Ik ben niet echt thuis in de Franse cinema, maar zo af en toe waag ik een gokje en word ik aangenaam verrast. Zo ook bij Confidences Trop Intimes, een film met een redelijk origineel en geloofwaardig uitgewerkt concept.

Anna vindt dat ze dringend eens met een psychiater moet gaan praten, want haar huwelijk stelt nog maar weinig voor. Ze prikt een naam uit het telefoonboek, maakt een afspraak en meldt zich bij de praktijk van Dokter Monnier. Dat is een nette kerel in een kantoortje met een ligbank, u kent dat wel. Hij is wel een beetje verbaasd, want hij heeft de afspraak niet in zijn agenda staan en zijn secretaresse is al naar huis. Maar goed, gaat u zitten en vertelt u eens wat ik voor u kan doen. Anne geeft hem even een korte samenvatting van haar relatie en haar sexleven, bedenkt dan dat ze voor deze keer al genoeg heeft verteld, maakt een nieuwe afspraak en verdwijnt weer.

William Faber is belastingadviseur. Op een dag wil hij afsluiten als er een jongedame voor de deur staat die hem dringend wil spreken. Hij kan de afspraak niet in zijn agenda vinden, maar hij is een beleefd mens en laat haar in zijn kantoor. Ze vertelt over haar slechte huwelijk en hij neemt aan dat ze zal gaan scheiden en dus belastingadvies nodig gaat hebben. Pas als ze bijna weg is, snapt hij opeens dat ze hem voor de psychiater aanziet die twee deuren verder kantoor houdt. Wat nu?

Hoe langer je wacht met het oplossen van dat soort misverstanden, hoe moeilijker het wordt. William vraagt zelfs om advies bij de psychiater waar Anne eigenlijk naartoe zou moeten! Die kan hem niet echt iets nuttigs vertellen en bovendien heeft William het gevoel dat hij Anne best zou kunnen helpen. En zo ontwikkelt zich een hele rare verstandhouding tussen die twee.

Het verhaal speelt zich voor het overgrote deel af in het kantoor van William. Anna duikt geregeld op, al dan niet op afspraak, en William gaat steeds meer voor haar voelen. Nu is het ook een bijzonder sympathieke, nette kerel. Net gescheiden, een beetje wereldvreemd (hij verzamelt speelgoed) en zelfs op zondag in het pak. Je begrijpt echt helemaal hoe het kan gebeuren, zo'n misverstand. Daarnaast is Anna weliswaar een beetje chaotisch type, maar ook erg aardig. Is dat nou geen aardig startpunt voor een film?

Hoe en waarom het spannend wordt hou ik maar gewoon voor me. De sfeer van deze film moet je nu wel duidelijk zijn. Dit is zo'n verhaal wat Woody Allen steeds weer probeert te vertellen, maar wat dan mislukt omdat hij meer met zichzelf dan met die vrouw bezig is. Heb je daar wat aan of zit je al lang bij de review van The Day After Tomorrow? In elk geval is dit niet echt een actiefilm en ik zou het alle begrip voor hebben als je 'm overslaat omdat-ie aan de tamme kant is. Dat is dan ook meteen het nadeel van dit verhaal: ik had de hoop dat de tweede helft zou veranderen in een lekkere thriller, als de kaarten eenmaal op tafel liggen. Maar nee, het blijft bij gebabbel. En hoewel de persmap het tegendeel beweert, kwam ik ook niet echt meer te weten over de diepste geheimen van de vrouwelijke geest. Of misschien wel en is het allemaal nog simpeler dan ik al dacht!

Score: 6/10
Martijn Warnas