Wat heb je als simpele politiefilm nu nog voor kans als je wordt uitgebracht in dezelfde week als The Matrix Refurbished? Nou, dat zal je nog verbazen. Het gaat hier om veel meer dan schieten en beschoten worden. Zo speelt het verhaal zich af rond de rechtszaak van Rodney King en de rellen in Los Angeles die daarna ontstonden. De hoofdfiguren zitten bij het Speciale Bijstandsteam (S.W.A.T) van de Los Angeles Police Department, dus die hadden toen hun handen vol.

Toch is dat nou ook weer niet het zwaartepunt van het verhaal: het gaat hier om het verhaal van geroutineerde, cynische agent Eldon Perry (Kurt Russell) die een nieuwe aanwinst van S.W.A.T (maar daarmee nog geen onervaren agent, want je komt niet zomaar bij dat team) onder zijn hoede neemt. Dat is op zich een bekende formule (Training Day is een goed voorbeeld) maar daarmee nog niet verboden ofzo.
Dat 'groentje' is Bobby Keough (Scott Speedman) en die kan maar lastig wennen aan de onofficiële manier waarop zijn collega soms te werk gaat. En als een schietincident ernstig uit de hand loopt, is Keough verbijsterd door de manier waarop de inspectiedienst zich zonder enige moeite laat overtuigen dat het allemaal volgens het boekje ging. Toch is de échte boef Inspecteur Jack Van Meter, de gezamenlijke baas van Perry en Keough: die beschermt een paar verklikkers, zélfs als het tweetal een brute roofmoord pleegt. Hij geeft zijn ondergeschikten de opdrachten om maar gewoon een paar andere engerds te arresteren: dat kan immers nooit kwaad. En Perry is zo gewend aan het cultuurtje van elkaar de hand boven het hoofd houden, dat hij er naar neigt om gewoon te gehoorzamen.
De held van het stuk is echter Inspecteur Holland (Vingh Rames), een gelovig man die deze praktijken meer dan zat is. Hij wil uiteindelijk Van Meter te grazen nemen, maar dat kan hij natuurlijk niet alleen.

Dit is een ruwe film met kleurrijk taalgebruik. De vertaler doet zijn best, maar verzuipt soms in alle stoere praatjes. Wat moet je ook met zinnen als 'The shitfairy paid me a visit and it's rolling downhill…'? Toch wordt het nergens te overdreven: daarvoor is het grondig uitgewerkte achtergrondverhaal en het acteerwerk gewoon te goed. Het geweld in deze film wordt ook niet verheerlijkt en het is al helemaal niet gestyleerd: hier zie je geen kogels in slow-motion voorbijvliegen, laat staan dat de aanstaande slachtoffers er nog even omheen weten te slalommen…

De finale speelt zich af in een stad waar je in een politieuniform je leven niet zeker bent. Toch hoeft de film het niet uitsluitend van die spanning te hebben, want tegen die tijd leef je helemaal mee met Perry en Keough, die echte mensen zijn geworden en niet slechts wandelende schouderholsters. Wat dat betreft is Dark Blue gewoon een prima mix van actie en intelligentie.

Score: 7,5/10
Martijn Warnas