Over het verhaal kan ik kort zijn: Mona Dearly (Bette Midler) krijgt een auto-ongeluk en dat overleeft ze niet. Het lijkt erop alsof ze achter het stuur in slaap is gevallen maar sheriff Wyatt Rash (Danny DeVito) vermoedt opzet en gaat op onderzoek uit. Hij ontdekt al snel dat vrijwel niemand in het kleine dorpje waar dit verhaal zich afspeelt ook maar enige interesse heeft in het ontmaskeren van de eventuele moordenaar, aangezien Mona net zo populair was als een stakende NS-er tijdens een oliecrisis. Zelfs haar echtgenoot Jeff lijkt niet erg geschokt.
"I'm sorry about Mona," begint de sheriff als hij Jeff (een hele mooie rol van William Fichtner, die je misschien nog kent uit Armageddon of, en DAAR kende ik dus kop dus van, de comedyserie Grace Under Fire) tegenkomt. De reactie is prachtig: "Hey well, you snooze, you lose."
Erg cru, maar wel leuk. En dat is meteen de basisgrap van deze film: mensen die er rond voor uitkomen dat Mona wat hen betreft eerder te laat dan te vroeg is gestorven. Bij de wake is het dan ook opvallend rustig en zo zijn er meer grappen die tegen dit taboe schoppen. Misschien vinden Amerikanen dat leuk, maar wij Nederlanders zijn zulke directheid wel gewend. Zelfs Hans Teeuwen krijgt ons niet meer aan het blozen, dus deze film heeft al helemaal geen schijn van kans.

Tijdens het onderzoek maken we kennis met een aantal dorpsbewoners, waaronder de plaatselijke Yugo-dealer (een potige vrouw, tevens garagemonteur), de begrafenisondernemer (die tevens seksbladen van fotomateriaal voorziet) en serveerster Rona Mace (Jamie Lee Curtis), de maîtresse van Mona's echtgenoot Jeff. En toen ging ik even rechtop zitten want Jamie Lee Curtis kan bij mij geen kwaad doen, zelfs niet als ze er uit ziet als een slons, zoals nu het geval is.
Helaas is de belangrijkste verdachte Bobby Calzone (Casey Affleck), een goedmoedige sukkel die samen met Mona's oudste zoon Phil een hoveniersbedrijf runt. Phil is al net zo'n gemeen stuk vreten als zijn moeder, dus Bobby doet al het werk. Als je eindelijk door hebt wie wie is, begint het onderzoek pas echt. Dat stel ook weer niet zo gek veel voor, maar inmiddels volgen we de levens van zoveel gestoorde dorpsbewoners dat dit aardig vermaak oplevert. Er valt nog een dode en zo langzamerhand wordt duidelijk wie er stout is geweest. Wel, en dat was het dan. Midler heeft niet bijster veel scènes, afgezien van een incidentele flashback, en DeVito blijft bewonderenswaardig kalm als sheriff. Zonde eigenlijk, van al die supersterren. Curtis, DeVito en Midler, dat moet toch een prettige puinbak kunnen opleveren. DeVito en Midler waren in 1986 al aardig op dreef in Ruthless People, maar nu hebben ze geen enkele scene samen. Ook Curtis hangt er maar wat bij. Zonde.

Als sfeertekening van een maf dorp is dit niet onaardig. Af en toe valt er nog wat te lachen ook. Maar ik zit niet echt op een sequel te wachten. Over een jaar of vijf zien we deze film vanzelf op TV. Tenzij je dringende redenen hebt om nu al te gaan kijken is dat vroeg genoeg.

Score: 6,5/10
Martijn Warnas