (er vallen zelfs doden)
droomt zijn vrouw dat ze vreemd gaat terwijl iedereen naar haar staat
te kijken. Uiteraard vertelt ze dit geschokt (emoties! tranen!) aan haar
man, die vervolgens stoer zijn echte avontuur probeert te verzwijgen.
Moraal van het verhaal: of je nou echt je partner bedriegt of in je dromen:
het is allebei even erg (????) en je wordt er niet gelukkiger van. Al
met al is deze film bijna net zo slecht en doorzichtig als Lost in Space,
en eigenlijk net niet slecht genoeg om grappig te zijn. Of heb ik 'm niet
begrepen?" Volgens mij heb je 't uitstekend begrepen - MW.
Stanley is (eh... was... - MW)de Rembrandt onder de filmregisseurs.
Nou zal niemand onder de 8 weten wie die man is, maar als je de Amsterdamse
uitloper een keer van voor naar achter volledig hebt doorgelezen (bij
de kapper bijvoorbeeld), dan heb je een film gevonden die al meer dan
200 weken aan een stuk door draaide in bioscoop De Movies (nog langer
dan Starwars). Hij is de maker van die film: "A clockwork orange", een
film die zeker niet over citrusvruchten gaat. Maar nu over Eyes Wide Shut
(EWS): na lang smeken kreeg ik mijn geliefde vriendin mee naar een vertoning
("Echt een geweldige film. Zeer kunstzinnig. De maker is de Rembrandt
onder de regisseurs" en meer van dat soort gezeur). Na afloop was ik vol
van indrukken waar ik nog even over moest nadenken, maar mijn vriendin
wist al hoe het zat. Stanly was volgens haar een vieze man die op zijn
oude dag een slechte film maakte en die wat opleukte met heel veel sex
om vooral toch nog iemand te interesseren voor zijn brouwsel. (Slim
wijf, zo te horen - MW) "Hmmm, dat is een boeiende mening", zei ik
diplomatiek (jullie moeten weten, mijn vriendin heeft kwaliteiten die
ruimschoots opwegen tegen elke botte filmkritiek).
Hoewel Tom Cruise van zichzelf al irritant kan zijn krijgt hij in deze
film volop de gelegenheid om zijn 'wat ben ik toch interessant' houding
te perfectioneren. Ondanks dat hij een lieve en mooie vrouw heeft lijkt
het gras toch altijd groener in de wei van de buren. Via via en ondanks
geheimzinnige waarschuwingen belandt hij op een of ander gemaskeerd 'feest'.
Wonder boven wonder heeft hij precies het kostuum uitgekozen wat de rest
ook aan heeft, zodat hij niet opvalt, namelijk een masker en een zwarte
cape (spannend he?). Het blijkt echter een soort sekte te zijn, waar tientallen
gemaskerde dames en heren (ongetwijfeld belangrijke personen die dit geheim
willen houden) zich overgeven aan sex en machtsspelletjes. Wat mij betreft
was het leuker geweest als hij per ongeluk een iets minder sober kostuum
had gekozen, zodat hij zich niet zo onopvallend in de menigte kan voegen.
Maar dan was het wel een korte film geworden, want indringers waren duidelijk
niet gewenst.