Er was ooit ook een podcast. Klik hier

Tot mijn verbazing is een van de eerste weetjes in de persmap het volgende: "Dit is de eerste Disneyfilm die geheel uit de computer komt." Exsqueeze me?! Wat was Monsters Inc. dan, of Finding Nemo? Toy Story 1 en 2, ring any bells? Wel, wat de PR-dametjes bedoelen is dat dit de eerste film is die Disney zonder Pixar heeft gemaakt. Waarop ik zeg: Big Fucking Deal. Laat je daar vooral op voorstaan, anno 2005, dat je eindelijk zélf doorhebt hoe die Renderman-software werkt. Overigens is deze film in sommige theaters ook in een 3D-versie te zien, net als indertijd The Polar Express. Ik heb dat nog niet meegemaakt maar het lijkt me een prima manier om een film te verpesten.

Chicken Little is een kinderfilm van krap 81 minuten die inderdaad uit iemands computer komt. Hij is voor een wat jonger publiek dan, pakweg, Shrek of Chicken Run, maar voor de ouders of grootouders van dat kroost zitten er een heleboel visuele grappen in die het kijken allesbehalve een straf maken. Het is wel weer een ontzettend braaf verhaaltje geworden, met wijze lessen zoals 'de aanhouder wint', 'schoonheid zit van binnen' en 'schaam je er niet voor om door het manipuleren van kinderen rijk te worden aan plastic poppetjes en andere marketing-crap'. (Die laatste les zit niet zo expliciet in het verhaal, overigens. En ik heb er ook geen problemen mee, ik signaleer alleen maar.)

Chicken Little is een klein kuikentje met een grote bril, een korte broek en een groeistoornis. Tenminste, dat neem ik aan: de meeste kuikens zijn na een week of acht toch wel volwassen maar Chicken Little blijft zo klein dat zelfs een prop kauwgum op het trottoir hem ernstig kan vertragen op weg naar school. Bovendien is hij niet erg populair, met name sinds Het Incident. Ooit heeft Chicken namelijk alarm geslagen omdat hij meenden dat de hemel op zijn hoofd viel. Dat bleek een eikeltje uit een boom te zijn maar door de paniek en de schade die hij veroorzaakte is hij een nationale beroemdheid geworden. Of eigenlijk meer een beruchtheid: zijn vader, Buck Cluck, schaamt zich dan ook dood voor zijn zoon. Met name als er een film over Het Incident gemaakt dreigt te worden, adviseert hij Chicken ook om zich de komende jaren zo onopvallend mogelijk te gedragen.

Ook de klasgenoten van Chicken hebben de pik op hem, met drie uitzonderingen: Abby is letterlijk een lelijk eendje maar ze kan zich beter redden dan Chicken. Runt is een moddervette big en als ik zeg dat hij dol is op Barbara Streisand weet jij denk ik wel genoeg. Dan is er ook nog een karakter dat letterlijk Vis uit het Water heet, een goudvis met een duikershelm op. In die helm zit water, zodat deze vis zich op het droge kan bewegen. Dat is verreweg het leukste en meest expressieve karakter uit deze film, hoewel hij geen stom woord zegt. Geef hem een paar oude tijdschriften en voor de gein maakt hij een papieren wolkenkrabber waar hij als King Kong in gaat hangen. Het slaat nergens op, maar het is wel leuk. Ze hadden hem Katja Schuurman moeten noemen.

Natuurlijk komt het goed tussen Chicken en zijn vader, al lijkt het me in niemands belang als ik nu ga vertellen hoe en waarom. Dat is misschien een rare opmerking voor een filmcriticus, maar we hebben het hier uiteindelijk over een kinderfilm met een kuiken in de hoofdrol. Wat verwacht je nou, dat hier opeens een allegorie van het bijbelverhaal in zit met een psychologische subtext over vader-zoon rivaliteit? Wilde iemand deze review gebruiken om een universitaire scriptie over pratend pluimvee in kindervermaak mee aan te vullen?

Okay okay, jij je zin: hij wint een belangrijke honkbalwedstrijd. You happy money now? Tok off, man. Dit is gewoon een geinige kinderfilm en het is al triest genoeg dat ik hem als 32-jarige vent met plezier bekeken heb zonder dat ik dan ook nog eens ga uitleggen wat er dan precies zo leuk was.

Score: 7/10
Martijn Warnas