In het Franse dorpje Lansquenet is graaf de Reynaud de baas. Niet alleen formeel, als burgemeester, maar ook als hoeder van 'waarden en normen' zoals dat heet. Hij staat zelfs elke zondag bij de kerkdeur en begroet hoogstpersoonlijk iedere dorpsbewoner. De piepjonge pastoor van het dorp levert op zaterdag alvast de preek in, zodat de burgervader hem wat 'suggesties' kan geven.

Op een dag huurt Vianne Rocher (Juliette Binoche) een winkelpand. Daar begint ze een chocolaterie. Dat bevalt de burgemeester niet, ten eerste omdat de vastentijd voor de deur staat en ten tweede omdat Vianne zijn uitnodiging om zich voortaan op zondagochtend in de kerk te melden beleefd maar beslist afslaat. En zoals dat gaat met kerkelijke types: als het vreemd is, is het duivels. De dorpsbewoners worden dan ook op allerlei manieren ontmoedigd om het winkeltje te bezoeken. Vianne ontpopt zich als een soort choco-psychiater, die voor iedereen het juiste chocolaatje in huis heeft: zo krijgt het liefdesleven van een uitgeblust stel weer een nieuwe impuls dankzij pastilles met een vleugje Chilipeper en de vrouw van de kroegbaas, een kleptomane die af en toe klappen van haar man krijgt, bloeit weer helemaal op als ze leert hoe ze bonbons moet maken. Vianne nodigt allerlei passanten uit om binnen te komen en soms is er een dappere ziel die dat durft en zo de afkeurende blikken van de burgemeester trotseert.

Het verhaal is gebaseerd op een roman van Joanne Harris en er spelen diverse grote namen mee: Juliette Binoche (die ook blijkt te kunnen glimlachen), Johnny Depp (met een tot mijn verbazing geloofwaardig Iers accent), Dame Judi Dench (de nieuwe M in de Bond-films), Carrie-Anne Mos (The Matrix, Red Planet, Memento) en verder nog een hele zwik Franse acteurs. Alfred Molina, die de Comte de Reynaud speelt, kende ik ondanks zijn indrukwekkende staat van dienst zelf niet maar hij deed me denken aan Officer Crabtree in Allo Allo. De hele film deed me daar trouwens aan denken, al is er geen Duitser te bekennen. Het verhaal speelt trouwens een paar jaar na de tweede wereldoorlog, maar we merken en zien vrijwel niets van de wereld buiten het dorpje, waar alles al 100 jaar hetzelfde is. Ik heb welgeteld één auto gezien.

Alles goed en wel, maar is dit nu een leuke film of niet? Wel, ik twijfel. Het verhaal is aardig, de bekende acteurs maken hun reputatie waar en er is eigenlijk geen reden om de film niet leuk te vinden. Toch kom ik niet verder dan een magere zeven. Dat komt waarschijnlijk omdat over deze film nogal veel drukte wordt gemaakt bij de Oscars en dat is-ie gewoon niet waard. Het is puur een kwestie van timing, want de Academy heeft nogal een korte termijngeheugen en wie een maand of drie voor het spektakel met een zoetsappige romantisch verhaal voor de dag komt moet het wel heel stom aanpakken om niet genomineerd te worden. Welbeschouwd is het een damesfantasietje, niet meer en niet minder. Ik bedoel, Johnny Depp met een staartje en als romantische woonboot-zwerver, dat is toch wel een hint in die richting, of niet? En dan is er nog het achtergrondverhaal over de reden dat Vianne met haar dochter van stad naar stad zwerft om daar chocolaterieen op te zetten en mensen te helpen... daar komen zelfs de oude Maya's nog bij kijken.

Nu hebben vrouwen net zo goed recht op leuke films en wat dat betreft is dit een prima productie, maar voor mannen is het toch iets te slappe hap en er wordt meer ophef over gemaakt dan het verhaal verdient. Dit is melkchocolade. Geef mij maar puur.

Score: 7/10
Martijn Warnas