Er was ooit ook een podcast. Klik hier

Deze film speelt zich af in Ecuador, waar verslaggever Manolo Bonilla voor een Spaanstalig TV-programma in de categorie 'geweld en sensatie' de gruwelijkste en meest gewelddadige nieuwtjes uitpluist. Hij doet dat samen met een productie-assistente en een cameraman. Het programma wordt heel goed bekeken en Manolo is dus een soort beroemdheid.
Zijn nieuwste reportage gaat over de begrafenis van een aantal slachtoffertje van een seriemoordenaar, het Beest van Babahoyo. Die engerd heeft al tientallen kinderen misbruikt, gemarteld en vermoord maar is nog steeds niet gevonden.

Don Vinicio heeft een zoontje en toevallig was dat zoontje een goede vriend van een van de slachtoffertjes. Na de emotionele plechtigheid rijden ze samen naar huis en dan slaat het noodlot keihard toe: in een moment van onoplettendheid rijdt Vinicio een jochie dood, namelijk het broertje van de overleden jongen en tevens het laatste kind van die familie! Dat is natuurlijk wel heel wrang. De vader, Don Lucho, gaat door het lint. Hij overgiet Vinicio met benzine en steekt hem aan, in het bijzijn van een woedende menigte. De cameraploeg van 'Het Uur Van De Waarheid' of hoe dat in het Spaans ook heten mag, staat er bovenop en het is aan Manolo te danken dat Vinicio dit allemaal overleeft. Evenzogoed moet hij wel de gevangenis in, waar hij helaas in dezelfde cel komt als Don Lucho. Die brandwonden op zijn arm zijn daarmee nog wel de minste van zijn problemen...

Vinicio legt contact met Manolo en doet hem een voorstel: toevallig heeft hij het Beest een keer ontmoet! Als als rondreizend bijbelverkoper kom je nog wel eens ergens en toevallig heeft hij ooit een keer een lift gegeven aan een man die kort na het instappen een aantal gruwelijke bekentenissen deed. Thuisgekomen vertelde Vinicio zijn vrouw over de ontmoeting, maar die adviseerde hem zijn mond te houden. In ruil voor een dramatische reportage over hoe hij door een stom ongeluk in de gevangenis terecht kwam, wil Vinicio nu echter wel zijn verhaal kwijt. Dat is namelijk zo ongeveer zijn enige kans om vrijgelaten te worden! Manolo stemt in, maar het duurt niet lang voor hij begint te twijfelen aan de waarheid van Vinicio's verhalen...

Manolo is een rol voor acteur John Leguizamo (Moulin Rouge, Ice Age, de TV-film Point Of Origin), die in Amerika zelfs al een Emmy heeft gewonnen. Hij speelt goed, maar krijgt ook geweldig tegenspel van de voor ons in Europa (nog) onbekende Damián Alcázar (Vinicio). Tenzij die vent ook vloeiend Engels blijkt te spreken zullen we hem niet snel meer terug zien, behalve misschien als Mexicaanse vluchteling of bandiet. Jammer eigenlijk: hij sprak dan wel Spaans, maar ik verstond hem toch glashelder. Zijn karakter, Don Vinicio, is een gelovige man die heel goed beseft hoe wanhopig zijn situatie is, maar die toch na blijft denken en kalm weet te blijven.
Een leuke bijrol is weggelegd voor Alfred Molina, (Chocolat, Spiderman 2) die alleen in beeld komt als de presentator van het programma.

Dit is een pittige film, bepaald geen luchtig begin van een zaterdagavond vol wein, weib und gesäng. Hij is Spaans gesproken, afgezien van een paar flarden Engels van Manolo, en hoewel de beelden op zich niet gruwelijker zijn dan die in echte reality-programma's is dat natuurlijk toch al aardig schokkend. Toch is dit meer dan een spannende thriller: het is ook een aanklacht, of in elk geval een kanttekening, bij het feit dat de media in sommige opzichten toch wel heel veel invloed heeft terwijl daar eigenlijk weinig controle tegenover staat. Die boodschap komt alleen niet zo erg goed over in een film die zich in een voor Europeanen zo onbekende wereld afspeelt: het voelt iets teveel als een 'ver van mijn bed'-show. Zeg nou eerlijk, welke ideeën heb jij zelf bij het niveau van de politie in Zuid-Amerika? Dat gaat toch niet verder dan: 'Senor, if you give me your travellers cheques we will forget this matter, no?' Het is misschien niet de derde wereld, maar toch hooguit de tweede.

Je begrijpt dat ik dit zelf niet snel zou hebben uitgekozen, maar ik ben dan ook iemand die nooit lang hoeft na te denken over de keuze tussen een preek en een gevulde koek. Dat neemt niet weg dat dit een uitstekende film is, al zal hij in Latijns-Amerika waarschijnlijk veel meer impact hebben. Dat hij zich voornamelijk afspeelt in smerige gevangenissen, op trieste hotelkamers en in zeer armoedige wijken hoort er dan ook gewoon bij. Dit is duidelijk geen Beverly Hills Cop. Met name vanwege het uitstekende acteerwerk geef ik dan toch maar een ruime voldoende, al heb ik hopelijk heel duidelijk gemaakt wat je wel en niet mag verwachten van deze sociaal geëngageerde thriller.

Score: 7/10
Martijn Warnas