Even ziet het er naar uit dat Dr. Dolittle 2 in de grootste 'sequel'-val aller tijden trapt: een reisje naar Europa. Gelukkig pakt het anders uit. Eddy Murphy is nog steeds Dr. Dolittle, de dierenarts die alle dieren kan verstaan. Hij heeft het drukker dan ooit met zijn praktijk en daar heeft zijn gezin enigszins onder te lijden. Met name zijn oudste dochter schaamt zich dood voor haar vader en sluit zich voor hem af. Dan komt die vakantie om de hoek kijken, maar dat gaat niet door omdat een opossum en een wasbeer uit een nabijgelegen natuurgebied Dolittle op maffia-achtige wijze sommeren een huisbezoekje af te leggen aan hun baas, een bever.
Van die bever hoort Dolittle dat het natuurgebied op de nominatie staat gekapt te worden. Of hij dat maar even wil voorkomen. De dokter stemt toe en ontdekt dat er in het gebied een zeldzame Pacific Western beer woont. Die zijn weliswaar beschermd, maar aangezien het om een enkel vrouwtje gaat is de kans op een levensvatbare populatie vrij klein. Van de rechter krijgt Dolittle een maand te tijd haar te koppelen aan een mannetje en dat wordt de circusbeer Archie. Aan hem de taak om het vrouwtje Ava (met de stem van Phoebe uit Friends) te verleiden en zo het natuurgebied een beschermde status te verlenen.

Helaas is Archie door het circuscarrière al zijn affiniteit met het buitenleven verloren. Hij kan niet vissen, vindt al dat zand tussen zijn tenen erg vervelend en is al helemaal niet blij als hij hoort welke voorbereidingen beren treffen voor hun winterslaap. Ava wijst hem dus af, omdat hij gewoon een watje is. En daar hebben de crux van deze film te pakken: Dolittle wordt instructeur voor een circusbeer die zich moet omscholen naar stoere bosbewoner.

Naast de beren zijn er nog volop andere praten dieren, zoals de bijdehante hond Lucky, de gefrusteerde kameleon Pepito en een alcoholistische aapje met een baret en een Frans accent. Al die dieren hebben slechts één taak in deze film: zo veel mogelijk bijdehante opmerkingen plaatsen. Op het verhaal hebben ze vrijwel geen invloed, zodat ze nog het meest lijken op Statler en Waldorf uit de Muppet Show, die ook weinig meer toevoegen dan cynisch commentaar. En dat is wat mij betreft de zwakke plek van deze formule: met pratende dieren heb ik niet zoveel moeite, maar het zou leuker zijn als ze ook het referentiekader van dieren gebruikten in plaats van zich te gedragen als stand-up komieken.

Comedy's zijn lastig te beoordelen tijdens een persvoorstelling. Er zitten maar weinig mensen in de zaal en die gaan zelden uitgebreid zitten bulderen want dat staat niet professioneel. Bovendien moet je niet zelden op maandagochtend om half elf in je eentje naar zo'n film kijken. Knappe jongen die mij dan aan het lachen krijgt, al gebeurt dat soms wel degelijk.

Eddy Murphy lukte het niet, om maar niet te spreken van al die wijsneuzerige pratende dieren. Toch laat ik me daar deze keer niet door beïnvloeden. Dr. Dolittle 2 is een redelijke comedy en wie deel één of het qua humor vergelijkbare The Nutty Professor leuk vond, zal zich wel vermaken. Evenzogoed is de humor een tikje simpel en kinderachtig. Maar ieder zijn meug, natuurlijk. En je kunt in elk geval met bewondering kijken naar de razendknappe manier waarop dieren als acteurs worden ingezet en de computer hun lippen beweegt. Of dat een bioscoopkaartje waard is moet je zelf maar uitmaken.

Score: 6,5/10
Martijn Warnas